II SA/Bd 182/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.W. w przedmiocie wymierzenia grzywny [...] Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...], ze względu na niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 241/06 postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 lutego 2009r. B.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę wymierzenia grzywny [...] Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...], ze względu na niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 241/06. Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...], stwierdzając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2009r. skarżący wezwany został do uzupełnienia w zakreślonym terminie braków formalnych powyższej skargi, poprzez wykazanie, iż wezwał pisemnie organ administracji do wykonania wyroku. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał kopie pism: z dnia [...] czerwca 2008r., skierowanego do [...] Urzędu Budowlanego w [...], z dnia [...] maja 2008r., skierowanego do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], z dnia [...] października 2007r., skierowanego do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] oraz [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...], a także z dnia [...] lutego 2008r., skierowanego [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Jak stanowi art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przesłankę dopuszczalności skargi w postępowaniu o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. stanowi wezwanie, o którym mowa w tym przepisie, skierowane do właściwego organu w formie pisemnej. Instytucja przedmiotowego wezwania związana jest niejako ze zobligowaniem organu do zastosowania się do treści wyroku przed interwencją sądu administracyjnego. Dopiero gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy, albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005r., sygn. akt II SA/Wa 1981/07. Lex nr 164771). Niespełnienie powyżej wskazanej przesłanki jest brakiem, który nie podlega konwalidacji, zatem nie można skutecznie wezwać organu do załatwienia sprawy po wniesieniu w tym przedmiocie skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, B.W. złożył cztery pisma, jednakże żadnego z nich nie można traktować, jako pisma spełniającego wymogi wezwania, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., żadne z nich bowiem nie zostało wniesione do właściwego organu w określonym terminie, wynikającym z art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracyjny określony w przepisach prawa, lub wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia akt organowi. W sprawie, w której zapadł wyrok, niewykonanie którego stanowi przedmiot skargi, odpis orzeczenia ze stwierdzoną prawomocnością oraz aktami administracyjnymi, odebrany został przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy w dniu [...] grudnia 2007r. (k. 371 akt sprawy II SA/Bd 241/06), zatem dopiero od tej daty skarżący mógł skutecznie domagać się wykonania wyroku przez organ. Spośród przedłożonych, w związku z wezwaniem skarżącego do wykazania, iż wezwał pisemnie organ administracji do wykonania wyroku, dokumentów, jeden pochodzi z daty późniejszej, niż data zwrotu akt do organu, jest to pismo z dnia [...] lutego 2008r., skierowane do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], stanowiące zażalenie na bezczynność [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Jednakże, jak wynika z kolei z treści wyroku z dnia 26 września 2007 r., uchylone zostały w nim decyzje organów obu instancji, w związku z powyższym skarżący wezwanie do załatwienia sprawy winien był kierować bezpośrednio do organu I instancji, zatem [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...]. Wezwanie skierowane do organu nadrzędnego nad organem właściwym, stanowiące zażalenie na bezczynność organu właściwego nie może być w tej sytuacji, jako wezwanie spełniające warunki określone art. 154 § 1 p.p.s.a., nie jest bowiem skierowane do organu właściwego, o którym mowa w tym przepisie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.