II SA/Bd 158/09

Dnia 28 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2009 roku sprawy ze skargi J. Ł. na postanowienie Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 158/09 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008r. Nr [...] D P O W stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. Ł. od decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] Sz. W. Sz. w Sz. przyznającej J. Ł. należności z tytułu przywrócenia do zawodowej służby wojskowej oraz potrącenia świadczeń nienależnych w postaci odprawy z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i odszkodowania za skrócony okres wypowiedzenia. W uzasadnieniu organ wskazała na następujące ustalenia. Odwołujący się decyzję organu I instancji odebrał w dniu [...] września 2006 r., natomiast odwołanie złożył dopiero w dniu [...] stycznia 2008 r. mimo, że 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] września 2006 r. Pismem z [...] marca 2008 r. odwołujący się został wezwany do podania terminu, w którym dowiedział się o możliwości wniesienia odwołania oraz okoliczności, które spowodowały uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W piśmie z [...] marca 2008 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie J. Ł. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazując, że o możliwości wniesienia odwołania dowiedział się [...] stycznia 2008 r., podczas wizyty u prawnika w sprawie pozwu przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu. W ocenie organu odwoławczego wniosek ten został złożony po upływie ustawowego 7 dniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wskazał organ datą początkową biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest dzień, w którym strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminu. W badanym przypadku przeszkoda do wniesienia odwołania ustała w dniu [...] stycznia 2008 r. W tych okolicznościach, termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął bezskutecznie w dniu [...] stycznia 2008 r. Organ wyjaśnił także, iż aby zachować termin do wniesienia odwołania, odwołanie powinno być złożone wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia i to w nieprzekraczalnym terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny. Skarżący z tego prawa nie skorzystał jak również z możliwości złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji, co do pouczenia o środkach zaskarżenia. W związku z powyższym D. P. O. W. w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. odmówił wnioskodawcy przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego. W tych okolicznościach uznając za bezsporny fakt wniesienia odwołania po terminie Dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego w B. kolejnym wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008r. Nr [...] stwierdził uchybienie termin do wniesienia odwołania. Jednocześnie podkreślił, że wystąpienie negatywnej przesłanki w postaci uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nakłada na organ odwoławczy obowiązek jego stwierdzenia chyba, że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu, a wniosek ten zostanie uwzględniony. Ponieważ w niniejszej sprawie odwołujący się wniósł o przywrócenie terminu, z uwagi na brak przesłanek, wniosek ten nie został uwzględniony zgodnie z art. 134 kpa należało o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu. . W skardze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania J. Ł. wniósł o jego uchylenie, jak również o przywrócenie terminu do jego złożenia. Stwierdził, że rozstrzygniecie pierwszoinstancyjne zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa poprzez brak stosownego pouczenia w decyzji. Z uwagi na tą okoliczność skarżący nie posiadał wiedzy, co do istnienia możliwości dalszego dochodzenia swoich praw. Ponadto, w ocenie J. Ł. decyzję oparto na niewłaściwej podstawie prawnej czyli na regulacjach które nie powinny mieć zastosowania w jego sprawie. Skarżący zakwestionował także stanowisko organu orzekającego, co do braku spełnienia przesłanek przywróceni terminu argumentując, że uzupełniając złożony wniosek szczegółowo opisał przyczynę zwłoki. Wyjaśniał, iż w jego przekonaniu termin nie płynął, gdyż decyzja nie określała jego biegu. Co więcej skarżący wykazał, że nie ponosi winy za zaistniałe uchybienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W dniu [...] września 2008 r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w B. J. Ł. oświadczył, iż zaskarżył do tut. Sądu również postanowienie o odmowie przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. II SA/Bd 460/08. Sąd tym stanie rzeczy na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej p.p.s.a.), uznał, iż w niniejszej sprawie należało zawiesić postępowania sądowe do czasu prawomocnego rozpoznania skargi skarżącego na postanowienie D. P. O. W. w B. z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu sprawa skargi na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2008 r. stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem od wyniku jej rozpoznania zależy rozstrzygnięcie skargi na postanowienie organu II instancji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na konieczność istnienia zależności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny od innego toczącego się postępowania. Tę zależność należy analizować z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, przewidzianego w art. 271 p.p.s.a Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Dla wojewódzkiego sądu administracyjnego kwestią wstępną będzie wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi o tym, czy zakwestionowany w skardze akt, czynność lub bezczynność są zgodne z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu (czynności, bezczynności) nie doszło do popełnienia takich uchybień formalnych, które mogły mieć wpływ na jego treść. Ponieważ wyrokiem z dnia [...] października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie z dnia [...] kwietnia 2008 r. D. P. O. W. w B w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jako niezgodne z prawem, to należało przyjąć, iż w niniejszej sprawie upadło rozstrzygniecie stanowiące kwestię wstępną w sprawie o stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Tym samym także i to rozstrzygnięcie winno zatem ulec uchyleniu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w punkcie 1 sentencji orzeczenia, a na podstawie art. 152 jak w punkcie 2.