II SA/Bd 268/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Korycka Sędziowie: sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2024 r. sprawy ze skargi R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 8 stycznia 2024 r. nr KO.411.2187.2023 w przedmiocie usunięcia odpadów niebezpiecznych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] października 2023 r., [...] Starosta R., działając na podstawie art. 26a ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3, ust. 4, ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2023 r., poz. 1587 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, wszczętego z urzędu, w sprawie usunięcia i zagospodarowania odpadów zmagazynowanych przez R. T. prowadzącego działalność pod nazwą R. T. [...], na terenie działki o nr [...] w miejscowości G. 71, gmina R., ze względu na zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, orzekł: 1. konieczność niezwłocznego usunięcia i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych zmagazynowanych przez R. T. w budynku magazynowym a także na zewnątrz na placu magazynowym w trzech skupiskach i za budynkiem na terenie działki o nr [...] w miejscowości G. 71, gmina R., będącej własnością R. T., ze względu na zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz środowiska. 2. zobowiązać właściciela przedmiotowej działki tj. R. T. do zapewnienia swobodnego dostępu do miejsc, na których zmagazynowane są odpady organowi administracji publicznej oraz innym podmiotom i osobom wykonującym działania na zlecenie organu administracji publicznej wydającego niniejszą decyzję, w terminie od dnia wydania niniejszej decyzji do dnia [...] grudnia 2024 r. 3. zakres i sposób przeprowadzenia działań mających na celu usuniecie odpadów: . odpady, gdy będzie to możliwe i nie będzie wiązało się to z ryzykiem rozlania, będą usuwane w pojemnikach, w których obecnie się znajdują, a gdy będzie to niezbędne, zostaną przepompowane do szczelnego pojemnika; . przenoszone będą za pomocą wózka widłowego lub innych urządzeń czy środków technicznych odpowiednio do tego przystosowanych. 4. działania, o których mowa w pkt 3 rozpoczną się od [...] czerwca 2024 r. i zakończą się do [...] grudnia 2024 r. Uzasadniając decyzję organ I instancji podał, że R. T. prowadził działalność w zakresie gospodarki odpadami na terenie nieruchomości o nr geod. 28/2, zlokalizowanej w miejscowości G. 71, gmina R., będącej jego własnością. Starosta R. wydał przedsiębiorcy zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów w drodze decyzji w dniu [...] lutego 2015 r. znak: [...], które wygasło w dniu [...] marca 2020 r., na podstawie art 14 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1592 z późn. zm.). Podczas czynności kontrolnych miejsca zbierania odpadów, przeprowadzonych w dniu [...] października 2019 r. przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z Delegaturą we [...] stwierdzono liczne nieprawidłowości w zakresie prowadzonej działalności, o czym został powiadomiony organ, straż pożarna oraz policja. Właściciel odpadów wyprowadził się zagranicę i nie odbierał korespondencji. Pracownikom starostwa udało się ustalić pełnomocnika, przez którego działa właściciel odpadów, jednak pomimo wezwań do ich usunięcia, nadal składowane są na posesji. Prokuratura Rejonowa w R. zleciła biegłemu sądowemu wydanie opinii dotyczącej zagrożenia zdrowia i życia ludzi oraz zagrożenia dla środowiska. Z opinii tej wynikało, że istnieje takowe zagrożenie. Po jej otrzymaniu, pracownicy Wydziału Środowiska Starostwa Powiatowego w R. wystąpili do Kujawsko-Pomorskiej Wojewódzkiej Inspekcji Ochrony Środowiska z Delegaturą we [...] z prośbą o ponowne przeprowadzenie kontroli miejsca nielegalnie magazynowanych odpadów. Kontrola została przeprowadzona w dniu [...] stycznia 2021 r. przy udziale P. G., będącego opiekunem nieruchomości (mieszkającego i dozorującego posesję). W jej wyniku ustalono, że odpady nie zostały uprzątnięte i nadal magazynowane są w części budynku inwentarsko-gospodarskiego zaadoptowanego na magazyn do zbierania odpadów oraz przed budynkiem magazynowym w czterech skupiskach. Po tej kontroli zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji na podstawie art. 26a ustawy o odpadach, ustalającej konieczność niezwłocznego usunięcia odpadów ze względu na zagrożenie życia, zdrowia ludzi oraz środowiska z terenu nieruchomości. Jednocześnie [...] lutego 2021 r. Starosta R. na podstawie art. 26a ust. 5 pkt 1-4 ustawy o odpadach zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura we [...], Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R., Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w R. o wydanie opinii w sprawie przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów z terenu nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] w miejscowości G. 71, gmina R.. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] marca 2021r., znak: [...] stwierdził spełnienie przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów z nieruchomości wskazując, że część metalowych beczek jest skorodowana, co grozi przedostaniem się zawartości do środowiska. Ponadto magazynowane odpady nie są oznakowane w sposób umożliwiający ich identyfikację i narażone są na oddziaływanie czynników atmosferycznych, a w trakcie oględzin, wokół pojemników wyczuwalny był charakterystyczny zapach substancji chemicznych. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w R. w piśmie z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...] wyraził opinię, że składowane materiały, stwarzają zagrożenie dla życia, zdrowia oraz środowiska, a także stwarzają ryzyko powstania pożaru, szczególnie w przypadku celowego podpalenia bądź pogorszenia warunków składowania. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...] negatywnie zaopiniował konieczność niezwłocznego usunięcia przez Starostę [...] odpadów z nieruchomości motywując to brakiem wyników badań gleby lub ziemi przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium, które by potwierdziły fakt zanieczyszczenia powierzchni ziemi substancjami pochodzącymi ze zgromadzonych odpadów. Ponadto nie została zawarta informacja, czy w ogóle były pobierane próbki gleby do badań. Na tej podstawie RDOŚ uznał, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia, że zaistniała szkoda w środowisku w powierzchni ziemi. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. w postanowieniu nr [...] z dnia [...] marca 2021 r. znak: [...] zaopiniował negatywnie sposób magazynowania odpadów niebezpiecznych, znajdujących się na terenie działki nr [...], m. G. 71, gmina R.. Następnie, po ponownym przeanalizowaniu dokumentów, w dniu [...] maja 2021 r., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. postanowieniem nr [...] zaopiniował pozytywnie spełnienie przesłanki konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów magazynowanych na ww. nieruchomości. W związku z negatywną opinią Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. Starosta R. zlecił "[...]" - P. U. L. i G. Sp. z o. o. z siedzibą w J. wykonanie badań zanieczyszczenia gleby w miejscu składowania odpadów na terenie części nieruchomości 28/2 w miejscowości G. 71. Próbkę środowiskową pobrano w dniu [...].11.2021 r. Na 1 próbkę powierzchniową (0,0-0,25 m ppt) składało się 17 próbek pojedynczych pobranych w miejscach składowania odpadów. 