II SA/Bd 253/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Protokolant Magdalena Gadecka-Kauczor po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 września 2009 r. sprawy ze skargi A. i J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 253/09 Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. (PINB) decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 4, art. 81, i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156 poz. 1118), oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej powoływanej: k.p.a. zatwierdził projekt budowlany zamienny dla budynku gospodarczo – inwentarskiego (chlewni) zlokalizowanego na działce nr [..] w miejscowości Z. gmina C., którego inwestorami są B. i J. W., w którym to projekcie zostały uwzględnione zmiany o charakterze architektoniczno - konstrukcyjnym oraz zagospodarowania terenu względem zatwierdzonego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty T. z dnia [...] o pozwoleniu na budowę i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego budynku gospodarczo - inwentarskiego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia PINB wskazał, że inwestorzy B. i J. W. rozpoczęli realizację inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczo - inwentarskiego wraz ze zbiornikiem na gnojowicę i płytą obornikową na działce nr [...] w miejscowości Z., gmina C. na podstawie prawomocnej decyzji Starosty T. o pozwoleniu na budowę z dnia [...]. Po przeprowadzeniu w dniu 19 kwietnia 2006 r. kontroli tej budowy, ustalono, iż roboty budowlane prowadzone są w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę. Stwierdzona niezgodność polegała na zmianie lokalizacji budynku inwentarskiego od granicy działki sąsiada z projektowanej odległości 5,25 m na 18,00 m; zmianie konstrukcji stalowej dachu; zmianie wysokości budynku z projektowanej 7,00 m na 8,86 m; zamianie konstrukcji nośnej parteru z prefabrykowanej na żelbetową monolityczną; zmianie funkcjonalnej budynku oraz zmianie otworów okiennych i drzwiowych w obiekcie. Wprowadzone przez inwestora zmiany dotyczące zakresu objętego projektem zagospodarowania działki i charakterystycznych parametrów obiektu (wysokość), nie poprzedzała decyzja o zmianie pozwolenia na budowę, mimo, że zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego charakter dokonanego odstępstwa tego wymagał. Mając powyższe na uwadze, kierując się dyspozycją z art. 50 ust. 1 pkt. 4 ustawy Prawo budowlane PINB wstrzymał roboty budowlane przy przedmiotowej budowie z powodu realizowania ich w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz w obowiązujących przepisach (postanowienie z dnia 20 czerwca 2006 r.). Po dostarczeniu przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego, wykonanego dla spornego obiektu i sprawdzeniu go, zaistniały w ocenie organu przesłanki do wydania decyzji, stosownie do art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Ponadto PINB zobowiązał inwestorów do prowadzenia robót budowlanych zgodnie z dokumentacją, stanowiącą załącznik do decyzji, z zachowaniem obowiązujących przepisów w wykonawstwie i przepisów BHP i do uwzględnienia w trakcie robót uzasadnionych interesów osób trzecich, a także do uzyskania, po zakończeniu robót budowlanych pozwolenia na użytkowanie budynku stosownie do treści art. 51 ust. 4 w związku z art. 55 pkt 2 Prawa budowlanego. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli A. i J. K. Przywołując treść art. 28 k.p.a., wnieśli o uznanie ich za strony postępowania z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo ze sporną inwestycją, a także w związku z tym, że we wcześniejszym postępowaniu, toczącym się na szczeblu gminy ich prawa jako strony nie były kwestionowane. Wskazali na konieczność wyjaśnienia przez organ tego jaki był przewidywany sposób użytkowania obiektu gospodarsko - inwentarskiego w poprzedniej wersji projektu, a jaki jest obecnie i to z uwzględnieniem zasad postępowania administracyjnego wynikających z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a, których treść przytoczono. Stwierdzili, że legalizacja inwestycji przeprowadzonej niezgodnie z projektem budowlanym zmierza do usankcjonowania świadomego naruszania prawa budowlanego przez inwestora oraz ograniczenia prawa użytkowania działek sąsiednich. Wskazali, że w pierwotnej wersji projektu część budynku przeznaczona na chlewnie oraz płyta obornikowa i zbiornik były umieszczone w przeciwnym końcu budynku, a od ich strony znajdował się garaż i ta lokalizacja budowy nie stanowiła dla nikogo kwestii spornej, ponieważ obie strony były usatysfakcjonowane i użytkowanie działki sąsiedniej nie było ograniczone. Planowana zmiana wykorzystania obiektu inwentarskiego spowodowała natomiast, że odsunięto ten obiekt od granicy działki sąsiedniej aby docelowo posadowić tam płytę i zbiornik. Powyższe spowoduje, że budynek inwentarski, płyta obornikowa i zbiornik na gnojowice znajdzie się na wprost okien ich budynku mieszkalnego, co będzie miało niekorzystny wpływa na warunki mieszkaniowe - okna z dwóch pokoi, kuchni oraz taras i wejście do mieszkania znalazły się w ten sposób na wprost płyty obornikowej i zbiornika. Podnieśli, że wydobywający się fetor jest bardzo uciążliwy i uniemożliwia otworzenie okna i przewietrzenie mieszkania, a ponadto składowany obornik jest siedliskiem wielu owadów, z których najbardziej dokuczliwe są muchy, które to wszystkimi otworami dostają się do mieszkania. Jedną z ważniejszych kwestii dla odwołujących się jest także utrata wartości ich nieruchomości, która gdyby nie zmiana lokalizacji spornych obiektów, mogłaby być wykorzystana pod działki budowlane przeznaczone na sprzedaż. Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (WINB), po rozpatrzeniu odwołania A. i J. K., na podstawie art.104 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 51 ust. 4 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że sporny budynek gospodarczo - inwentarski zlokalizowany jest na terenie istniejącej zabudowy zagrodowej - siedliska i że przepisy, które wprowadzają ograniczenia dla usytuowania budynku chlewni i płyty gnojowej to warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690) oraz warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. (Dz. U. Nr 132, poz. 877). Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu zmiany usytuowania płyty gnojowej wyjaśnił, że organ I instancji w dniu 31 maja 2007 r. przeprowadził pomiar odległości od płyty gnojowej zlokalizowanej na dz. [...] do budynku mieszkalnego pp. K. (dz. nr [...]) i ustalił, że wynosi ona ok. 160 m, natomiast do granicy działki pp. K. odległość wynosi 5,0 m, a wymagana odległość to 4 m. Natomiast do najbliższego otworu okiennego i drzwiowego budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, który znajduje się na działce nr [...] odległość wynosi 49,6 m, a wymagana odległość to 30 m. Z powyższego zdaniem organu wynika, że granice odległości płyty gnojowej wyszczególnione w warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. nie zostały przekroczone, a tym samym nie zostały naruszone przepisy dotyczące usytuowania przedmiotowych obiektów. Na tej też podstawie stwierdził, że budynek gospodarczo -inwentarski jak też zmiana usytuowania płyty gnojowej nie powodują ograniczeń ani zagrożeń w korzystaniu z terenów sąsiednich nieruchomości i że nie został naruszony interes osób trzecich. Dodatkowo organ podniósł, że zgodnie z pismem Wójta Gminy C. z dnia [...] dla działki skarżących nr [...] nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także, że dla ww. działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a według wypisu z rejestru gruntów działka skarżących nr [...] o wielkości 1.2749 ha to grunty orne, nieużytki i użytki rolne zabudowane. WINB, przywołując treść art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wyjaśnili, że organ I instancji, w toku postępowania naprawczego nie stwierdził, aby była potrzeba nakazania