II SA/Bd 241/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 14 maja 2007r. sprawy ze skargi Andrzeja K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2007 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] 2006r. Nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 241/07 UZASADNIENIE Andrzej K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2007r. Nr [...], na mocy której na podstawie art. 70 b ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm. ), § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia (Dz. U. Nr 60, poz. 278 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] 2006r. nr [...] o odmowie dofinansowania kosztów młodocianego pracownika, z uwagi na to, że nauka zawodu trwała krócej niż 24 miesiące. Z akt sprawy wynika, że uczennica - Aneta L., była dwukrotnie zatrudniona w celu odbycia praktycznej nauki zawodu. W okresie od 6 grudnia 2004 r. do 31 sierpnia 2006 r. pracodawca Krystyna Z. zatrudniła Anetę L. w sklepie "M." Import - Export w W. Powyższa umowa o pracę została rozwiązana na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy z dniem 3 lipca 2005 r. Następnie uczennica została zatrudniona w sklepie obuwniczo - przemysłowym "V.", prowadzonym przez skarżącego, w okresie od 4 lipca 2005 r. do 31 sierpnia 2006 r. Uczennica w dniu 14 czerwca 2006 r. otrzymała świadectwo ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej, a następnie w dniu 31 sierpnia 2006r. po zdaniu egzaminu uzyskała dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie sprzedawca . W piśmie z dnia 19 października 2006r. Andrzej K. złożył wniosek do Wójta Gminy D. o dofinansowanie kosztów młodocianego pracownika. Organ decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] odmówił przyznania świadczenia z uwagi na niespełnienie przesłanek wynikających z § 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia, gdyż praktyczna nauka zawodu ucznia wynosiła mniej niż 24 miesiące. W odwołaniu wniesionym od rozstrzygnięcia organu I instancji skarżący oświadczył, że praktyczna nauka zawodu Anety L. wyniosła łącznie 24 miesiące. Uczennica bowiem z dniem 1 września 2004 r. rozpoczęła naukę w technikum, a następnie przeniosła się do szkoły zawodowej. Pierwsza praktyczna nauka zawodu trwała od 6 grudnia 2004 r.- do 3 lipca 2005 r., dalsza kontynuacja tej nauki trwała już w sklepie należącym do skarżącego od 4 lipca 2005r. do 31 sierpnia 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. nie uwzględniło odwołania skarżącego i utrzymało w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. Organ odwoławczy powołując się w motywach uzasadnienia na przepisy art. 70 b ustawy o systemie oświaty oraz § 6 i § 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia stwierdził, że wymagany przez przepisy prawa okres zatrudnienia w stosunku do młodocianego wynosi 24 miesiące z uwagi na dokształcanie ucznia w szkole zasadniczej. Organ uznał, że przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia nie znajduje zastosowania w rozpoznawanej sprawie. U pierwszego pracodawcy uczennica kształciła się praktycznie w zawodzie 7 miesięcy, natomiast u skarżącego praktyczna nauka zawodu trwała 9 miesięcy, co łącznie stanowi okres 16 miesięcy. Na tej podstawie organ odwoławczy stwierdził, że zasadne jest odmówienie dofinansowania w żądanym zakresie z uwagi na brak dwudziestoczteromiesięcznej praktycznej nauki zawodu. W skardze do Sądu skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem zaprezentowanym w zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. Uważa, że okres zatrudnienia u niego, Anety L. wynosił 14 miesięcy, a nie jak wskazał organ II instancji, 9 miesięcy, gdyż zatrudnienie trwało od 4 lipca 2005 r. do 31 sierpnia 2006 r. Zdaniem skarżącego stanowisko organu zamyka na przyszłość drogę młodzieży do odbywania praktycznej nauki zawodu. