II SA/Bd 1585/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lutego 2014r. sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy L., na podstawie art. 8, art. 37, art. 106 ust. 1 i 4, art. 109, art. 141 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. nr 175 poz. 1362), oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2012r. poz. 823), przyznano Z. C. zasiłek stały od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] sierpnia 2016 r. w kwocie [...] zł miesięcznie oraz objęto ww. ubezpieczeniem zdrowotnym w wysokości [...]% kwoty zasiłku stałego w okresie pobierania świadczenia. Organ na podstawie przełożonych przez Z. C. dokumentów oraz wywiadu środowiskowego uznał, że spełnia on wymogi określone przepisami ustawy o pomocy społecznej do przyznania przedmiotowego zasiłku. W odwołaniu Z. C. wskazał, że zgodnie z orzeczeniem Powiatowego Zespołu Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] września 2013 r. niepełnosprawność istnieje od [...] lipca 2013 r. do [...] sierpnia 2016 r., a zasiłek stały przyznany został mu od [...] września 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], na podstawie art. 8, art. 37, ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że Z. C. spełnia określone art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej kryteria uprawniające do korzystania z pomocy w formie zasiłku stałego. W ocenie SKO organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, legitymująca się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, pozostającą w miesiącu sierpniu 2013 r. bez żadnych źródeł dochodu. Nadto organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej świadczenie pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. W przypadku natomiast gdy uprawnienie do świadczenia nie obejmuje pełnego miesiąca, świadczenie przysługuje za niepełny miesiąc, a kwotę świadczenia ustala się dzieląc pełne kwoty przez liczbę dni kalendarzowych tego miesiąca i mnożąc przez liczbę dni objętych świadczeniem. Z uwagi na to, że skarżący złożył wniosek o przyznanie zasiłku stałego w dniu [...] września 2013 r. legitymując się orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w T. z dnia [...].08.2013r. zaliczającym go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do [...].08.2016r., w ocenie SKO organ pierwszej instancji słusznie orzekł o przyznaniu zasiłku od[...] września 2013 r. do [...] sierpnia 2016r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Z. C. ponownie podniósł, że niezrozumiałym dla niego jest dlaczego zasiłek stały przyznano mu od dnia [...] września 2013 r. w sytuacji gdy w orzeczeniu o niepełnosprawności wskazano datę niezdolności do pracy od [...] lipca 2013 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.). Rozpoznawanie skarg na decyzje organów administracji nie ma charakteru merytorycznego orzekania w sprawie. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn.zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", decyzja administracyjna podlega uchyleniu wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja SKO w T. z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] września 2013 r. wydaną z upoważnienia Wójta Gminy L., o przyznaniu Z. C. zasiłku stałego od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] sierpnia 2016 r. w kwocie [...] zł miesięcznie oraz objęciu ww. ubezpieczeniem zdrowotnym w wysokości [...]% kwoty zasiłku stałego w okresie pobierania świadczenia. Przesłanki przyznania zasiłku stałego określone zostały w art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o pomocy społecznej. W przepisie tym przewidziano, że przedmiotowy zasiłek przysługuje: 1) pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; 2) pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Wysokość zasiłku stałego w przypadku osoby samotnie gospodarującej określa się na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy jako różnicę między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, przy czym kwota zasiłku aktualnie nie może być większa niż 529 zł. Stan faktyczny sprawy nie budzi w niniejszej sprawie sporu. Bezsprzecznie skarżący spełnia wskazane powyżej przesłanki przyznania zasiłku stałego. Spór między stronami dotyczy okresu na który przyznano skarżącemu przedmiotowy zasiłek. W toku postępowania nie zgadzał się on z przyznaniem zasiłku stałego od dnia [...] września 2013 r. w sytuacji gdy z orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] sierpnia 2013 r. wynika, że ustalony w nim stopień niepełnosprawności datuje się od [...] lipca 2013 r. W przepisie art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej przewidziano, że świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. W przypadku gdy uprawnienie do świadczenia nie obejmuje pełnego miesiąca, świadczenie przyznaje się za niepełny miesiąc, a kwotę świadczenia ustala się, dzieląc pełne kwoty przez liczbę dni kalendarzowych tego miesiąca i mnożąc przez liczbę dni objętych świadczeniem. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowało się stanowisko, że przepis art. 106 ust. 3 ustawy, dotyczy sytuacji, gdy wniosek o przyznanie określonego świadczenia jest pierwszym wnioskiem wszczynającym postępowanie. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania, gdy zainteresowana osoba uzyskała prawo do świadczenia wcześniej i składała kolejny wniosek. W szczególności przepis ten nie ma zastosowania, gdy zachodzi ciągłość niepełnosprawności uprawniającej do świadczenia, a potrzeba złożenia kolejnego wniosku powstała w związku z koniecznością uzyskania następnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Bk 108/09, wyrok NSA z dnia 16 listopada 2005 r. sygn. akt I OSK 353/05, wyrok WSA w Bydgoszczy z 5 marca 2009 r., II SA/Bd 851/08). Taka sytuacja nie wystąpiła jednak w niniejszej sprawie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. uznano skarżącego za częściowo niezdolnego do pracy do dnia [...] marca 2014 r., przy czym za datę powstania niezdolności do pracy uznano [...] czerwca 2010 r. Orzeczenie to zostało następnie zmienione wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia [...] czerwca 2011 r. sygn. akt [...] w ten sposób, że zaliczono skarżącego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do [...] grudnia 2012 r. O kolejne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności skarżący wnioskował jednak dopiero w dniu [...] lipca 2013r., uzyskując je dnia [...] sierpnia 2013 r., przy czym ustalony w nim stopień niepełnosprawności datuje się od [...] lipca 2013 r. Do dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący otrzymywał zasiłek stały. Ponadto skarżący zwracał się go GOPS-u w L. o przyznanie zasiłku stałego, jednak decyzjami z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz z dnia [...] maja 2013 r. organ odmówił mu przyznania tego zasiłku z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego stopień niepełnosprawności. Nie można więc uznać, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z kontynuacją świadczenia lub też niepełnosprawności. Rzeczą skarżącego było wystąpienie ze stosownym wnioskiem o ustalenie stopnia niepełnosprawności bezpośrednio gdy kończył się okres, na jaki orzeczono o tym uprzednio. W ocenie Sądu, organy obydwu instancji prawidłowo zastosowały w niniejszej sprawie przepis art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, przyznając skarżącemu zasiłek stały począwszy od miesiąca w którym złożył wniosek o jego przyznanie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu.