II SA/Bd 1560/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2022 r. sprawy ze sprzeciwu Spółka A. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości gruntowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. nakazuje wypłacić skarżącej spółce Spółka A. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy 100 (sto) złotych tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego. Starosta R., działając na podstawie art. 126 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj.: Dz.U. z 2020 r., poz. 1990 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., zwanej w skrócie "k.p.a."), decyzją z [...] stycznia 2021 r., znak: [...] zezwolił E. - O. S.A. Oddział w G. na czasowe zajęcie nieruchomości gruntowej położonej w obrębie [...], gmina R. oznaczonej działką nr [...] o powierzchni 4,3100 ha, dla której Sąd Rejonowy w R. prowadzi księgę wieczystą nr [...], stanowiącej własność S. L. S., na okres jednego dnia roboczego, w godzinach od 7.00 do 17.00 w celu przycięcia gałęzi drzew olszyny w liczbie około 15 sztuk, a także wierzb kruchych oraz wierzb wiciowych (forma krzewiasta) zbliżających się do linii elektroenergetycznej 110 kV L.-P. M. (przęsło 74-75). Po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu odwoławczym (w wyniku odwołania S. S.) Wojewoda K. – P. decyzją z [...] maja 2021 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika. W ten sposób w sprawie działał inwestor - spółka E. - O. S.A., w imieniu którego występował P. U.. W imieniu Spółki wniósł on wniosek o zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Zdaniem Wojewody uszło jednak uwadze Staroście, że w treści udzielonego P. U. pełnomocnictwa (w jej końcowej części) Spółka zastrzegła, że pełnomocnictwo obowiązuje do dnia [...] czerwca 2016 r. Z upływem tego terminu pełnomocnictwo wygasło. Ponadto pełnomocnik E. O. S.A. potwierdził za zgodność swoje nieaktualne pełnomocnictwo w dniu [...] grudnia 2019 r. nie zwracając uwagi na jego termin obowiązywania. Jak wynika z treści wniosku, został on sporządzony przez P. U. [...] grudnia 2020 r.. Wniosek wpłynął do organu [...] grudnia 2020 r., a więc w ocenie Wojewody po upływie okresu, na jaki udzielono pełnomocnictwa. Wobec wygaśnięcia znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa, stosownie do treści art. 33 § 3 k.p.a. pełnomocnik winien dołączyć do wniosku nowe pełnomocnictwo - czego nie uczynił. Brak przedłożenia w powyższej sprawie nowego pełnomocnictwa wraz z wnioskiem zdaniem organu odwoławczego oznacza, że wniosek został nieprawidłowo złożony. Nieprawidłowość ta ma charakter formalny, pozwalający na usunięcie nieprawidłowości poprzez wezwanie przez organ osoby wnoszącej pismo (tj. wniosku) do uzupełnienia baków, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Gdyby brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie przez wnioskodawcę, to wówczas organ I instancji pozostawia wniosek bez rozpoznania. Uzupełnienie braków w wyznaczonym terminie pozwoliłoby organowi na dalsze prowadzenia postępowania. Rozpatrzenie w niniejszej sprawie odwołania pomimo ww. braków formalnych, przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez Starostę z udziałem osoby, która nie przedłożyła stosownego dokumentu pełnomocnictwa, w przekonaniu Wojewody jest istotnym naruszeniem ww. przepisów postępowania, mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, co sprawia, że decyzja wydana przez organ I instancji powinna zostać wyeliminowana z obiegu prawnego. W tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził, że nie może odnosić się do podniesionych w odwołaniu zarzutów merytorycznych, ponieważ jest to przedwczesne. W sprzeciwie do Sądu E. - O. S.A. wniosła o uchylenie w całości decyzji organu odwoławczego oraz zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych przy uwzględnieniu opłat skarbowych od pełnomocnictw Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istoty wpływ na wynik sprawy, to jest: - art. 138 § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na uchyleniu zaskarżonej decyzji organu 1 instancji, pomimo tego, że decyzja ta nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania; - art. 32 w zw. z art. 33 § 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe uznanie, że wnoszący wniosek pełnomocnik nie był umocowany do działania w imieniu E.