II SA/Bd 175/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 maja 2009r. sprawy ze skargi G. i B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o ustalenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., znak:[...], po rozpoznaniu wniosku R. B. z dnia [...] r., Burmistrz Miasta i Gminy [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie obory z halą udojową, płyty obornikowej i zbiornika na gnojówkę na działce nr 144/5 w miejscowości [...], gmina[...]. Pismami z dnia [...] r. G. i B. N. złożyli, zarówno odwołanie od powyższej decyzji jak i wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie obory z halą udojową, płytą obornikową i zbiornikiem na gnojówkę w miejscowości [...] na działce 144/5 dla R. B.. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wyrokiem z dnia 11 lipca 2008 r. (sygn. akt II SA/Bd 332/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę G. i B. N. na powyższą decyzję. W tym samym czasie przed Burmistrzem Miasta i Gminy [...] toczyło się odrębne postępowanie dotyczące wznowienia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie obory z halą udojową, płytą obornikową i zbiornikiem na gnojówkę w miejscowości [...] na działce 144/5 dla R. B., które to postępowanie zakończyło się decyzją z dnia [...] r. znak:[...], na mocy której Burmistrz Miasta i Gminy [...] odmówił wznowienia postępowania. G. i B. N. wnieśli odwołanie od tej decyzji, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. znak:[...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] zostało również zaskarżone przez G. i B. N., którzy wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wyrokiem z dnia 15 lipca 2008 r. (sygn. akt II SA/Bd 399/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] r. nr [...]. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy nakazał traktować wniosek G. i B. N. z dnia [...] r. o wznowienie postępowania jak odwołanie od decyzji z dnia [...] r., znak: [...] Burmistrza Miasta i Gminy [...]. W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania G. i B. N. z dnia [...] r., w dniu [...] r. wydało decyzję nr[...], którą uchylono decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] r. znak: [...] ustalającej R. B. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie obory z halą udojową, płyty obornikowej i zbiornika na gnojówkę na działce nr 144/5 w miejscowości [...], gmina [...] i umorzono postępowanie w I instancji. Orzekający organ podniósł, iż jakkolwiek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 15 lipca 2008 r. (sygn. akt II SA/Bd 399/08), nakazał rozpatrzyć wniosek z dnia [...] r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla R. B., jako odwołanie Państwa G. i B. N. od decyzji z dnia [...] r., znak: [...] Burmistrza Miasta i Gminy [...], w sytuacji gdy sprawa to jest już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną (decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] r., znak: [...]), to taka sytuacja jest niedopuszczalna i powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w I instancji, ponieważ ponowne rozpatrzenie sprawy poprzednio już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, stosownie do przepisu art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. skutkowałoby koniecznością stwierdzenia nieważności takiej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy G. i B. N. wyrazili swoje niezadowolenie z treści zapadłych w sprawie rozstrzygnięć, podnosząc, iż analiza stanu prawnego i faktycznego nie pozwala zgodzić się z przyjętym tokiem rozumowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego, albowiem powołany przez ten organ przepis art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. w niniejszej sprawie nie ma zastosowania, ponieważ w chwili, kiedy składany był wniosek z dnia [...] r. w przedmiocie wznowienia postępowania oraz dopuszczenia do udziału w toczącym się postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie obory z halą udojową, płytą obornikową i zbiornikiem na gnojówkę, postępowanie to nie było jeszcze zakończone prawomocną decyzją. W ocenie skarżących bez znaczenia jest przytoczona przez organ okoliczność, iż w tym postępowaniu zostało złożone przez nich odwołanie, bowiem nie posiadali wtedy czytelnego statusu strony postępowania. Ponadto skarżący podnieśli, że organ l instancji oraz SKO w [...] przeoczyły, że w jednym piśmie z dnia [...] r. o wznowienie postępowania (przed uprawomocnieniem decyzji), złożyli oni również wniosek o dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu, który to wniosek nigdy nie został rozpatrzony w toku postępowania, co dyskwalifikuje przeprowadzone postępowanie administracyjne przez organ l instancji w tym zakresie, a co za tym idzie spełniona jest przesłanka do zastosowania przepisu art. 152 ust. 1 pkt 2 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazło podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Ze względu na to, że skarżący w skardze poruszają szereg różnych wątków, w pierwszej kolejności należy podnieść, że przedmiotem oceny legalności w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...], którą uchylono decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] r. znak: [...] ustalającą R. B. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie obory z halą udojową, płyty obornikowej i zbiornika na gnojówkę na działce nr 144/5 w miejscowości [...], gmina [...] i umarzająca postępowanie w I instancji. Co istotne, zaskarżona decyzja wydana została w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lipca 2008 r. (sygn. akt II SA/Bd 399/08), nakazującego rozpatrzyć wniosek z dnia [...] r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla R. B., jako odwołanie G. i B. N. od decyzji z dnia [...] r., znak: [...] Burmistrza Miasta i Gminy [...]