15 próbek pojedynczych pochodziło z 3 sektorów składowania odpadów na paletach, natomiast 2 dodatkowe próbki pojedyncze pobrano w miejscu składowania odpadów w wiadrach. P. odpady składowane są na paletach trudnych do usunięcia, próbki pobierano na obrzeżach tych sektorów w miejscach nieutwardzonych. Pobór prób jednostkowych wykonano ręcznie za pomocą świdra glebowego firmy [...] z głębokości (0-0,25 m ppt), zgodnie z akredytowanymi normami PN ISO 10381-5:2009. W wyniku dokonanych pomiarów zbadano, że próbki gleby pobrane z ww. terenu nie spełniają obowiązujących norm określonych rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia [...] września 2016 r. w sprawie sposobu prowadzenia oceny zanieczyszczenia powierzchni ziemi (Dz. U. z 2016 r., poz. 1395). Zanieczyszczenie gruntu spowodowane jest przekroczeniem dopuszczalnych stężeń głównych związków węglowodorów: suma węglowodorów C6-C (benzyny), suma węglowodorów C12-C35 (oleje mineralne), m, p, o - ksylen (węglowodory aromatyczne), benzo(a)antracen, benzo(a)piren, benzo(b)flouranten (związki WWA), tetrachloroeten (węglowodory chlorowane). Odnotowano również przekroczenie dopuszczalnego stężenia cyjanków ogólnych (zanieczyszczenie pochodzenia nieorganicznego). Ponadto organ I instancji w celu ustalenia ilości i rodzaju zmagazynowanych odpadów na części działki [...] powołał rzeczoznawcę. W wyniku tych działań w dniach 14-17 marca 2022 r. odpady zostały przeważone i zabezpieczone. Ustalono, że na posesji zmagazynowanych zostało łącznie 211,949 Mg odpadów niebezpiecznych o następujących kodach: 16 05 06* - chemikalia laboratoryjne i analityczne (np. odczynniki chemiczne) zawierające substancje niebezpieczne, w tym mieszaniny chemikaliów laboratoryjnych i analitycznych, 13 02 08* - inne oleje silnikowe, przekładniowe i smarowe, 11 01 05* - kwasy trawiące, 11 01 06* - odpady zawierające kwasy inne niż wymienione w 11 01 05,08 01 15* - szlamy wodne zawierające farby i lakiery zawierające rozpuszczalniki organiczne lub inne substancje niebezpieczne, 07 06 08* - inne pozostałości podestylacyjne i poreakcyjne, 08 01 11* - odpady farb i lakierów zawierających rozpuszczalniki organiczne lub inne substancje niebezpieczne. W dniu [...] września 2022 r. organ I instancji na podstawie art. 26 a ust. 5 pkt 3) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r., poz. 1587 ze zm.) ponownie wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. o wydanie opinii w sprawie spełnienia przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów ze względu na zagrożenie dla życia, zdrowia ludzi oraz środowiska z terenu nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] Do wniosku załączono protokoły oględzin, opinię biegłego sądowego oraz sprawozdanie z wykonania monitoringu stanu powierzchni ziemi w miejscu składowania odpadów, wykonane przez akredytowane laboratorium. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. w postanowieniu z dnia [...] października 2022r., znak: [...] pozytywnie zaopiniował konieczność niezwłocznego usunięcia odpadów z terenu nieruchomości wskazując, że dokumenty przekazane przez Starostę R. potwierdzają bezspornie występowanie szkody w środowisku. Dodatkowo fakt pozostawania odpadów na przedmiotowej nieruchomości, częściowo w rozszczelnionych pojemnikach, zdaniem organu powoduje możliwość powiększania się szkody w środowisku (gdyż trwa stopniowa emisja zanieczyszczeń do gruntu, dodatkowo wpływ mają opady atmosferyczne - np. opady deszczu). W odwołaniu od powyższej decyzji R. T. zaskarżył ją w całości zarzucając, że została wydana m. in. z naruszeniem przepisów prawa materialnego, co miało wpływ na jej treść, w postaci: 1. art. 26 ust. 12. w zw. z art. 26 ust. 5. pkt 3) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach, albowiem odpady, które miałyby podlegać niezwłocznemu usunięciu, są składowane na nieruchomości na której prowadzone było składowisko odpadów, które jest aktualnie zamknięte, a tym samym do takich odpadów nie stosuje się przepisów regulujących "nadzwyczajny" tryb usuwania odpadów, a tym samym doszło do wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa, 2. art. 26a ust. 1. zw. z. z art. 26a ust. 5. pkt 3) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach, albowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, ażeby został ustalony potencjalny wpływ na elementy przyrodnicze środowiska i obszary chronione i tym samym nie doszło do ustalenia przez Organ oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi w związku z obecnością odpadów oraz nie doszło do realnego ustalenia przez Organ zanieczyszczenia w ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w związku z obecnością tych odpadów, a tym samym doszło do wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa, Ponadto odwołujący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść wydanej decyzji i wynik postępowania tj.: 1. art. 6 i 7 KPA wskutek ich niezastosowania poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego ustalenia i wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także wydanie decyzji z naruszeniem przepisów ustawy o odpadach, 2. art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 KPA poprzez niedokładne zbadanie okoliczności wymaganych do jej wydania, tj. ustalenia występowania przesłanek materialnoprawnych (w kontekście posiadania przez Skarżącego zezwolenia na zbieranie odpadów wydane przez Starostę [...] w dniu [...] lutego 2015 roku, nr [...]), a tym samym także poprzez nieprawidłową ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, ażeby został ustalony potencjalny wpływ na elementy przyrodnicze środowiska i obszary chronione, nie doszło do ustalenia przez Organ oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi w związku z obecnością odpadów oraz nie doszło do realnego ustalenia przez Organ zanieczyszczenia w ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w związku z obecnością tych odpadów, 3. art. 124 §2 i 3 KPA oraz art. 107 § 3 KPA w zw. z art. 126 KPA poprzez brak należytego wyjaśnienia przyjętej podstawy prawnej wydanej decyzji, w szczególności w zakresie zastosowania art. 26a ustawy o odpadach. Decyzją z dnia [...].01.2024 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że przesłanki zastosowania omawianego nadzwyczajnego trybu usunięcia odpadów zaistniały i brak jest przesłanek wyłączających skorzystanie z tego trybu. Wskazano, iż autor odwołania twierdzi, że odpady są składowane na nieruchomości, na której prowadzone było składowisko odpadów, które jest aktualnie zamknięte, a w związku z tym, doszło do wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa, jednak wbrew temu zarzutowi, żaden dowód w sprawie nie potwierdza, aby nieruchomość (lub jej część) oznaczona nr [...], będąca własnością R. T., była zamkniętym składowiskiem odpadów. Organ II instancji zauważył, że ustawodawca zdefiniował w ustawie o odpadach pojęcie "składowiska odpadów", jako obiekt budowlany przeznaczony do składowania odpadów (art. 3 ust 1 pkt 25 u.o.o.). Z omawianej ustawy wynika też, że składowanie odpadów odbywa się na składowisku odpadów (por. art. 103 ust 1 i art. 3 ust. 1 pkt 25 u.o.o.) oraz, że dla odpadów niebezpiecznych przewidziany jest adekwatny typ składowiska - składowisko odpadów niebezpiecznych (art. 103 ust 2 i art. 106 u.o.o.). Podkreślenia zdaniem organu wymaga, że działalność polegająca na prowadzeniu składowiska