II SA/Bd 213/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Bydgoszczy na uchwałę Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 24 sierpnia 2015 r. nr X/256/15 w przedmiocie obszaru chronionego krajobrazu postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Prezydent Miasta Bydgoszczy, pismem z dnia 27 stycznia 2016r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy uchwałę Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 24 sierpnia 2015r. nr X/256/15 w przedmiocie obszaru chronionego krajobrazu, wnosząc o stwierdzenie nieważności poszczególnych punktów i załącznika. W odpowiedzi na skargę z 27 stycznia 2016r. Sejmik Województwa Kujawsko-Pomorskiego wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie w przypadku uznania dopuszczalności skargi o jej oddalenie. Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 7 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 1498/15 stwierdził nieważność uchwały Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 24 sierpnia 2015r. nr X/256/15 w przedmiocie Obszaru Chronionego Krajobrazu Zalewu Koronowskiego. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 lipca 2017r. sygn. akt II OSK 2165/16 oddalił skargę kasacyjną Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, ponieważ sądowi z urzędu wiadome jest, że w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 1498/15 przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy był ten sam akt prawa miejscowego. Wyrokiem z dnia 7 marca 2015r. Sąd, uwzględniając skargę w całości, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Powyższy wyrok został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to wyrokiem z dnia 13 lipca 2017r. sygn. akt II OSK 2165/16 oddalił skargę kasacyjną Województwa Kujawsko-Pomorskiego. W tej sytuacji Sąd uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, z uwagi na jego bezprzedmiotowość.