II SA/Bd 202/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Asesor WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Związku Nauczycielstwa Polskiego Oddziału Rejonu T. na uchwałę Rady Gminy Łysomice z dnia [...] nr [...] w przedmiocie likwidacji szkoły oddala skargę II SA/Bd 202/04 U Z A S A D N I E N I E Uchwałą Nr [...], Rady Gminy Ł. z dnia [...], uchwalono "wyrażenie zamiaru likwidacji z dniem 31 sierpnia 2004r. Szkoły Podstawowej w Ś.". Uchwałę oparto na art. 18 ust. 2 pkt 15) ustawy o samorządzie gminnym. Pismem z dnia [...], Prezes Oddziału Rejonu T. Związku Nauczycielstwa Polskiego, wezwał Radę Gminy w Ł. do usunięcia naruszenia prawa, gdyż jak wskazał, podjęcie uchwały nie było poprzedzone zasięgnięciem opinii organizacji związkowej. Dnia [...], Rada Gminy odpowiedziała na wezwanie w ten sposób, że uznała, iż przepisy prawa nie wymagają postulowanych konsultacji przedmiotowej uchwały. W skardze z 26 lutego 2004r., działając w oparciu o art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, Zarząd Oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego T. Rejon, wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały, ponieważ nie została ona zaopiniowana przez organizację. Swój interes prawny skarżący wywiódł z art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienie do zaskarżenia uchwały organu gminy z zakresu administracji publicznej przysługuje każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały nią naruszone ( art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. t.j. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.)). Interes prawny czy uprawnienie skarżącego, do którego wprost nawiązuje art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. W orzecznictwie i doktrynie eksponuje się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego strony kształtowanego aktem stosowania prawa materialnego. Przy takim związku należy eliminować sytuacje, w których dopiero kolejne skutki wcześniejszej konkretyzacji normy prawnej w odniesieniu do jednego podmiotu, pośrednio wpływają na sytuację prawną drugiego podmiotu, wynikającą z zastosowania w stosunku do niego innej już normy prawnej. Nie ma racji skarżący, że w sprawie normę, z której wynika umocowanie Związku Nauczycielstwa Polskiego do zaskarżenia uchwały, stanowi art. 19 ust. 2. ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. t.j. z 2001r. Nr 79, poz .854 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, organy władzy i administracji państwowej oraz organy samorządu terytorialnego kierują założenia albo projekty aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych, do odpowiednich władz statutowych związku - organizacji związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080) (art. 19 ust. 1 cyt. ustawy o związkach zawodowych). Taki zapis wskazuje, że chcąc wywodzić prawo do opiniowania Uchwały Nr [...], Rady Gminy Ł. z dnia [...] o "wyrażeniu zamiaru likwidacji z dniem 31 sierpnia 2004r. Szkoły Podstawowej w O.", Prezes Oddziału Rejonu T. Związku Nauczycielstwa Polskiego, musiałby reprezentować związek zawodowy reprezentatywny w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego, a treść uchwały regulowałaby bezpośrednio, konkretnie i realnie zakres objęty zadaniami związków zawodowych. Cele i zadania związku oraz sposoby i formy ich realizacji określa jego statut (art. 13 pkt 4) cyt. ustawy o związkach zawodowych). W art. 6 pkt 1) i 2) Statutu Związku Nauczycielstwa Polskiego określono zadania związane z tworzeniem aktów prawnych, i tak, zakreślono je do uczestniczenia związku w tworzeniu aktów prawnych dotyczących statusu prawnego pracowników oświaty, szkolnictwa wyższego i nauki oraz opiniowania aktów prawnych dotyczących oświaty, szkolnictwa wyższego i nauki. Oczywistym jest, że zadania te nie mogą wykraczać poza ramy reprezentowania i obrony praw, interesów zawodowych i socjalnych ludzi pracy (art. 1 ust. 1 cyt. ustawy o związkach zawodowych). Natomiast uchwała organu gminy w sprawie likwidacji szkoły podstawowej przez organ prowadzący (art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. t.j. z 1996r. Nr 67 poz. 329 ze zm)), jakkolwiek mająca wpływ również na kwestie związane z sytuacją pracowników oświaty, nie może być uznana za akt regulujący ich prawa w sposób bezpośredni, konkretny czy realny i tym samym Związek Nauczycielstwa Polskiego nie ma interesu prawnego czy uprawnienia na podstawie art. 19 ust. 1 cyt. ustawy o związkach zawodowych do złożenia skargi w trybie art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym. Skoro skarżący nie spełnia jednego z koniecznych elementów składających się na to by uznać go za uprawnionego do skarżenia uchwały organu gminy, Sąd nie badał dalej istnienia pozostałych elementów. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały i orzekł jak na wstępie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.