odpadów jest sformalizowana i ustawodawca szczegółowo określił warunki rozpoczęcia i prowadzenia takiej działalności. W szczególności, zarządzający składowiskiem odpadów może rozpocząć działalność polegającą na prowadzeniu składowiska odpadów po uzyskaniu kolejno: 1) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów; 2) pozwolenia na użytkowanie składowiska odpadów; 3) decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, (art. 128 u.o.o.). Także lokalizacja i zezwolenie na budowę składowiska odpadów wymaga spełnienia szczególnych warunków określonych w art. 126 i art. 127 u.o.o. Żaden dowód w sprawie, w szczególności zaś wydane zezwolenie z dnia [...].02.2015 r., [...], które już wygasło, nie potwierdza, by wymieniony był uprawniony do prowadzenia na części działki nr [...] składowiska odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach. Wymienione zezwolenie uprawniało tylko do prowadzenia na tym terenie działalności w zakresie zbierania odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, określonych w Załącznikach nr [...] do decyzji. Zarówno z treści tego zezwolenia, jak i obowiązujących przepisów ustawy wynikało, że czas magazynowania odpadów nie mógł przekraczać terminów uzasadnionych zebraniem do transportu partii wysyłkowej odpadów o odpowiedniej ilości. Uzupełniająco Kolegium podało, że pod pojęciem "magazynowania odpadów" rozumie się czasowe przechowywanie odpadów obejmujące wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę, tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów, magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów (art. 3 ust. 1 pkt 5 u.o.o.). Magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w ramach wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów (art. 25 ust. 3 u.o.o.). Odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane wyłącznie w celu zebrania odpowiedniej ilości tych odpadów do transportu na składowisko odpadów, nie dłużej jednak niż przez rok (art. 25 ust. 5 u.o.o.). Skarżący nie prowadził na działce nr [...] składowiska odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach i nie był też uprawniony do ich magazynowania w okresie wykraczającym poza czas uzasadniony do zebrania odpowiedniej ilości odpadów do transportu na składowisko. Organ odwoławczy podkreślił, że samo uprawnienie do magazynowania odpadów w ramach działalności polegającej na zbieraniu odpadów, nie czyni terenu magazynowania odpadów - składowiskiem odpadów. Wobec tego argumenty zawarte w odwołaniu, mające wskazywać na zaistnienie wyjątku, o którym mowa w art. 26a ust 12 pkt 1 lit. a u.o.o. są chybione. Ponadto Kolegium ustaliło, że w rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, iż na działce nr [...] w miejscowości G. 71 gm. R. zgromadzone zostały odpady niebezpieczne o kodach i ilościach ustalonych przez organ I instancji na podstawie raportu z wykonanej usługi, przedstawionego przez M.-P. J. M. L. z [...].03.2022 r. Wykonawca usługi zleconej przez organ I instancji dokonał identyfikacji tych odpadów, ich zabezpieczenia, przeważenia, oceny możliwości dalszego ich ostatecznego przetworzenia i opracował raport z usługi. Odnośnie spełnienia przesłanek określonych w art. 26a ust 1 u.o.o., tj. istniejącego zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska i wynikającej z tego konieczności niezwłocznego usunięcia w/wym. odpadów, zdaniem organu odwoławczego świadczą przede wszystkim: opinia biegłego sądowego A. D. (wykonana na zlecenie Sądu Rejonowego w R. II Wydział Karny w sprawie oskarżonego R. T.) i sprawozdanie z wykonania monitoringu stanu powierzchni ziemi w miejscu składowania odpadów na części nieruchomości 28/2, wykonane na zlecenie organu I instancji przez [...] P. U. L. i G. Sp. z o.o. w J.. Z opinii biegłego sądowego wynika, że zgromadzone na działce odpady spełniają następujące kryteria: są toksyczne, szkodliwe, żrące, drażniące, rakotwórcze, działające na rozrodczość, mutagenne i ekotoksyczne. Ww. substancje chemiczne zaliczane są do odpadów niebezpiecznych. Oględziny potwierdziły, że opakowania (pojemniki) mają uszkodzenia. Agresywne związki chemiczne przyspieszają deformację opakowań z tworzyw sztucznych oraz korozję metalowych beczek. Niektóre pojemniki nie posiadają szczelnych zamknięć i mają uszkodzenia. Podczas opadów atmosferycznych następuje powstawanie odcieków. To powoduje wypływ związków chemicznych bezpośrednio do gruntu oraz tworzenie się par i aerozoli. Biegły podkreślił, że stan związany z rozszczelnianiem się pojemników będzie postępował, zwiększając zagrożenie dla środowiska. Stwierdził, że następuje niekontrolowany wypływ związków chemicznych do środowiska. Opisując sposób magazynowania odpadów biegły podał m. in., że przy budynku stały także odkształcone i skorodowane pojemniki. Na zewnętrznych powierzchniach widoczne były porozlewane ciecze. Na opakowaniach były uszkodzone pokrywy zapewniające szczelność. Podczas opadów atmosferycznych przy zmagazynowanych na dworze odpadach w pojemnikach powstają odcieki. Odcieki te przedostają bezpośrednio do gruntu. Odcieki wpływając do gruntu istotnie pogarszają, obniżając jakość wód podziemnych oraz gleby rodzimej. Odcieki pochodzące z odpadów niebezpiecznych mają wpływ na wody gruntowe, które mogą przedostać się do pokładów wody pitnej, pobieranej w np. studniach przydomowych czy studniach głębinowych. Taka woda podawana ludziom i zwierzętom ma właściwości rakotwórcze, działające na rozrodczość, mutagenne i ekotoksyczne. Wyciek substancji z rozszczelnionych pojemników powoduje przedostanie się gazowych substancji toksycznych i skutkuje obniżeniem się jakości powietrza. Po zbliżeniu się do działki i zmagazynowanych odpadów, wyczuwalne były już organoleptycznie substancje chemiczne charakteryzujące się ostrym, drażniącym drogi oddechowe zapachem. Na terenie posesji jest budynek mieszkalny, w którym na stałe mieszkają ludzie. Podczas niekorzystnych warunków atmosferycznych chmury zawierające pary toksycznych substancji przemieszczają się i kumulują przy budynku mieszkalnym. To wpływa niekorzystnie na życie i zdrowie ludzi. W rezultacie doprowadzając do trwałego i nieodwracalnego uszczerbku na zdrowiu ludzi. Według oceny zawartej w opinii, zasadniczy wpływ na powstanie zagrożenia ma duża ilość odpadów, sposób zabezpieczenia i postępowania z substancjami chemicznymi -odpadami niebezpiecznymi. Biegły stwierdził jednoznacznie, że warunki i sposób postępowania z odpadami stanowi potencjalne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi oraz może spowodować istotne obniżenie się jakości wody i powietrza oraz ziemi w znacznych rozmiarach. Tak zmagazynowane substancje chemiczne w trakcie rozszczelnienia się i w wyniku procesu mieszania mogą doprowadzić do procesu endogenicznego - samozapalenia się. Taki proces zaliczany jest do grupy procesów chemicznych pożarowo- niebezpiecznych. Pary substancji chemicznych gromadziły się w budynkach garażowo- gospodarczych oraz przy pryzmach ze zgromadzonymi odpadami. W czasie wysokich temperatur, intensywność parowania, odgazowania zwiększała się. Gromadzenie się par substancji chemicznych było wyczuwalne organoleptycznie nawet przy niskiej temperaturze powietrza, po wejściu do pomieszczeń budynków garażowo-gospodarczych i przy zewnętrznych hałdach. Objawiało się to drażniącym zapachem, działającym na układ oddechowy człowieka. Na posesji nie było