-O. S.A. z siedzibą w G. z uwagi na wygaśnięcie udzielonego pełnomocnictwa, podczas gdy z przedłożonego wraz z wnioskiem dokumentu pełnomocnictwa wynika, że jest ono ważne od dnia [...] czerwca 2016 r., nie zaś do tego dnia; - art. 7 k.p.a., a w konsekwencji naruszenie art. 8 oraz 11 k.p.a. poprzez wadliwe uznanie, że przedłożone wraz z wnioskiem pełnomocnictwo wygasło i w konsekwencji nie stanowi podstawy do działania w imieniu, czym spowodowano, że zaskarżona decyzja narusza zasadę zaufania do organów władzy publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw jest zasadny. Przed przystąpieniem do oceny prawidłowości decyzji stanowiącej przedmiot sprzeciwu w niniejszej sprawie, wyjaśnienia wymaga, że zakres kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny określony został w art. 64e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej w skrócie "p.p.s.a.")., który stanowi, że rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., tj. decyzji uchylającej decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, określanej mianem decyzji kasacyjnej. Wynika z tego, że instytucja sprzeciwu służy wyłącznie skontrolowaniu, czy decyzja organu drugiej instancji została oparta na jednej z podstaw wymienionych w art. 138 § 2 k.p.a., według którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Jak wskazuje się w orzecznictwie, organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, gdy organ pierwszej instancji przy rozpatrywaniu sprawy nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego lub naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji. Natomiast konieczność uzupełnienia w niewielkim zakresie postępowania dowodowego, przez przeprowadzenie określonego dowodu, mieści się w kompetencjach organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania, wyłączając dopuszczalność decyzji kasacyjnej (por. wyroki NSA z 14 lutego 2017 r., II OSK 1386/15 oraz z dnia 15 grudnia 2016 r., II OSK 1427/16 dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie istotną kwestią jest rozstrzygnięcie, czy w treści pełnomocnictwa udzielonego P. U. – pełnomocnikowi E.-O. S.A. w G. (w jej końcowej treści), Spółka zastrzegła, że pełnomocnictwo obowiązuje do dnia [...] czerwca 2016 r., bowiem z upływem tego terminu pełnomocnictwo wygasłoby, co stało się podstawą do wydania przez organ odwoławczy decyzji kasatoryjnej w niniejszej sprawie. Analiza treści pełnomocnictwa z dnia [...] czerwca 2016 r. udzielonego radcy prawnemu P. U. do reprezentowania E.-O. S.A. w G., nie potwierdza zastrzeżeń organu odwoławczego, jakoby było ono ważne do dnia [...] czerwca 2016 r. Z przedłożonego wraz z wnioskiem o zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości dokumentu pełnomocnictwa wynika bowiem jednoznacznie, że jest ono ważne od dnia [...] czerwca 2016 r., nie zaś do tego dnia (jak niewłaściwie przyjął organ). W związku z powyższym uznać należy, że organ odwoławczy niesłusznie przyjął, iż w sprawie brakuje aktualnego pełnomocnictwa i tym samym doszło do naruszenia przepisów postępowania połączonego z koniecznością wyjaśnienia sprawy w takim zakresie, który ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a., co uzasadniło jej uchylenie na podstawie art. 151a § 1 p.p.s.a. (pkt 1 wyroku). O zwrocie kosztów (pkt 2 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) biorąc pod uwagę wysokość wniesionego wpisu oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. O zwrocie nadpłaconego wpisu (pkt 3 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 225 p.p.s.a. mając na względzie, iż Skarżąca wniosła wpis w wysokości 200 zł, podczas gdy zgodnie z § 2 pkt 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach sprzeciwów od decyzji - 100 zł.