wykonania inwestorom w prowadzonej budowie jakiś czynności lub robót budowlanych. W ocenie organu odwoławczego w zasadzie każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów, lecz podnoszone przez skarżących dolegliwości związane z projektowaną w przyszłości budową nie mogą być uznane za ograniczenia w planowanej możliwości zainwestowania w ich działki, gdy usytuowanie spornych obiektów jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Na marginesie organ zauważył, że dostarczona dodatkowo do PINB w T. przez J. W. mapa usytuowania działek sąsiednich wskazuje, że są to gospodarstwa rolne, które w swoich zabudowaniach posiadają także chlewnie, a uciążliwości w postaci zapachów i owadów mogą wynikać nie tylko z chlewni znajdującej się na działce nr [...], lecz także z chlewni działek sąsiednich. Skargę na powyższą decyzję wnieśli A. i J. K. Zarzucili organom naruszenie przepisów prawa, a w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 36 a ust. 1 i art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 ustawy Prawo budowlane oraz art. 10 § 1 k.p.a. i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji PINB w T. z dnia [....] w całości. W uzasadnieniu skargi wskazali, że po wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 24 września 2008 r. powinni być traktowani jako strona całego postępowania naprawczego przeprowadzonego w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, a więc również postępowania zakończonego decyzją zobowiązującą inwestora do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Tymczasem nie zostali dopuszczeni do pierwszej fazy postępowania naprawczego i do dzisiaj nie wiedzą, dlaczego organ I instancji, w ramach uznania administracyjnego, wybrał sposób legalizacji samowolnych odstępstw od pierwotnego projektu określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a nie zastosował innych przewidzianych przez Prawo budowlane środków, np. nakazania wykonania robót budowlanych dostosowujących obiekt do pierwotnego projektu. Nie wiedzą również, czy ten wybór sposobu legalizacji w ramach uznania administracyjnego został należycie uzasadniony, w szczególności w kontekście oddziaływania obiektu na działkę sąsiednią. Podnieśli, że w piśmie z dnia 22 marca 2007 r., które jest traktowane jako odwołanie od decyzji PINB z dnia [...] zakwestionowali obie decyzje wydane w postępowaniu naprawczym, a więc również decyzję zobowiązująca inwestora do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, chociaż tej ostatniej decyzji nigdy im nie doręczono, gdyż w wyniku błędu organu administracji nie byli traktowani jako strona postępowania. W tej sytuacji, zanim organy potraktują tą decyzję jako ostateczną i stanowiącą podstawę wydania kolejnej (zaskarżonej) decyzji, powinny rozpatrzyć pismo skarżących z dnia 12 marca 2007 r. jako odwołanie lub wniosek o wznowienie postępowania w tym zakresie. W odniesieniu do decyzji PINB z dnia [...], skarżący stwierdzili, że zostali pozbawieni możliwości udziału w postępowaniu pierwszo-instancyjnym, ponieważ nie mieli możliwości zgłaszania wniosków dowodowych i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Ponadto wskazali, że organ drugiej instancji powołuje się w uzasadnieniu swojej decyzji na dowód w ogóle nieznany skarżącym, tj. "dostarczoną dodatkowo do PINB w T. przez p. W. mapę usytuowania działek sąsiednich" i wysnuwa z tego dokumentu wniosek dla nich niekorzystny - że przykre zapachy mogą pochodzić również z innych chlewni. Podnieśli, że powinni mieć możliwość ustosunkowania się do tego i innych dowodów oraz zgłaszania własnych wniosków dowodowych jeszcze w stadium postępowania pierwszo - instancyjnego. Skarżący zarzucili także, że organ II instancji nie dostrzegł, że treść decyzji PINB z dnia [...] nie odpowiada wymogom art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego w zakresie nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. O nałożeniu tego obowiązku należało bowiem rozstrzygnąć w sentencji decyzji, tak aby miał on wiążący charakter, a nie ograniczyć się do wzmianki w uzasadnieniu decyzji. Wskazali, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji powołuje się na przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie wywodząc, że w niniejszej sprawie nie zostały naruszone przepisy dotyczące usytuowania tego rodzaju obiektów, jednakże pomija dyspozycję § 11 rozporządzenia, nakazującą uwzględnianie przy usytuowaniu budowli rolniczych uciążliwych m.in. z uwagi na zapachy, przeważających kierunków wiatrów, tak by przez jak najdłuższą cześć roku znajdowały się one po stronie zawietrznej względem obiektów przeznaczonych na pobyt ludzi. W ocenie skarżących organy I i II instancji w ogólne nie rozpatrywały sprawy w tym aspekcie i nie przeprowadziły w tym zakresie żadnych dowodów. Ponadto skarżący przywołali treść przepisu § 12 rozporządzenia, zgodnie z którym nakazuje się izolować budowle uciążliwe dla otoczenia stosownymi pasami zieleni średnio i wysokopiennej i stwierdzili, że nie jest wiadomo, czy zatwierdzony projekt zamienny przewiduje urządzenie takich pasów zieleni. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do zarzutów skarżących organ wskazał, że zostali oni w dniu 21 czerwca 2007 r. (data odbioru) zawiadomieni o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w postępowaniu wznowieniowym organu I instancji (strona nr 52 akt I instancji), z czego skorzystali i w dniu 26 czerwca 2007 r. zapoznali się z aktami sprawy w siedzibie PINB. Podkreślono, że organ odwoławczy nie przeprowadzał dodatkowego postępowania wyjaśniającego lecz oparł się na dowodach znajdujących się w aktach sprawy organu I instancji i że mapa przedłożona przez inwestora jest mapą tożsamą ze znajdującą się w aktach sprawy (str. nr 37 akt organu I instancji), z którą skarżący mieli możliwość zapoznania się. Inwestor w związku z zarzutem wydobywających się zapachów z jego chlewni na mapie zaznaczył znajdujące się w sąsiedztwie gospodarstwa rolne posiadające w swoich zabudowaniach chlewnie. Mapa nie miała wpływu na rozstrzygnięcie, a jedynie obrazowała istniejący stan zagospodarowania działek sąsiednich. Stwierdzono ponadto, że przedmiotowa inwestycja nie jest uciążliwa dla otoczenia i nie jest uwzględniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (obowiązujące w dacie budowy), gdyż budynek inwentarsko - gospodarczy jest przewidziany na [...] oraz, że ocena taka została zawarta także w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] wydanej przez wójta Gminy C. Natomiast nie umieszczenie obowiązku uzyskania decyzji na użytkowanie obiektu w sentencji decyzji PINB z [...] nie przesądza w ocenie organu o jej wadliwości, gdyż obowiązek ten wynika z mocy prawa i został zawarty w decyzji, a inwestor jest zobowiązany uzyskać decyzję na użytkowanie obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie jej zarzuty są trafne. Podstawą materialno - prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji jest ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 50 ust. 1 pkt 4, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49 b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Stosownie zaś do treści art. 51 ust. 1 pkt 3, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych właściwy organ w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego, zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót oraz - w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (PINB) w T., podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 19 kwietnia 2006 r., na terenie nieruchomości inwestora J. i B. W. stwierdził istotne odstępstwa od stwierdzonego projektu budowlanego polegające na: - zmianie konstrukcji nośnej na poziomie parteru, - zmianie konstrukcji dachu, - zmianie wysokości budynku - podwyższenie o 1,65 m, - zmianie usytuowania otworów okiennych i drzwiowych, - zmianie lokalizacji obiektu - niezgodnie z planem zagospodarowania terenu. W związku z tym wydał w dniu [...] postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, a następnie, w dniu [...] decyzję nakładającą na inwestorów - pp B. i J. W. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, w którym zostaną uwzględnione zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych – w terminie 30 dni. Żadna ze stron postępowania naprawczego nie złożyła odwołania od tej decyzji, więc stała się ona decyzją ostateczną. Organ prowadzący postępowanie naprawcze nie uznał skarżących p.p. A. i J. K. za stronę tego postępowania. Wskazać w tym miejscu należy, że wyrokiem WSA w Bydgoszczy z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 537/08, który to wyrok skarżący przywołali w skardze, uznano skarżących za stronę postępowania wyłącznie w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, uprawnioną do złożenia odwołania od decyzji wydanej w tym przedmiocie przez PINB (z dnia [...]). Jeżeli więc skarżący chcieli być stroną tego postępowania, to powinni wnieść od tej decyzji odwołanie jak tylko dowiedzieli się o jej wydaniu tak, jak zrobili to w odniesieniu do decyzji z dnia [...]. Ponieważ tego nie zrobili PINB konsekwentnie nie uznając ich za stronę postępowania, egzekwował od inwestorów wykonanie nałożonych obowiązków. W dniu 4 grudnia 2006 r. inwestorzy złożyli wniosek o zmianę pozwolenia na budowę wraz z żądanymi przez organ dokumentami. PINB zobligowany był więc do sprawdzenia wykonania nałożonych obowiązków, a następnie do wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, zgodnie z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego (cyt. powyżej). Tak też się stało. W dniu [...] PINB wydał stosowną decyzję, ale w ocenie Sądu przedwcześnie. Niewątpliwie inwestorzy wykonali nałożony na nich obowiązek i przedstawili projekt budowlany zamienny. Rolą organu I instancji było jednak sprawdzenie, czy zatwierdzony projekt jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji nie wynika czy i ewentualnie z jakimi przepisami tę zgodność badał. Organ II instancji natomiast uzasadniając swoje rozstrzygnięcie stwierdził, po przeprowadzeniu stosownych pomiarów, że planowana inwestycja nie narusza przepisów dotyczących usytuowania obiektów zawartych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 877), dalej " rozporządzenie", wskazując na treść § 6 ust. 4 pkt 1 tego rozporządzenia, w którym mowa o minimalnych odległościach, jakie powinny być zachowane pomiędzy otwartymi zbiornikami na płynne odchody zwierzęce o pojemności do 200 m³ oraz płyt gnojowych, a otworami okiennymi i drzwiowymi pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich (wymóg 30 m). Jak słusznie zarzucił jednak skarżący organy pominęły w swych rozważaniach treści § 11 rozporządzenia. W uzasadnieniach decyzji organ I i II instancji nie ma odniesienia do tego przepisu. Zgodnie zaś z § 11 rozporządzenia usytuowanie budowli rolniczych uciążliwych dla otoczenia, w szczególności z uwagi na zapylenie, zapachy, wydzielanie się substancji toksycznych, powinno uwzględniać przeważające kierunki wiatrów, tak żeby przez jak najdłuższą część roku znajdowały się one po stronie zawietrznej względem obiektów budowlanych przeznaczonych na pobyt ludzi oraz względem obszarów chronionych. Dodatkowo § 12 rozporządzenia stanowi, że budowle rolnicze uciążliwe dla otoczenia powinny być odizolowane od przyległych terenów pasami zieleni średnio – i wysokopiennej . Ustawodawca ani w rozporządzeniu, ani w ustawie Prawo budowlane, zawierającej upoważnienie ustawowe do wydania rozporządzenia nie zawarł definicji pojęcia budowli rolniczej uciążliwej dla otoczenia. W tej sytuacji należało posłużyć się definicją słownikową, dla skonkretyzowania chociażby znaczenia przymiotnika "uciążliwy". I tak w Słowniku Języka Polskiego pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka (PWN, W-wa 1989 r.) wyjaśniono, że uciążliwy to inaczej trudny do zniesienia, dający się we znaki, bardzo kogoś obciążający. Mając na