instalacji lub innych urządzeń zabezpieczających przed powstaniem pożaru lub innego zagrożenia np. rozszczelnienia się opakowań z substancjami chemicznymi. Brak było pojemników z sorbentami. Nie było podręcznego sprzętu przeciwpożarowego ani innej instalacji przeciwpożarowej. Po rozszczelnieniu się opakowań może dojść w każdej chwili do wymieszania się substancji chemicznych (reakcji), doprowadzającej do samoistnego zaistnienia procesu spalania-samozapłonu. Po zapaleniu się tak dużej ilości zmagazynowanych odpadów, zawierających substancje chemiczne o własnościach palnych i wybuchowych może to doprowadzić do uwolnienia do atmosfery związków toksycznych np. chlorowodoru, chloru, fosgenu, fluoru oraz wielu innych nowo powstałych związków chemicznych po ich zmieszaniu. Powstała chmura toksycznych związków chemicznych spowoduje natychmiastową konieczność ewakuacji ludzi i zwierząt na dużej powierzchni terenu. Taka akcja ratowniczo-gaśnicza będzie powiązana z zastosowaniem specjalistycznych urządzeń technicznych, dużej ilości sprzętu i ludzi. W ocenie autora opinii sądowej, pozostawienie odpadów opisanych spowodowało sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa zdarzenia zagrażającego życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach. Z kolei w sprawozdaniu z wykonania monitoringu stanu powierzchni ziemi w miejscu składowania odpadów na części nieruchomości 28/2 podano w podsumowaniu, że próbka gleby z terenu, w miejscu składowania odpadów na części nieruchomości 28/2 nie spełnia obowiązujących norm określonych rozporządzeniem Ministra Środowiska (Dz.U. 2016,poz. 1395). Zanieczyszczenie gruntu spowodowane jest przekroczeniem dopuszczalnych stężeń głownie związków węglowodorów: - suma węglowodorów C6-C 12 (benzyny) - suma węglowodorów C12-C35 (oleje mineralne) - m, p, o - ksylen (węglowodory aromatyczne) - benzo(a)antracen, benzo(a)piren, benzo(b)flouranten (związki WWA) - Tetrachloroeten (węglowodory chlorowane) Odnotowano również przekroczenie dopuszczalnego stężenia cyjanków ogólnych (zanieczyszczenie pochodzenia nieorganicznego). Pozostałe badane parametry mieszczą się w granicach norm określonych rozporządzeniem. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że wyrokiem z [...] grudnia 2022 r. sygn. II K 247/21 Sądu Rejonowego w R., R. T. został uznany za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca roku, nie wcześniej jednak niż w dniu [...] lutego 2015 r., do dnia [...] października 2019 r. w G., gmina R., działając wbrew przepisom ustawy z dnia [...] kwietnia 2001 r. o odpadach oraz w sposób niezgodny z warunkami określonymi w decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2015 r., sygn. ROL.6233.3.2015 w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, składował odpady niebezpieczne charakteryzujące się właściwościami toksycznymi, szkodliwymi, żrącymi, drażniącymi, rakotwórczymi, działającymi na rozrodczość, skutkującymi zaburzeniami w zakresie gospodarki hormonalnej człowieka, mutagennymi trwałymi i zdolnymi do bioakumulacji i ekotoksyczności, w warunkach mogących zagrozić życiu lub zdrowiu ludzi lub spowodować istotne obniżenie jakości wody i powietrza oraz powierzchni ziemi, a nadto przechowując ww. odpady o właściwościach pożarowo niebezpiecznych, łatwopalnych i wybuchowych naruszył jednocześnie przepisy z zakresu ochrony przeciwpożarowej i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, ich usytuowanie, powodując gromadzenie się par substancji chemicznych zarówno w pomieszczeniach garażowo-gospodarczych jak i na dworze przy pryzmach ze zgromadzonymi odpadami, co po rozszczelnieniu się opakowań mogło doprowadzić do wymieszania się substancji chemicznych, zapłonu tych substancji i w konsekwencji konieczność natychmiastowej ewakuacji ludzi i zwierząt przebywających na dużej powierzchni terenu, które to zachowanie sprowadziło bezpośrednie niebezpieczeństwo pożaru oraz eksplozji materiałów łatwopalnych, rozprzestrzenienia się substancji trujących, duszących lub parzących, i w związku z uznaniem za winnego przestępstwa określonego tym wyrokiem, w szczególności wymierzył mu karę. Przedstawione wyżej ustalenia faktyczne oparte na dowodach z dokumentów nie zostały w żaden sposób podważone przez stronę i zdaniem organu II instancji świadczą o tym, że zaleganie odpadów na gruncie stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska i konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów, co z kolei stanowi o ziszczeniu się przesłanki z art. 26a ust 1 u.o.o., uprawniającej do wydania zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że zgodnie z art. 26a ust. 3 zaskarżona decyzja została skierowana do "władającego powierzchnią ziemi" tj. właściciela działki nr [...]. Ponadto, stosownie do wymogów z art. 26a ust 5 u.o.o., przed wydaniem decyzji organ I instancji zasięgnął opinii w sprawie spełnienia przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów: - wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska; - organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej, - regionalnego dyrektora ochrony środowiska, - komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej. Wszystkie opiniujące podmioty wyraziły ostatecznie zbieżne opinie o konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów, a zaskarżona decyzja w ocenie organu II instancji spełnia ponadto warunki określone w art. 26a ust. 3 u.o.o. W skardze do Sądu R. T. zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w postaci: 1. art. 26a ust. 1. zw. z. art. 26a ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I Instancji w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, ażeby został ustalony potencjalny wpływ na elementy przyrodnicze środowiska i obszary chronione, nie doszło do ustalenia przez Organy oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi w związku z obecnością odpadów oraz nie doszło do realnego ustalenia przez Organ zanieczyszczenia w ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w związku z obecnością tych odpadów, a tym samym w sprawie nie ustalono także, że należy niezwłocznie dokonać usunięcia odpadów ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska, 2. art. 26 ust. 12. w zw. z art. 26 ust. 5. pkt 3 ustawy ż dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I Instancji w sytuacji, gdy odpady które miałyby podlegać niezwłocznemu usunięciu są składowane na nieruchomości na której prowadzone było składowisko odpadów, które jest aktualnie zamknięte, a tym samym do takich odpadów nie stosuje się przepisów regulujących "nadzwyczajny" tryb usuwania odpadów, Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść wydanej decyzji i wynik postępowania: 1. naruszenie przepisów art. 6 oraz 7 KPA wskutek ich niezastosowania poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego ustalenia i wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, w tym zaniechania przeprowadzenia: . uzupełniających oględzin nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] w celu ustalenia - które z opadów znajdujących się na ww. nieruchomości należą do Skarżącego, a także . ustalenia stanu i rodzaju podłoża, na którym przechowywane są zgromadzone na ww. działce odpady; . ustalenia z których opadów oraz z jakich pojemników odpadów powstają odcieki; . ustalenia z których pojemników odcieki przedostają się do gruntu; . ustalenia czy odpady składowane są w