II SA/Bd 1416/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: Starszy asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2016r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] [...]. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Celnego w T. na podstawie art. 23b ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015r., poz. 612 ze zm.), dalej: "u.g.h.", obciążył stronę kosztami badania sprawdzającego automatu do gier SUPER BANK, nr fabryczny [...], nr rejestracyjny [...], w wysokości [...] zł. W złożonym zażaleniu spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając mu naruszenie art. 23b ust. 5 u.g.h. poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że koszty badania sprawdzającego przeprowadzonego w niniejszej sprawie obciążają stronę. Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawę wydania zaskarżonego postanowienia obciążającego stronę kosztami badania sprawdzającego automatu o niskich wygranych stanowił art. 23b ust. 5 u.g.h., wprowadzony ustawą z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011r. Nr 134, poz. 779), notyfikowaną Komisji Europejskiej w dniu 16 września 2010r. pod nr 2010/0622/PL. Z treści tego przepisu wynika jednoznacznie, że: 1. badanie sprawdzające następuje na zlecenie naczelnika urzędu celnego w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie; 2. przeprowadzane jest przez jednostkę upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych; 3. koszty badania nie powinny przekraczać średnich stawek za dany rodzaj badania oraz w przypadku wyniku negatywnego badania - kosztami obciążany jest podmiot eksploatujący automat. Organ jednocześnie podał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania o cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Ma ono charakter wpadkowy. Postępowanie w jego głównym nurcie dotyczy cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu, ze względu na uzasadnione podejrzenie, iż nie spełnia on warunków określonych w ustawie o grach hazardowych. Organ wskazał, że z dokonanej analizy materiału dowodowego wynika, że istniało uzasadnione podejrzenie, iż przedmiotowy automat nie spełniał wymaganych ustawowo warunków, dlatego też słusznie Naczelnik Urzędu Celnego zwrócił się do strony z żądaniem poddania tego automatu badaniu sprawdzającemu przez upoważnioną jednostkę badającą - Izbę Celną w P., Wydział Laboratorium Celne, a następnie wystawił zlecenie badania sprawdzającego przez wskazaną jednostkę. Treść opinii z przeprowadzonego badania sprawdzającego w dniu [...]. nr [...].MB wskazuje jednoznacznie, że sporny automat nie spełnia warunków określonych w art. 129 ust. 3 u.g.h. Świadczy o tym wynik badania: "negatywny" oraz wyszczególnienie stwierdzonych nieprawidłowości: 1) przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze; 2) przekroczenie wartości maksymalnej jednorazowej wygranej; 3) niespełnienie wymogu wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych; 4) niespełnienie warunku wyposażenia automatu w widoczne dla grających informacje umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu. Organ podał, że w niniejszej sprawie koszt badania określono na podstawie rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne (Dz. U. Nr 94, poz. 913 ze zm.). Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że nie ma wątpliwości, iż w niniejszej sprawie wystąpiły wyczerpujące przesłanki upoważniające organ do obciążenia strony kosztami badania sprawdzającego, albowiem w wyniku jego przeprowadzenia przez upoważnioną do tego jednostkę stwierdzono, że badany automat nie spełnia wymagań określonych przepisami prawa. Tym samym organ miał podstawę do zastosowania art. 23b ust. 5 u.g.h. W skardze spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 122 oraz art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.), dalej: "O.p.", poprzez brak ustalenia wpływu art. 129 ust. 1 i ust. 3 u.g.h. na właściwości lub sprzedaż automatów o niskich wygranych i w konsekwencji błędną ocenę wskazującą, że przepisy te nie są przepisami technicznymi w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 92/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.L 204, str. 37), ostatnio zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006r. (Dz.U. L 363, str. 81) i przyjęcie, iż w rezultacie mogą być stosowane oraz stanowić wzorzec kontroli przeprowadzanej przez jednostkę badającą. W konsekwencji zarzuciła naruszenie art. 23b pkt 5 u.g.h. oraz naruszenie art. 125 § 1 O.p. poprzez niezachowanie przez organ wymaganej wnikliwości i rzetelności. