II SA/Bd 247/09

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2009-08-28

Skład orzekający: Michał Kujawa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, który nie zawiera oświadczenia o braku zapłaty tych kosztów, podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 PPSA?
Ratio decidendi
Wniosek radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, który nie zawiera wymaganego § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości oświadczenia o braku zapłaty tych kosztów, podlega oddaleniu jako nieuzasadniony. Brak takiego oświadczenia nie jest brakiem formalnym pisma podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 PPSA, lecz brakiem materialnoprawnym skutkującym utratę prawa do wynagrodzenia.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy rozpoznał wniosek radcy prawnego o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną w sprawie o wymeldowanie. Radca prawny został ustanowiony z urzędu w ramach przyznanego prawa pomocy. Wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego nie zawierał wymaganego oświadczenia o braku zapłaty tych kosztów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. M. o przyznanie wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. W. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: oddalić wniosek Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wyznaczony radca prawny K. M. pismem z dnia 6 sierpnia 2009r. wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w łącznej kwocie 236,60 zł. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 16 cyt. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie radca prawny K. M. takowego oświadczenia nie przedstawiła. Należy podkreślić, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, toteż nie podlega ewentualnemu uzupełnieniu w trybie art. 49 wyżej cyt. ustawy. Wniosek niezawierający takiego oświadczenia podlega oddaleniu jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN z 14 października 1998r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63). Pogląd ten, na tle przepisu brzmiącego identycznie jak omawiany, zyskał aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in. w wyroku z dnia 21 czerwca 2006r., sygn. akt II FSK 862/05 (LEX nr 242945), w którym Sąd ów stwierdził, iż brak oświadczenia pełnomocnika o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pogląd ten utrwalony został ponadto w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych. Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło