II SA/Bd 251/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Andrzeja K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 kwietnia 2006 r. ( sygn. akt II SA/Bd 962/04) postanawia odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II SA/Bd 962/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Andrzeja K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie przekazania skargi według właściwości. W dniu 11 sierpnia 2006 r. skarżący złożył do Sądu pismo w którym wniósł " o wznowienie podanego numeru procesu i przesłuchanie lekarzy." W myśl przepisu art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. – zwanej dalje "p.p.s.a."), skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Wobec powyższego pismem z dnia 22 sierpnia 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania podstawy wznowienia postępowania oraz podania kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 1 września 2006 r. złożył wniosek o wyznaczenia adwokata z urzędu celem sprecyzowania podstaw wznowienia postępowania. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 stycznia 2007 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Pismem z dnia 5 lutego 2007 r. Sąd wezwał ponownie skarżącego do sprecyzowania podstawy wznowienia postępowania, a także do podania kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo odebrania wezwania Sądu w dniu 9 lutego 2007 r. skarżący nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Instytucja wznowienia postępowania jest więc nadzwyczajnym trybem kontroli, stąd przepisy ją regulujące wymagają ścisłej interpretacji. Pierwszym etapem postępowania wywołanym wniesieniem skargi o wznowienie jest badanie na posiedzeniu niejawnym dopuszczalności wznowienia, a więc kontrola czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i czy zachowany został termin do jej wniesienia (art. 280 § 1 p.p.s.a.). W razie braku takiej podstawy i niezachowania terminu Sąd skargę odrzuca, w przeciwnym wypadku wyznacza rozprawę. Jak już wspomniano wyżej skarga o wznowienie postępowania winna czynić zadość warunkom pisma procesowego, zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia wniosku oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 282 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia co oznacza, że na każdym etapie postępowania wywołanego skargą o wznowienie postępowania, Sąd działa wyłącznie na wniosek, nie podejmuje więc jakichkolwiek działań z urzędu. Zatem Sąd jest związany podaną podstawą wznowienia. W niniejszej sprawie skarga o wznowienie nie wskazuje wyraźnie ustawowej podstawy wznowienia. Co prawda skarżący wniósł o przesłuchanie lekarzy różnych specjalizacji lecz mimo tego nie można przyjąć, by skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Oczywistym jest, że podczas badania wstępnego rzeczą sądu jest ustalenie czy twierdzenia wniosku będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia. Zdaniem Sądu w skardze konieczne jest podanie podstawy wznowienia a nadto jej uzasadnienie oraz uprawdopodobnienie dopuszczalności wznowienia, przez co należy rozumieć m.in. takie przedstawienie podstawy wznowienia, które w oczywisty sposób nie pozwala na negatywną ocenę jej istnienia ( podobnie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 października 2005 r., IV SA/Gl 582/05 – Barza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – strona www.cbois.nsa.gov.pl). W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarga nie opiera się na ustawowych przesłankach wznowienia postepowania. Na marginesie należy zauważyć, że nawet przyjmując, iż podstawą wznowienia, pomimo jej nie wskazania w skardze, jest art. 273 § 2 p.p.s.a. zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, to jednakże nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie skargi. W postanowieniu z dnia 29 lipca 2005 r. (II FSK 795/05, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi jest elementem obligatoryjnym skargi, którego brak powoduje, iż podstawa wznowieniowa, co do której nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, nie może być przez sąd rozpoznana merytorycznie. Skarżący pomimo dwukrotnego wezwanie o sprecyzowanie podstawy wznowienia postępowania oraz do podania kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia nie udzielił stosownej odpowiedzi. Z uwagi na niemożliwość ustalenia czy skarga została złożona w terminie nie jest możliwe jej rozpoznanie merytoryczne. Z wyłożonych przyczyn skargę o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za niedopuszczalną i dlatego na mocy art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.