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że wbrew twierdzeniom organu, art. 129 u.g.h. został uznany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyrokiem z dnia 19 lipca 2012r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11 za potencjalny przepis techniczny w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34. Zdanie to zostało zaaprobowane w wyrokach sądów administracyjnych (III SA/Gd 527/12, II GSK 1527/12). Zdaniem skarżącej organy w niniejszej sprawie nie zachowując wymaganej przepisem art. 125 § 1 O.p. wnikliwości i rzetelności zastosowały wyżej wskazany przepis ustawy hazardowej, co w konsekwencji doprowadziło do wydania postanowienia rażąco sprzecznego z obowiązującym prawem i niesprawiedliwego. W ocenie skarżącej, organ drugiej instancji w niniejszej sprawie dokonał wybiórczej wykładni przepisów, a wydane przez niego postanowienie jest nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne. W szczególności organ powołał się na wyroki sądów administracyjnych w sprawach o zupełnie odmiennych stanach faktycznych i prawnych, w dodatku w znacznej mierze nieprawomocne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę rozpoznawanej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Zgodnie z przepisem art. 23b u.g.h., na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu (ust. 1); w żądaniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się automat lub urządzenie do gier podlegające badaniu sprawdzającemu, jednostkę badającą przeprowadzającą badanie oraz podmiot, któremu automat lub urządzenie ma być przekazane w celu przeprowadzenia badania, i termin tego przekazania (ust. 2); badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania zlecenia (ust. 3); koszty badań sprawdzających nie powinny przekraczać średnich stawek stosowanych za dany rodzaj badania (ust. 4); w przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie (ust. 5). W sprawie niniejszej badanie automatu wykonane zostało przez upoważnioną przez Ministra Finansów jednostkę badającą, tj. Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P. na zlecenie Naczelnika Urzędu Celnego w T.. Jak wynika z opinii, badanie zakończone zostało wynikiem negatywnym. Jednostka badająca stwierdziła istnienie nieprawidłowości polegających na: 1. przekroczeniu wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze; 2. przekroczeniu wartości maksymalnej jednorazowej wygranej; 3. niespełnieniu wymogu wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych; 4. niespełnieniu warunku wyposażenia automatu w widoczne dla grających informacje umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu. Skoro z zawartych w opinii wniosków z przeprowadzonego badania wynikało, że przedmiotowy automat do gier o niskich wygranych nie spełnia warunków ustawy o grach hazardowych (w tym art. 129 ust. 3), zatem bezsprzecznie istniały podstawy do zastosowania przepisu art. 23b ust. 5 u.g.h. i obciążenia skarżącej spółki kosztami przeprowadzonego badania automatu do gier będącego jej własnością. Weryfikacja wysokości kosztu badania sprawdzającego przedmiotowego automatu do gier, którym Naczelnik Urzędu Celnego w T. obciążył skarżącą spółkę, potwierdziła zasadność wysokości kwoty określonej w postanowieniu. Zwrócić należy uwagę, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zawiera żadnych merytorycznych argumentów wskazujących na niezasadność nałożenia na stronę skarżącą kosztów badania sprawdzającego. Skarżąca nie zakwestionowała w niej ani samego obowiązku poddania spornego urządzenia badaniu, ani kwalifikacji jednostki badającej, ani też kwoty, do uiszczenia której została zobowiązana. W skardze ograniczono się w zasadzie jedynie do zarzutów dotyczących braku ustalenia wpływu przepisu art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h. na właściwości lub sprzedaż automatów o niskich wygranych, błędnego przyjęcia, że nie jest to przepis techniczny i nie istniał w stosunku do niego wymóg notyfikacji i w konsekwencji uznania, że przepis ten może być stosowany i stanowić wzorzec kontroli przeprowadzonej przez jednostkę badającą. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że kwestie te nie miały znaczenia dla przedmiotowego postępowania. Przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. nie stanowił podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania i zarzuty z nim związane nie mogą być skutecznie formułowane w niniejszym postępowaniu. Zagadnienie dotyczące zastosowania przepisu art. 129 ust. 3 u.g.h. mogą być przedmiotem oceny jedynie w postępowaniu głównym w przedmiocie cofnięcia rejestracji spornego automatu. Dodać należy, że przepis art. 23b u.g.h., stanowiący materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, został dodany ustawą z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, która to ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 16 września 2010r. pod numerem 2010/0622/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004r. Nr 65, poz. 597), które wdraża dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, str. 37, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337, z późn. zm.). W kontekście powyższego stwierdzić należy, że przepis art. 23b ust. 5 u.g.h. został notyfikowany i jako taki mógł stanowić podstawę wydania zaskarżonego postanowienia. Zatem zasadnie skarżąca spółka została obciążona kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718) skargę oddalił. U. Wiśniewska E. Kruppik-Świetlicka H. Adamczewska-Wasilewicz