. Zgodnie z art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przywołany przepis pociąga za sobą daleko idące konsekwencje zarówno dla ponownie przeprowadzanego postępowania administracyjnego, toczącego się w następstwie wydania wyroku, jak i dla kolejnego postępowania sądowoadministracyjnego, w którym ocenie podlegałyby decyzje administracyjne wydane w tymże, ponownie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym. Przede wszystkim, co podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, organ administracji jest obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach, a tym bardziej w orzeczeniach organów administracyjnych wydanych w innych sprawach. Nawet w wypadku sporu, co do stanu faktycznego, będącego podstawą subsumcji prawa, a więc i oceny prawnej lub odmiennej interpretacji prawa, albo nawet możliwości niezgodności oceny sądu z prawem obowiązującym, zapatrywania prawne wynikające z oceny prawnej sądu mają moc wiążącą do czasu, aż wyrok zostanie wzruszony w przewidzianym do tego trybie. Odmienna ocena materiału dowodowego stanowiłaby prawnie niedopuszczalną polemikę z prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego (tak w wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 625/07, LEX nr 344933). Jednocześnie wskazuje się, że ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się do kontroli, czy organy administracji prawidłowo uwzględniły wytyczne zawarte w poprzednim wyroku, oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku (tak w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1890/07, LEX nr 397665). Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy należy wskazać, iż przy ponownym orzekaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] związane było ocenami prawnymi i wytycznymi wynikającymi z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lipca 2008 r. (sygn. akt II SA/Bd 399/08) zarówno w odniesieniu do rozumienia przepisów prawa materialnego, jak i oceny zgromadzonych w sprawie dowodów. W sposób wyraźny orzekający w tej sprawie sąd wskazał, że wniosek z dnia [...] r. zawierał w swojej treści niezadowolenie co do wydanej decyzji i zarzut pominięcia skarżących jako stron postępowania. Wniesiony zatem w terminie na wniesienie odwołania mógł zostać potraktowany jako odwołanie skarżących od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i rozpatrzony w trybie przewidzianym do wniesienia odwołania. Ocena zaskarżonej decyzji nie wskazuje, aby przy jej wydaniu naruszono przepisy prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo oceniło zebrany w sprawie materiał dowodowy i wyciągnęło trafne wnioski. Rozpatrując bowiem wniosek z dnia [...] r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla R. B., jako odwołanie G. i B. N. od decyzji z dnia [...] r., znak: [...] Burmistrza Miasta i Gminy [...], organ słusznie zauważył, że ta sprawa administracyjna jest już rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną tj. decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] r., znak:[...]. Jakkolwiek decyzja ta została zaskarżona następnie przez G. i B. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, jednak wyrokiem z dnia 11 lipca 2008 r. (sygn. akt II SA/Bd 332/08) została oddalona. Słusznie zatem orzekający organ podniósł, iż ponowne rozpatrzenie sprawy poprzednio już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, stosownie do przepisu art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. skutkowałoby koniecznością stwierdzenia nieważności takiej decyzji. Przepis art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. spełnia bowiem rolę gwarancyjną w stosunku do zasady trwałości decyzji administracyjnej ostatecznej wyrażonej w art. 16 k.p.a., rozciągając tę gwarancję na samą decyzję oraz na sprawę, którą ona załatwia. Jest to konstrukcja przyjmowana we wszystkich procedurach prawnych, polegająca na ochronie powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Dotyczy ona sytuacji, gdy kolejno po sobie wydane zostały dwie decyzje załatwiające sprawę co do istoty, z których pierwsza ma charakter ostateczny. Zaistnienie przesłanki rozpatrzenia sprawy poprzednio już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, wymaga ustalenia tożsamości sprawy administracyjnej pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Tożsamość podmiotowa będzie miała miejsce wtedy, gdy w sprawie występują te same strony. Natomiast sprawy są tożsame pod względem przedmiotowym, o ile tożsama jest podstawa prawna, stan faktyczny oraz prawa i obowiązki stron, które z nich wynikają. Decyzja ostateczna ma bowiem powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą prawną stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko pomiędzy tymi samymi stronami (M. Jaśkowska (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II., s. 910). Bez wątpienia w rozpatrywanej sprawie występuje tożsamość podmiotowa jak i przedmiotowa, bowiem występują te same strony, co w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., znak:[...], a przedmiot rozstrzygnięcia dotyczy ustalenia R. B. środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie obory z halą udojową, płyty obornikowej i zbiornika na gnojówkę na działce nr 144/5 w miejscowości[...], gmina[...]. Powyższe więc oznacza, że środowiskowe uwarunkowania zgody dla R. B. na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie obory z halą udojową, płyty obornikowej i zbiornika na gnojówkę zostały ustalone przedstawionym wyżej orzeczeniem i po raz drugi organ administracji nie może orzekać tym przedmiocie. Uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalenie skargi.