okolicy ujęć wody, bądź nad źródłami wód podziemnych; 2. art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 i art. 84 § 1 KPA oraz art. 140 KPA w poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I Instancji pomimo nie zbadania okoliczności wymaganych do jej wydania, tj. ustalenia występowania przesłanek materialnoprawnych (w kontekście posiadania przez Skarżącego zezwolenia na zbieranie odpadów wydane przez Starostę [...] w dniu [...] lutego 2015 roku [...]), a tym samym także poprzez nieprawidłową ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sytuacji gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, ażeby został ustalony potencjalny wpływ na elementy przyrodnicze środowiska i obszary chronione, nie doszło do ustalenia przez Organ wystąpienia przesłanki niezwłocznego usunięcia odpadów ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska, co przejawia się między innymi we: . wzięciu pod uwagę przez Organy treści opinii biegłego sądowego A. D. (wykonana na zlecenie Sądu Rejonowego w R. II Wydział Karny) w sytuacji, gdy opinia ta została wydana w innym postępowaniu, a Organ w sytuacji gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, powinien sam dopuścić dowód z opinii biegłego, a nie jedynie powoływać się na opinię wydaną w innym postępowaniu (tutaj karnym), a także w sytuacji, gdy opinia ta jest kwestionowana w karnym postępowaniu odwoławczym prowadzonym aktualnie przed Sądem Okręgowym we [...], a tym samym walor jej wiarygodności nie został jeszcze rozstrzygnięty i nie powinna stanowić ona podstawy ustaleń faktycznych, . niezasadnym przyjęciu, iż skoro Skarżący wyrokiem z [...] grudnia 2022 r. sygn. II K 247/21 Sądu Rejonowego w R., został uznany za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca roku, nie wcześniej jednak niż w dniu [...] lutego 2015 r., do dnia [...] października 2019 r. w G. gmina R., działając wbrew przepisom ustawy z dnia [...] kwietnia 2001 r. o odpadach oraz w sposób niezgodny z warunkami określonymi w decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2015 r., sygn. ROL.6233.3.2015 to okoliczność ta świadczy o tym, że zaleganie odpadów na gruncie stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska, w sytuacji, gdy wskazany wyrok nie jest aktualnie prawomocny, a w sprawie toczy się postępowanie odwoławcze przed Sądem Okręgowym we [...], 3. art. 15 KPA poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności i braku samodzielnego i merytorycznego rozpoznania sprawy oraz ograniczenie się do bezpodstawnego przyjęcia twierdzeń sformułowanych przez Organ I instancji, podczas gdy Organ był obowiązany do ponownego całościowego przeanalizowania sprawy i poddania weryfikacji stanowiska Organu I instancji, w szczególności z punktu widzenia argumentów wskazanych w odwołaniu Skarżącego, a także przepisów prawa materialnego w tym art. 26a Ustawy o odpadach, 4. art. 124 § 2 i 3 KPA oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 KPA poprzez lakoniczne odniesienie się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów, polegające na zawarciu w treści uzasadnienia decyzji szablonowych sformułowań, nie zawierających żadnych konkretnych argumentów uzasadniających prawidłowość zaskarżonej decyzji w tym zakresie, w szczególności organ odwoławczy powielił uchybienia organu pierwszej instancji i w uzasadnieniu decyzji nie odniósł się do stanowiska prezentowanego przez skarżącą w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, 5. art. 124 § 2 i 3 KPA oraz art. 107 § 3 KPA w zw. z art. 126 KPA poprzez brak należytego wyjaśnienia przyjętej podstawy prawnej wydanej decyzji, w szczególności w zakresie zastosowania art. 26a Ustawy o odpadach, art. 138 § 1 pkt 1) KPA w zw. z art. 144 KPA poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji w sytuacji, gdy decyzja ta naruszała przepisy prawa materialnego (wskazanych powyżej) i procesowego uzasadniających jej uchylenie. 6. art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 KPA poprzez utrzymanie w mocy decyzji pomimo nie zbadania okoliczności wymaganych do jego wydania, tj. ustalenia oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi w związku z obecnością odpadów oraz ustalenia czy doszło do zanieczyszczenia w ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w związku z obecnością odpadów, a tym samym także poprzez nieprawidłową ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego; W uzasadnieniu podniesionych zarzutów skarżący podniósł, iż najważniejsza przesłanka merytoryczna przemawiająca za zastosowaniem trybu nadzwyczajnego, to powodowane przez zgromadzone odpady zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska, przy czym zagrożenie powinno mieć charakter bezpośredni, czyli być bezpośrednio związane z faktem zgromadzenia tych właśnie odpadów w danym miejscu - przepis ust. 1 stwierdza bowiem, że zagrożenie ma być tego rodzaju, że konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów z miejsca ich gromadzenia. Użyte słowo "niezwłoczne" trzeba interpretować w ten sposób, że zagrożenie, zarówno potencjalne, jak i już występujące musi być właśnie powiązane z faktem zgromadzenia określonych odpadów w danym miejscu, że to te właśnie odpady takie zagrożenie powodują bądź mogą niebawem spowodować. Zagrożenie musi także być przede wszystkim "zagrożeniem", czyli poważnym negatywnym wpływem na zdrowie, bądź nawet na życie ludzi, a także na stan jakichkolwiek elementów środowiska, którego to negatywnego wpływu nie da się wyeliminować inaczej niż przez usuniecie odpadów z miejsca, w którym się aktualnie znajdują. Pomimo tak zakreślonych przez ustawodawcę przesłanek zastosowania art. 26a ustawy o odpadach, zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie nie doszło do ustalenia występowania przesłanki niezwłocznego usunięcia odpadów ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska; w tym nie doszło do ustalenia, że negatywnego wpływu składowanych odpadów nie da się wyeliminować inaczej niż przez usunięcie odpadów z miejsca, w którym się aktualnie znajdują. O ile bowiem zasięgnięto opinii w sprawie spełnienia przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów przez inne organy, jednakże treść tychże opinii wskazuje jedynie na występowanie potencjalnego zagrożenia w związku z obecnością tych odpadów, natomiast opinie te nie odpowiadają na pytanie, czy zagrożenie to da się wyeliminować inaczej niż przez usunięcie odpadów z miejsca, w którym się aktualnie znajdują. W tym kontekście istotne jest to, że Organ nie poczynił własnych ustaleń w zakresie ustalenia stanu i rodzaju podłoża, na którym przechowywane są zgromadzone na odpady, ustalenia z których opadów oraz z jakich pojemników odpadów powstają odcieki, ustalenia z których pojemników odcieki przedostają się do gruntu oraz ustalenia czy odpady składowane są w okolicy ujęć wody, bądź nad źródłami wód podziemnych. Zdaniem skarżącego ma to o tyle istotne znaczenie, że Skarżący prowadził działalność w zakresie gospodarki odpadami na terenie nieruchomości o nr geod. 28/2 będącej jego własnością, na podstawie zezwolenia Starosty [...] na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów z dnia [...] lutego 2015 r. Przed wydaniem zezwolenia Skarżący dostosował miejsce prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów, w tym opadów niebezpiecznych zgodnie z wymaganiami obowiązujących w tym czasie Ustaw i dopiero po dokonaniu pozytywnego odbioru miejsca prowadzenia działalności gospodarczej zaczął jej wykonywanie. Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej zostało przez Skarżącego przygotowane w celu zbierania odpadów - w tym przygotowane zostało odpowiednio podłoże (grunt) który został utwardzony i zabezpieczony przed możliwością przedostania się substancji chemicznych do gleby. Na terenie posesji przygotowany został - nadal istniejący - budynek gospodarczy w którym nadal składowane są odpady. Tym samym posesja, na której aktualnie znajdują się odpady jest przystosowana do ich składowania - czego Organy nie wzięły pod uwagę. W ocenie skarżącego samo wystąpienie zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska nie jest wystarczające do zastosowania trybu usuwania odpadów z art. 26a ustawy o odpadach, gdyż aby z niego skorzystać musi istnieć sytuacja w której zagrożenie to jest na tyle poważne, że usunięcie tych odpadów musi nastąpić niezwłocznie i żadne inne czynności (przestawienie odpadów, zabezpieczenie odpadów itp.) nie doprowadzi do wyeliminowania zagrożenia powodowanego przez odpady (a w zasadzie sposób ich składowania). Zdaniem skarżącego, w przedmiotowej sprawie ani organ I Instancji, ani organ odwoławczy nie ustalił, że odpady zmagazynowane przez Skarżącego w budynku magazynowym, a także na zewnątrz na placu magazynowym na terenie działki o nr [...], stanowią poważne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska oraz nie ustalił, że tylko ich usunięcie doprowadzi do wyeliminowania tego zagrożenia, a tym samym nie ustalił istnienia przesłanki "niezwłoczności" ich usunięcia. Tym samym zaskarżona decyzja, a także decyzja organu I Instancji została wydana z naruszeniem art. 26a ust. 1 ustawy o odpadach. Skarżący zwrócił tez uwagę, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 26a ust. 1, ust. 3 pkt 2, ust. 4 i ust. 5 ustawy o odpadach, przy czym wskazane przepisy należy stosować łącznie z art. 25a ust. 12 pkt 1) lit. a) ustawy o odpadach. W myśl art. 26a ust. 12. pkt 1) lit, a) ustawy o odpadach przepisów ust. 1-11 artykułu 26a nie stosuje się, w przypadku, gdy odpady są składowane na eksploatowanym lub zamkniętym składowisku odpadów, a zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 3 ust. 1) pkt 25) ustawy o odpadach, przez składowisko odpadów - rozumie się obiekt budowlany przeznaczony do składowania odpadów. Jednocześnie zgodnie z art. 3 ust. 1. Ustawy - Prawo budowlane z dnia z dnia 7 lipca 1994 r., w brzmieniu obowiązującym w dniu, w którym Skarżącemu wydano decyzję w sprawie zezwolenia na zbieranie odpadów (27 luty 2015 r.) za obiekt budowlany rozumiano budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, a także obiekt małej architektury. Natomiast według przepisów aktualnie obowiązujących za obiekty budowlany rozumie się budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. W orzecznictwie także plac składowy o cechach i funkcjach ustalonych w toku postępowania jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Definicja składowania odpadów nie została zdefiniowana ustawowo, natomiast określone jest pojęcie magazynowana (art. 3 ust. 1 pkt 5) jako czasowe przechowywanie odpadów obejmujące wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę, tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów czy magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów. Magazynowanie odpadów jest możliwe na podstawie właściwej decyzji administracyjnej, która ustala między innymi miejsce magazynowania odpadów. Natomiast w odniesieniu do składowania odpadów należy przyjąć, że jest to legalnie działająca instalacja (obiekt budowlany), mająca status składowiska odpadów. W odniesieniu do terenu nieruchomości będącej przedmiotem postępowania, wydana została decyzja zezwalająca na zbieranie odpadów - decyzja z dnia [...] lutego 2015 r. wydana przez Starostę [...], [...] - odpady były zatem zbierane przez Skarżącego legalnie. Zgodnie z treścią tej decyzji Skarżącemu zezwolono na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów w budynku gospodarczym oraz na utwardzonym placu przed budynkiem gospodarczym położonym na działce nr [...] - tym samym skarżący nie zbierał tych odpadów bez zezwolenia. Odpady będące przedmiotem postępowania są zatem aktualnie składowane na zamkniętym składowisku odpadów zarówno wewnątrz przystosowanego do tego celu budynku, jak również na przystosowanym do tego placu przed budynkiem. Oznacza to, że mając na względzie miejsce składowania odpadów oraz podstawę na jakiej zostały one tam zebrane przez Skarżącego, w sprawie zachodzi negatywna przesłanka stosowania "nadzwyczajnego" trybu usuwania odpadów jaką jest składowanie odpadów na zamkniętym składowisku odpadów. Z uwagi na fakt, że do odpadów zebranych przez Skarżącego na działce ewidencyjnej oznaczonej nr [...] nie powinno stosować się przepisów o "nadzwyczajnym" trybie usuwania odpadów to także wydanie przez Organ decyzji w przedmiocie konieczności niezwłocznego usunięcia i zagospodarowania odpadów niebezpiecznych, zmagazynowanych przez Skarżącego na terenie działki o nr [...] ze względu na zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz środowiska – w ocenie skarżącego nie miało prawnego umocowania. W kontekście zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, skarżący wskazał, że organ wydając zaskarżoną decyzję w zasadzie ograniczył się do bezpodstawnego przyjęcia twierdzeń sformułowanych przez organ I instancji, podczas gdy organ był obowiązany do ponownego całościowego przeanalizowania sprawy i poddania weryfikacji stanowiska organu I instancji, w szczególności z punktu widzenia argumentów wskazanych w odwołaniu skarżącego, a także przepisów prawa materialnego w tym art. 26a ustawy o odpadach. Co więcej ustalenia faktyczne oparto na treści opinii biegłego sądowego A. D. (wykonana na zlecenie Sądu Rejonowego w R. II Wydział Karny) w sytuacji, gdy opinia ta została wydana w innym postępowaniu, a organ w sytuacji gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, powinien sam dopuścić dowód z opinii biegłego, a nie jedynie powoływać się na opinie wydaną w innym postępowaniu (tutaj karnym), a także w sytuacji gdy opinia ta jest kwestionowana w karnym postępowaniu odwoławczym prowadzonym aktualnie przed Sądem Okręgowym we [...], a tym samym walor jej wiarygodności nie został jeszcze rozstrzygnięty i nie powinna stanowić ona podstawy ustaleń faktycznych. Organ wskazał także - niesłusznie - że skoro Skarżący wyrokiem z [...] grudnia 2022 r. sygn. II K 247/21 Sądu Rejonowego w R., został uznany za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca roku, nie wcześniej jednak niż w dniu [...] lutego 2015 r., do dnia [...] października 2019 r. w G. gmina R., działając wbrew przepisom ustawy z dnia [...] kwietnia 2001 r. o odpadach oraz w sposób niezgodny z warunkami określonymi w decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2015 r. sygn. ROL.6233.3.2015, to okoliczność ta świadczy o tym, że zaleganie odpadów na gruncie stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska, w sytuacji gdy wskazany wyrok nie jest aktualnie prawomocny, a w sprawie toczy się postępowanie odwoławcze przed Sądem Okręgowym we [...]