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zarzut podniesiony w skardze zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzje organów obydwu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisu prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię. Z § 1 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania wynika, że przygotowanie zawodowe młodocianych pracowników, zwanych dalej "młodocianymi", może odbywać się przez: 1) naukę zawodu, 2) przyuczenie do wykonywania określonej pracy. Nauka zawodu ma na celu przygotowanie młodocianego do pracy w charakterze wykwalifikowanego robotnika lub czeladnika i obejmuje praktyczną naukę zawodu organizowaną u pracodawcy na zasadach ustalonych w odrębnych przepisach oraz dokształcanie teoretyczne. W § 5 ust. 1 rozporządzenia określony został początkowy termin zawarcia umowy o pracę przez pracodawcę z młodocianym pracownikiem w sytuacji, gdy przygotowanie zawodowe wiąże się z nauką zawodu. Zgodnie z powyższym przepisem umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego odbywanego w formie nauki zawodu zawiera pracodawca z młodocianym w terminie przyjęć kandydatów do zasadniczych szkół zawodowych. W § 6 ust. 1 rozporządzenia określono granice trwania nauki zawodu z tym, że okresy te mogą ulec wydłużeniu lub skróceniu na podstawie § 12 rozporządzenia, gdyż nauka zawodu trwa nie krócej niż 24 miesiące i nie dłużej niż 36 miesięcy, z zastrzeżeniem § 12. Przy dokonywaniu wykładni powyższych przepisów nie można pominąć również regulacji zawartej w § 11 rozporządzenia, iż nauka zawodu młodocianego kończy się egzaminem. Z ustępu 4 § 11 wprost wynika, że młodociany zatrudniony u pracodawcy będącego rzemieślnikiem zdaje egzamin kwalifikacyjny na tytuł czeladnika przeprowadzany przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów kwalifikacyjnych na tytuły czeladnika i mistrza w zawodzie. Przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia określa sytuacje, w których może nastąpić okres skrócenia nauki zawodu, a nie zatrudnienia młodocianego pracownika. Zgodnie z treścią tego przepisu pracodawca, na wniosek młodocianego, a jeżeli pracodawcą jest rzemieślnik - izba rzemieślnicza, na wniosek pracodawcy będącego rzemieślnikiem i młodocianego, może wyrazić zgodę na skrócenie czasu trwania nauki zawodu, nie więcej jednak niż o 12 miesięcy, jeżeli młodociany nie dokształca się w zasadniczej szkole zawodowej. Warunek niedokształcenia się w zasadniczej szkole zawodowej dotyczy wyrażenia zgody na skrócenie czasu trwania nauki zawodu, a nie przyznania dofinansowania na podstawie art. 70 b ustawy o systemie oświaty. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że w dniu 14 czerwca 2006 r. zatrudniona jako młodociany pracownik uczennica otrzymała świadectwo ukończenia szkoły zasadniczej Z wniosku pracodawcy o dofinansowanie wynika, że uczennica zdała egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe jako sprzedawca i w dniu 31 sierpnia 2006 r. uzyskała dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe. W związku z powyższym nie powinno budzić wątpliwości, że po zakończeniu nauki w szkole zasadniczej uczennica w dniu w dniu 31 sierpnia 2006 r. zakończyła naukę zawodu. Z art. 70 b ust. 1 ustawy o systemie oświaty nie wynika ile ma wynosić okres zatrudnienia pracownika młodocianego. Zgodnie z tym przepisem pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych, określone w odrębnych przepisach; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z odrębnymi przepisami. W rozpoznawanej sprawie obydwie przesłanki wynikające z art. 70 b ust 1 zostały spełnione. Kwalifikacje pracodawcy nie były kwestionowane w sprawie, natomiast zgodnie z przepisami odrębnymi tj. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia (Dz. U. Nr 60, poz. 278 ze zm.) zostało udokumentowane zakończenie nauki zawodu przez młodocianego pracownika egzaminem. Pracodawca składając wniosek o przyznanie dofinansowania zachował termin 3 miesięczny wynikający z art. 70b ust. 7 ustawy o systemie oświaty. Do wniosku w ocenie Sądu pracodawca załączył wymagane dokumenty w kopiach. W związku z powyższym nie było podstaw do odmowy przyznania dofinansowania. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, orzekając w oparciu o art. 145 § 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej powoływanej jako .p.p.s.a., stwierdził, że organy obydwu instancji, przy wydawaniu zaskarżonych decyzji naruszyły przepisy prawa materialnego zawarte w art. 70 b ust 1 i 5 ustawy o systemie oświaty i to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Z tego też względu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. .