II SA/Bd 248/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki O. w C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi spółki O. w C. na decyzję [...] Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o zatwierdzeniu zakładu obrotu żywnością oraz wprowadzenia zmian w rejestrze zakładów podlegających kontroli Państwowej Inspekcji Sanitarnej postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę spółki O. w C. na decyzję [...] Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o zatwierdzeniu zakładu obrotu żywnością oraz wprowadzenia zmian w rejestrze zakładów podlegających kontroli [...] Inspekcji Sanitarnej. Pismem z dnia 14 czerwca 2012 r. strona skarżąca złożyła wniosek o doręczenie odpisu wyroku z dnia 12 czerwca 2012r. Odpis wyroku, zgodnie z wnioskiem został doręczony stronie skarżącej w dniu 7 lipca 2012r. Pismem z dnia 11 lipca 2012r. strona skarżąca złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku wydanego w dniu 12 czerwca 2012r. wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie. Jak wskazano we wniosku, podpisanego przez dyrektora sklepu, w dniu wysłania wniosku był on nieobecny w sklepie, a sporządzenie wniosku zlecił pracownicy, która sporządziła go w niewłaściwej formie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Sposób i termin złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku regulowany jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenie wyroku albo doręczenie odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenie wniosku. W przedmiotowej sprawie skarga oddalona została wyrokiem wydanym w dniu 12 czerwca 2012r. Powyższe oznacza, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie powyższego orzeczenia upłynął względem stron w dniu 19 czerwca 2012r. Bezsprzeczny jest zatem fakt, że strona skarżąca, składając wniosek w dniu 11 lipca 2012r., uchybiła terminowi do złożenia wniosku, o którym mowa. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 oraz § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i, przy spełnieniu przesłanek formalnych, może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy w niedotrzymaniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych, a także w literaturze przedmiotu, przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I FZ 522/11, LEX nr 1115932). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie przyjęto, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca podniosła, że sporządzenie wniosku zlecono pracownicy, która sporządziła go w niewłaściwej formie i w tej formie został on podpisany przez osobę uprawnioną i przesłany do sądu. Zaniedbanie pracownika i sporządzenie przez niego wniosku o treści innej niż mu zlecona, a także podpisanie błędnie sporządzonego wniosku przez osobę uprawnioną, nie może stanowić o braku winy strony w uchybieniu terminu. Błąd taki należy uznać za niedbalstwo skutkujące brakiem możliwości uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Należy stwierdzić, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r.I FZ 162/11). To zatem na stronie skarżącej w okolicznościach niniejszej sprawy spoczywa odpowiedzialność za nieprawidłowe sformułowanie treści wniosku przez pracownika. Niezadbanie przez skarżącego o to, aby osoba, której powierzył czynność sporządzenia wniosku o uzasadnienie wyroku wykonała to w sposób należyty, nie może być uznane za okoliczność uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności. Wręcz przeciwnie - należy potraktować to jako brak należytej staranności skarżącego, który - pouczony o sposobie wniesienia środka zaskarżenia - nie poinstruował osoby, którą się wyręczył, jak prawidłowo skonstruować wniosek czy też nie dopilnował, aby ta osoba uczyniła to w sposób właściwy Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jest stosowana w sytuacjach gdy strona, z przyczyn niezależnych od niej, którym w żaden sposób nie mogła zaradzić, nie dopełniła czynności procesowej w stosownym terminie. Nie może być natomiast wykorzystywana przez stronę do przeciwdziałania negatywnym skutkom procesowym wynikającym z jej zaniedbań i braku należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.