. Jednocześnie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy - nie uwzględniał zdaniem skarżącego tego, że na posesji Skarżącego znajduje się infrastruktura, która pozwala na składowanie odpadów, a także materiał ten nie wskazywał na zaistnienie przesłanki z art. 26a ustawy o odpadach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego pod względem jego zgodności z przepisami prawa powszechnie obowiązującymi w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a ww. ustawy, który jednak nie ma zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a, sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym przypadku skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należy, że Sąd w całości podziela przytoczone ustalenia dokonane przez organy obu instancji oraz ich ocenę prawną wyrażoną w uzasadnieniach decyzji, stąd też nie ma potrzeby ich powtarzania w całości. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy powołanej wyżej ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy, posiadacz odpadów jest obowiązany do ich niezwłocznego usunięcia z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Stosownie do treści art. 26 ust. 2, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy, przez posiadacza odpadów rozumie się wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będących w posiadaniu odpadów, przy czym domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o odpadach, w przypadku, gdy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów, właściwy organ podejmuje działania polegające na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi. W myśl art. 26a ust. 3 ustawy, w celu wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ określa, w drodze decyzji skierowanej do władającego powierzchnią ziemi: 1) zakres i termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych miejsc, w których znajdują się odpady; 2) zakres i sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów przez ten organ; 3) termin rozpoczęcia i zakończenia działań, o których mowa w punkcie 2. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia skargi miał powołany art. 26a ust. 1 ustawy, który mówi o konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów w sytuacji zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie było twierdzenie skarżącego, że odpady podlegające niezwłocznemu usunięciu są składowane na składowisku, a co za tym idzie nie stosuje do nich przepisów regulujących nadzwyczajny tryb usuwania odpadów. W tym miejscu należy dokonać rozróżnienia pojęć zbierania, magazynowania i składowania. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy, magazynowanie odpadów to ich czasowe przechowywanie obejmujące: a) wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę; b) tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów; c) magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów. Zatem z definicji tej wynika, że magazynowanie odpadów, to czasowe przechowywanie odpadów, które może być prowadzone wyłącznie w ramach wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2017 r., II OSK 1986/16, LEX nr 2427621). Natomiast składowanie odpadów odbywa się wyłącznie na składowisku, a więc w obiekcie budowlanym przeznaczonym do składowania odpadów (art. 3 ust. 1 pkt 25 ustawy). Z załącznika nr 2 do ustawy o odpadach wynika również, że składowanie odpadów zaliczane jest do procesów unieszkodliwiania, stanowiącego rodzaj przetwarzania odpadów, zatem działanie to nie jest tożsame z ich zbieraniem, czy magazynowaniem. Ponadto, przepisy przedmiotowej ustawy precyzyjnie określają miejsce i warunki prowadzenia składowania odpadów, jednoznacznie rozgraniczając to pojęcie od zbierania odpadów. Działalność polegająca na prowadzeniu składowiska odpadów jest sformalizowana i ustawodawca szczegółowo określił warunki rozpoczęcia i prowadzenia takiej działalności. W szczególności, zarządzający składowiskiem odpadów może rozpocząć działalność polegającą na prowadzeniu składowiska odpadów po uzyskaniu 1) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów; 2) pozwolenia na użytkowanie składowiska odpadów; 3) decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, (art. 128 u.o.o.). Także lokalizacja i zezwolenie na budowę składowiska odpadów wymaga spełnienia szczególnych warunków określonych w art. 126 i art. 127 u.o.o. Od pojęcia magazynowania, czy składowania trzeba też odróżnić zbieranie, które ustawa określa jako gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów oraz niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów, a także tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit. b (art. 3 ust 1 pkt 34 ustawy). Zbieranie zatem odpadów to forma ich magazynowania. Mając na względzie powyższe regulacje należy zaznaczyć, że jak wynika z akt sprawy, wprawdzie skarżący posiadał zezwolenie na zbieranie odpadów, w tym niebezpiecznych na przedmiotowej działce, to wydane przez Starostę [...] [...] lutego 2015 r. zezwolenie, nie upoważniało do ich przetwarzanie w procesie składowania na składowisku odpadów. Uprawniało ono do czasowego ich gromadzenia w odpowiednio przystosowanym obiekcie. Z treści zezwolenia, jak i obowiązujących przepisów ustawy jednoznacznie wynikało, że czas magazynowania odpadów nie mógł przekraczać terminów uzasadnionych zebraniem do transportu partii wysyłkowej odpadów o odpowiedniej ilości. Wymienione zezwolenie uprawniało więc tylko do prowadzenia na opisanym terenie działalności w zakresie zbierania odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, określonych w Załącznikach nr [...] do decyzji. Ponadto zezwolenie w dniu [...] marca 2020r. wygasło na podstawie art.14 ustawy z 20 lipca 2018r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych ustaw (Dz.U. z 2018r., poz. 1592 ze zm. ), gdyż posiadacz odpadów nie złożył stosownego wniosku do [...] marca 2020r. o zmianę posiadanej decyzji. To zaś obligowało do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania czy magazynowania. Należy zatem podkreślić, że żaden dowód w sprawie, w szczególności zaś wydane zezwolenie z dnia [...].02.2015 r., [...], które już wygasło, nie potwierdza, by wymieniony był uprawniony do prowadzenia na części działki nr [...] składowiska odpadów w rozumieniu ustawy o odpadach. Skarżący nie prowadził na działce nr [...] składowiska odpadów i nie był też uprawniony do ich magazynowania w okresie wykraczającym poza czas uzasadniony do zebrania odpowiedniej ilości odpadów do transportu na składowisko. Samo uprawnienie do magazynowania odpadów w ramach działalności polegającej na zbieraniu odpadów, nie czyni terenu magazynowania odpadów - składowiskiem odpadów. Wbrew twierdzeniom skarżącego, z akt sprawy wynika zatem, że przedmiotowa nieruchomość nie jest składowiskiem odpadów, a więc nie można na niej prowadzić składowania odpadów i nie można traktować jako zamkniętego składowiska odpadów. Wobec powyższego, zarzut naruszenia art. 26 a ust. 12 pkt 1 lit a należało uznać za chybiony. Nie budzi też wątpliwości Sądu ustalenie organów administracji obu instancji, że na terenie opisanej na wstępie nieruchomości, w chwili wydania zaskarżonej decyzji znajdowały się odpady (szczegółowo opisane jako łatwopalne i niebezpieczne, zagrażające środowisku i ludziom na skutek skażenia gleby przez odcieki i powietrza przez unoszące się opary). Z regulacji stanowiącej podstawę rozstrzygnięcia wynika dopuszczalność zastosowania szczególnego trybu podjęcia przez organ administracji działań zmierzających do niezwłocznego usuwania odpadów, gdy zaistnieją podstawy