uwadze powyżej przedstawione znaczenie słowa uciążliwy, należy stwierdzić, że płyta gnojowa, którą inwestor zamierza wybudować jest budowlą rolniczą uciążliwą dla otoczenia, a to z powodu trudnego do zniesienia i dającego się we znaki fetoru, który się z niej rozchodzi. Wobec tego organy administracji, badając zgodność projektu budowlanego zamiennego przedstawionego przez inwestora z obowiązującymi przepisami prawa powinny ustalić, czy projekt ten przewiduje także użytkowanie płyty gnojowej, które uwzględnia przeważające kierunki wiatrów w okolicy miejscowości Z., ażeby przez jak najdłuższą część roku znajdowała się ona po stronie zawietrznej względem obiektów budowlanych przeznaczonych na pobyt ludzi. Z akt administracyjnych nie wynika aby takie ustalenia zostały poczynione. Natomiast w odpowiedzi na skargę organ II instancji stwierdził, że sporna inwestycja nie jest uciążliwa dla otoczenia dlatego, że przewidziana jest na [...] i jako taka nie jest wymieniania w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Odnosząc się do powyższego, mając na uwadze treść rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. stwierdzić należy, że pojęcia "budowla rolnicza uciążliwa dla otoczenia" i "przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko" nie są pojęciami tożsamymi mają różne znaczenia i nie mogą być stosowane zamienne. Na użytek tej sprawy można co najwyżej przyjąć, że niektóre przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko mogą być jednocześnie budowlami rolniczymi uciążliwymi dla otoczenia, ale zbiór tych przedsięwzięć nie wyczerpuje zbioru, który tworzą obiekty rolnicze uciążliwe dla otoczenia. Nadmienić należy, że organ II instancji podjął pewne kroki w celu ustalenia kierunku przeważających w okolicy spornej inwestycji wiatrów. Zrobiono to jednak, jak wynika to z wypowiedzi pełnomocnika organu II instancji przedstawionej na rozprawie w dniu 2 września 2009 r., po wydaniu zaskarżonej decyzji i wyłącznie w drodze rozmowy telefonicznej z Instytutem Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Słupsku. Aby ustalenia co do spełnienia warunków z § 11 rozporządzenia mogły mieć znaczenie w sprawie i być brane pod uwagę przez Sąd, powinny – co oczywiste – być dokonane przed wydaniem decyzji przez organ. Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy (...). Przez co należy rozumieć, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonej decyzji. Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem § 11 rozporządzenia a także zasad postępowania administracyjnego zawartych w art. 7, 77 i 77 kpa, co spowodowało konieczność jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy p.p.s.a. O wstrzymaniu wykonania decyzji orzeczono na podstawie art. 152 tej ustawy. Wskazania dla organu II instancji, co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyżej przedstawionych uwag. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia przez organy przepisu art. 10 § 1 kpa ponieważ, jak wynika to z akt sprawy skarżący pismem z dnia 19 czerwca 2007 r. zostali powiadomieni o możliwości zapoznania się z materiałami zgromadzonymi w sprawie i z tej możliwości w dniu 26 czerwca 2007 r. skorzystali (vide: pismo skarżących z 26 czerwca 2007 r., k – 59). Po tym dniu organy nie prowadziły postępowania dowodowego. Przedłożenie przez inwestorów w dniu 22 grudnia 2008 r. do akt sprawy mapki z zaznaczonymi chlewniami i płytami obornikowymi usytuowanymi w okolicy spornej inwestycji nie miało żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia organu II instancji. Nie zapoznanie skarżących z tą mapką nie było więc naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji z tego powodu (art. 145 § 1 pkt 1, lit. c ustawy p.p.s.a.). Za nieistotne należy także uznać naruszenie polegające na nałożeniu przez organ I instancji obowiązku uzyskania przez inwestora po zakończeniu robót budowlanych pozwolenia na użytkowanie w treści uzasadnienia decyzji, a nie w jej sentencji.