II SA/Bd 168/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi G. K. na wnioski Komendanta [...] Policji w B. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] oraz z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], nr w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oraz na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r., [...], wydanym na podstawie art. 99 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. Nr 30, poz. 151 ze zm.) oraz pismem z tej samej daty o nr [...], wydanym na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) oraz art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, Komendant [...] Policji w B. zwrócił się do Starosty B. o skierowanie G. K. na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu oraz o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Swoje wnioski uzasadnił okolicznością, iż G. K. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, przez co przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie ustawy Prawo o ruchu drogowym. G. K. dalej skarżący wniósł skargę na ww. wnioski dotyczące skierowania na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu oraz o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zw. p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 ww. stanowi natomiast, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Kognicja sądów administracyjnych może być kreowana także przez przepisy szczególne, co znajduje potwierdzenie w treści art. 3 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Podsumowując tę część rozważań należy wskazać, że aby w ogóle mogła być mowa o kontroli sądowoadministracyjnej, to przedmiotem skargi musi być działalność w prawnych formach określonych w art. 3 § 2 lub w przepisach szczególnych lub bezczynność, a działalność ta lub bezczynność musi być wykonywana przez organy administracji publicznej. Rozpoznając przedmiotową sprawę, Sąd uznał, iż skargę należało odrzucić. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy, złożona przez G. K. skarga dotyczy wniosków Komendanta [...] Policji w B. z dnia [...] grudnia 2014r., adresowanych do Starosty B. o skierowanie skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu oraz o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Zaskarżony wniosek z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] dotyczący skierowania G. K. na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu sporządzony został na podstawie art. 99 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o kierujących pojazdami – zwana dalej ustawą. Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 1 i 3 lit. b ustawy, to starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie transportu, jeżeli kierowca przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ww. decyzję starosta wydaje na wniosek organu kontroli ruchu drogowego. Badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, podlega kierujący pojazdem silnikowym, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego (art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy). Przywołany przepis art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy, sformułowany został w sposób nie pozostawiający żadnych wątpliwości interpretacyjnych co tego, że w przypadku wystąpienia przesłanki w niej określonej, tzn. przekroczenia przez kierowcę 24 punktów karnych, jest on zobowiązany poddać się badaniu psychologicznemu. Organ kontrolujący ruchem drogowym, nie ma zatem możliwości postąpienia w przypadku zaistnienia tych okoliczności, w sposób inny niż wskazany w przepisie. W sytuacji zatem, gdy kierowca przekroczył liczbę 24 punktów karnych, organ Policji jest zobligowany do wystąpienia do starosty z wnioskiem o skierowanie kierowcy naruszającego zasady ruchu drogowego na badania psychologiczne. Natomiast drugi z zaskarżonych wniosków z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] dotyczący skierowania G. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień sporządzony został na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm.), zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek Komendanta [...] Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, który to przepis stanowi o prowadzeniu przez policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Natomiast na podstawie § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz.488), wydanego na podstawie art. 130 ust. 4, art. 140 ust. 5 Prawa o ruchu drogowym, Komendant [...] Policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Powyższy przepis sformułowany został w sposób nie pozostawiający żadnych wątpliwości interpretacyjnych, nie dając wymienionemu w nim organowi możliwości postąpienia w przypadku zaistnienia określonych okoliczności, w sposób inny niż wskazany w przepisie. W sytuacji zatem, gdy kierowca przekroczył liczbę 24 punktów karnych, właściwy [...] Komendant Policji zobligowany jest do wystąpienia do starosty z wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy naruszającego zasady ruchu drogowego. Jednocześnie wskazać trzeba, że powyższe wnioski z dnia [...] grudnia 2014 r., stanowiące przedmiot toczącego się w niniejszej sprawie postępowania sądowo-administracyjnego są jedynie pismami skierowanymi, przez organ policji do właściwego starosty informującymi o określonym stanie faktycznym i jednocześnie wnioskującymi o podjęcie przewidzianych prawem działań. Nie są, zatem ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami wydanymi w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., ani żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. Nie są one także innymi aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z aktem lub czynnością w rozumieniu tego przepisu mamy do czynienia, gdy odnosi się on do zewnętrznych, konkretnie imiennie oznaczonych podmiotów, co do których organ administracji działa w sposób władczy poprzez stwierdzenie, ustalenie lub potwierdzenie uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa administracyjnego. W przedmiotowej sprawie zaskarżone wnioski nie są skierowane na zewnątrz organów administracji publicznej (ich adresatem jest organ administracji), nie wywołują one skutku w postaci potwierdzenia uprawnień lub nałożeniem obowiązków na stronę (por. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 416/06; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 16 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 467/11, dostępne na http://www. nsa.gov.pl). Dopiero na podstawie tych wniosków starosta wydaje decyzję administracyjną, o skierowaniu na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu oraz decyzję o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, które rodzą prawa czy obowiązki po stronie jej adresata. I dopiero te decyzje o skierowaniu na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu oraz o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, przez właściwego starostę, po wyczerpaniu toku instancji, mogą zostać zaskarżone do sądu administracyjnego, a w takiej skardze można zawrzeć zarzuty odnośnie wniosków wszczynających postępowanie w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne i skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Same wnioski nie mogą jednakże stanowić przedmiotu skargi, która jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez Sąd. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.