II SA/Bd 189/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. W. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] listopada 2016 r. w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J. W. na postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W dniu 12 października 2016 r. wpłynął do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF). Skarżąca nie wypełniła wszystkich z rubryk urzędowego formularza (PPF) dotyczących jej stanu rodzinnego, majątku i dochodów. Formularz nie został także przez skarżącą podpisany. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 13 października 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia od pkt 3 do pkt 4 oraz pkt 15 włącznie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Wezwanie doręczone zostało w dniu 14 listopada 2016 r. W zakreślonym przez Sąd terminie formularz nie został nadesłany. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarządzeniem z dnia 29 listopada 2016 r., pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W terminie prawem przewidzianym skarżąca wniosła sprzeciw, w którego treści wskazała, że jest osobą bezrobotną. Nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych i jest wraz z synem na utrzymaniu swojego ojca. Zgodnie z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mającym zastosowanie w sprawie w związku z art. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2015 r., poz. 658), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd. Rozpoznając więc złożony przez J. W. wniosek o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Z przedstawionych okoliczności niespornie wynika, że wnioskująca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu według określonego wzoru, co wymagane jest na podstawie powołanego art. 252 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca, wezwana zgodnie z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 13 października 2016 r. do nadesłania wypełnionego urzędowego wniosku o przyznania prawa pomocy nie uczyniła zadość temu wezwaniu. Zgodnie zaś z treścią art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W sytuacji więc, gdy strona nie przekazuje sądowi prawidłowo wypełnionego i podpisanego formularza wniosku, złożony przez nią wniosek o przyznanie prawa pomocy musi zostać pozostawiony bez rozpoznania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 895/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niedopuszczalne jest merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeśli nie została zachowana przewidziana ustawą szczególna forma jego złożenia (formularz PPF), co jasno wynika z brzmienia art. 252 § 2 i art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 28/15, LEX nr 1640413). Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, działając na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.