II SA/Bd 255/13
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-05-10
Skład orzekający: Michał Kujawa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który posiada dom i mieszkanie oraz uzyskuje miesięczny dochód z działalności gospodarczej, wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w zakresie całkowitym, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został oddalony, ponieważ wnioskodawca, mimo posiadania domu i mieszkania oraz uzyskiwania dochodu z działalności gospodarczej, nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Sąd uznał, że dochód wnioskodawcy, jego majątek (dom i mieszkanie) oraz fakt uiszczenia wpisu sądowego świadczą o tym, że nie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek K. W. i I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawcy wskazali, że zamieszkują z dwiema córkami, posiadają dom i mieszkanie, a miesięczny dochód z działalności gospodarczej wynosi określona kwotę. Wniosek względem I. W. został rozpoznany zarządzeniem. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek K. W.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym względem K. W.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. i I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie skargi K. W. i I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanowił: oddalić wniosek względem K. W.
W dniu 15 marca 2013 r. (uzupełniony 23 kwietnia 2013 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) K. W. i I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wniosek względem I. W. został rozpoznany zarządzeniem z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 255/12.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżąca we wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkuje z mężem. Mają na utrzymaniu dwie uczące się córki. Posiadają dom oraz mieszkanie o powierzchni [...] m2 – tak wpisano w formularzu z dnia 11 marca 2013 r. Dochód gospodarstwa domowego wynosi [...] zł miesięcznie ([...] w formularzu z dnia 11 marca 2013 r.) z tytułu prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności gospodarczej, która poza tym oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W świetle przedstawionej przez zainteresowaną sytuacji majątkowej, rodzinnej oraz możliwości płatniczych uznano, iż nie wykazała ona zasadności swojego wniosku. Skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że ponosi ponadprzeciętne wydatki np. związane ze swym leczeniem czy utrzymaniem domu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało również to, iż dochód skarżącej wykazuje tendencję zwyżkową, ponieważ w ciągu miesiąca wzrósł o [...] zł. Ponadto od rozpoznawanej sprawy strona skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł, który to jest uiszczany jednorazowo po to aby zainicjować postępowanie. Tym samym na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie są wymagane od strony skarżącej żadne inne koszty.
Prawo pomocy przysługuje osobom, które znajdują się w trudnej sytuacji życiowej jak np. bezrobocie, choroba, klęska żywiołowa, ogólna nieporadność życiowa czy też śmierć jedynego żywiciela rodziny. Żadna z wyżej opisanych sytuacji nie dotyczy strony skarżącej.
Istotne w przedmiotowej sprawie jest również i to, że strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zaś przepis wyraźnie wskazuje, że w tym stanie rzeczy powinna wykazać, że nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych. Tymczasem uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości wskazanej powyżej – tym samym nie spełnia wymagań zawartych w ww. przepisie.
Stwierdzić należy, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, co nie jest kwestionowane, chociaż nie zostało przez stronę w ogóle podane. Z drugiej jednak strony wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych.
Kolejną kwestią jest wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. W tym przypadku również pod uwagę jest brany jedynie czynnik majątkowy a nie czynnik skomplikowania sprawy. Podobnie jak w przypadku zwolnienia od kosztów sądowych strona nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów w celu ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku w swoim utrzymaniu.
Warto również zauważyć, że koszty sądowe mają charakter należności publicznoprawnych, zatem winny być uiszczane w pierwszej kolejności, nie zaś dopiero wówczas, gdy pozostaną wolne po rozdysponowaniu środki. Opłaty sądowe stanowią rodzaj daniny publicznoprawnej i w związku z tym inne wydatki wnioskodawcy nie mogą być w stosunku tych opłat traktowane priorytetowo (por. postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 23/06, niepubl.).
Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 listopada 2004 r. sygn. akt FZ 463/04 (niepubl.) podmiot dysponujący wciąż majątkiem, którego wartość wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu, nie spełnia przesłanek udzielenia mu prawa pomocy zawartych w art. 246 § 2 p.p.s.a. Tymczasem jak wpisano w formularzu z dnia 11 marca 2013 r. skarżący posiadają dom oraz mieszkanie o powierzchni [...] m2.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło