II SA/Bd 162/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. i W. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. M. i W. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. G. M. i W. M. w skardze na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją pierwszoinstancyjną wydaną przez Starostę [...] w dniu [...] sierpnia 2013 r. nr [...] utrzymaną w mocy przez Wojewodę [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono [...] z siedzibą w [...] ([...]) pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych [...], wysokość 150 m, średnica śmigła 90m, fundament masywny żelbetowy podziemny, moc każdej elektrowni 2 MW, wraz z infrastrukturą – drogą dojazdową z włączeniem do drogi gminnej nr ewidencyjny [...], placami montażowymi, siecią kabli średniego napięcia 30 kV i siecią teletechniczną, na działce o nr ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że wykonanie decyzji rodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w zakresie negatywnego wpływu na ludzi i zwierzęta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), powoływanej dalej w skrócie jako "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści wyżej przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Ogólnie przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61). Należy podkreślić także, że to do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Skarżący powinien zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. Warto w tym miejscu wskazać na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2011r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), w którym sąd ten stwierdził, że "w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się tak, jak zrobili to skarżący, na ogólną przesłankę realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w zakresie negatywnego wpływu na ludzi i zwierzęta, co w istocie jest jedynie powtórzeniem zwrotu ustawowego. Skarżący powinni wskazać we wniosku konkretne okoliczności faktyczne świadczące o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz materiał dowodowy na ich poparcie. Skoro skarżący, na których spoczywał ciężar wykazania przesłanek zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wykazali, że takie przesłanki zachodzą, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 5 ppsa.