do stwierdzenia, że odpady stanowią zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska. Ustaleniu wystąpienia takiej przesłanki (okoliczności) służy należyte ukierunkowanie postępowania wyjaśniającego i dowodowego w sprawie, jak też -określony art. 26a ust. 5 ustawy tryb uzyskiwania opinii organów wyspecjalizowanych w sprawach środowiskowych, a przez to uprawnionych do należytej oceny niebezpieczeństwa stwarzanego przez odpady. Dodatkowo według art. 26a ust. 4 ustawy o odpadach, wydawana w sprawie decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu, a przepisów art. 61 § 3 i 4 p.p.s.a. (dotyczących wstrzymania wykonania decyzji przez sąd administracyjny) nie stosuje się. Z kolei ustęp 5 powoływanego przepisu przewiduje, że decyzję wydaje się po zasięgnięciu opinii w sprawie spełnienia przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów: 1) wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska; 2) organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej; 3) regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz 4) komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Zdaniem sądu, przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie wyjaśniające i dowodowe doprowadziło do pozyskania do akt sprawy obszernej dokumentacji i było wystarczające dla stwierdzenia występowania zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, a w związku z tym, do wydania decyzji o niezwłocznym usunięciu odpadów. Orzekające w sprawie organy słusznie wywiodły w oparciu o wyniki badań zleconych przez Starostę [...], na podstawie których ustalono, że odpady zgromadzone na przedmiotowym terenie potwierdzają wystąpienie zanieczyszczenia powierzchni ziemi, a także możliwość ich powiększenia wskutek dalszej emisji substancji chemicznych do gleby na skutek nieszczelności pojemników. "[...]" - P. U. L. i G. Sp. z o. o. z siedzibą w J. wykonało badania zanieczyszczenia gleby w miejscu składowania odpadów na terenie części nieruchomości 28/2 w miejscowości G. 71, gmina R.. P. odpady składowane są na paletach trudnych do usunięcia, próbki pobierano na obrzeżach tych sektorów w miejscach nieutwardzonych. Pobór prób jednostkowych wykonano zgodnie z akredytowanymi normami PN ISO 10381-5:2009. W wyniku dokonanych pomiarów zbadano, że próbki gleby pobrane z ww. terenu nie spełniają obowiązujących norm określonych rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 1 września 2016 r. w sprawie sposobu prowadzenia oceny zanieczyszczenia powierzchni ziemi (Dz. U. z 2016 r., poz. 1395). Stwierdzono, że zanieczyszczenie gruntu spowodowane jest przekroczeniem dopuszczalnych stężeń głównych związków węglowodorów: suma węglowodorów Co-Cu (benzyny), suma węglowodorów Ci2-C35 (oleje mineralne), m, p, o - ksylen (węglowodory aromatyczne), benzo(a)antracen, benzo(a)piren, benzo(b)flouranten (związki WWA), tetrachloroeten (węglowodory chlorowane). Odnotowano również przekroczenie dopuszczalnego stężenia cyjanków ogólnych (zanieczyszczenie pochodzenia nieorganicznego). W celu ustalenia ilości i rodzaju zmagazynowanych odpadów na części działki [...] organ I instancji powołał również rzeczoznawcę. W wyniku tych działań w dniach 14-17 marca 2022 r. odpady zostały przeważone i zabezpieczone. Ustalono, że na posesji zmagazynowanych zostało łącznie 211,949 Mg odpadów niebezpiecznych o następujących kodach: 16 05 06* - chemikalia laboratoryjne i analityczne (np. odczynniki chemiczne) zawierające substancje niebezpieczne, w tym mieszaniny chemikaliów laboratoryjnych i analitycznych, 13 02 08* - inne oleje silnikowe, przekładniowe i smarowe, 11 01 05* - kwasy trawiące, 11 01 06* - odpady zawierające kwasy inne niż wymienione w 11 01 05,08 01 15* - szlamy wodne zawierające farby i lakiery zawierające rozpuszczalniki organiczne lub inne substancje niebezpieczne, 07 06 08* - inne pozostałości podestylacyjne i poreakcyjne, odpady farb i lakierów zawierających rozpuszczalniki organiczne lub inne substancje niebezpieczne. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. w postanowieniu z dnia [...] października 2022 r. znak: [...], na podstawie protokołów oględzin, opinii biegłego sądowego oraz sprawozdania z wykonania monitoringu stanu powierzchni ziemi w miejscu składowania odpadów wykonanego przez akredytowane laboratorium, pozytywnie zaopiniował konieczność niezwłocznego usunięcia odpadów z terenu ww. nieruchomości wskazując, że dokumenty przekazane przez Starostę [...] potwierdzają bezspornie występowanie szkody w środowisku. Dodatkowo fakt pozostawania odpadów na przedmiotowej nieruchomości, częściowo w rozszczelnionych pojemnikach, powoduje możliwość powiększania się szkody w środowisku (gdyż trwa stopniowa emisja zanieczyszczeń do gruntu, dodatkowo wpływ mają opady atmosferyczne - np. opady deszczu). Podobnie też Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...]. Msz stwierdził spełnienie przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów na ww. nieruchomości wskazując, że część metalowych beczek jest skorodowana, co grozi przedostaniem się zawartości do środowiska. Ponadto magazynowane odpady nie są oznakowane w sposób umożliwiający ich identyfikację i narażone są na oddziaływanie czynników atmosferycznych, a w trakcie oględzin wokół pojemników wyczuwalny był charakterystyczny zapach substancji chemicznych. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w R. w piśmie z dnia [...] marca 2021 r. znak: [...] wyraził opinię, że składowane materiały, stwarzają zagrożenie dla życia, zdrowia oraz środowiska, a także stwarzają ryzyko powstania pożaru szczególnie w przypadku celowego podpalenia, bądź pogorszenia warunków składowania. Wszystkie wymienione organy opiniujące jednoznacznie wskazały na spełnienie w sprawie przesłanek niezwłocznego usunięcia odpadów, potwierdzając zarazem fakt istnienia zagrożenia stwarzanego przez te odpady dla życia lub zdrowia ludzi oraz środowiska. W przedstawionych okolicznościach, wobec wystąpienia przesłanek z art. 26a ust. 1 ustawy o odpadach, trafnie więc wydana została decyzja nakazująca udostępnienie nieruchomości w celu usunięcia odpadów. Kontrola tej decyzji wskazuje przy tym, że zawiera ona wymagane prawem elementy (art. 26a ust. 3 ustawy). Decyzja określa władającego powierzchnią ziemi w stosunku do którego określony został obowiązek, jak też zakres i termin udostępnienia nieruchomości, na której znajdują się odpady; zakres i sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów oraz termin rozpoczęcia i zakończenia działań, o których mowa powyżej. Okoliczności te, jak słusznie wskazał organ odwoławczy potwierdzają istnienie przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów zgromadzonych na przedmiotowej działce. Bezspornym w sprawie jest zarówno fakt zgromadzenia na opisanym terenie znacznej ilości odpadów, jak i to, że stanowiły one w większości odpady kwalifikowane na podstawie stosownych przepisów jako niebezpieczne. W kontrolowanym postępowaniu nie zostały zakwestionowane też wyniki analizy pobranych próbek odpadów, która doprowadziła do wniosku, że w ocenianych odpadach zawarte są związki o działaniu toksycznym oraz stwarzającym zagrożenie dla środowiska. Nadto, nie ulegało w sprawie żadnej wątpliwości, że sam sposób przechowywania spornych odpadów stwarza zagrożenie dla dóbr wymienionych w przepisie art. 26a ust. 1 ustawy o odpadach. W tym zakresie podkreślić należy, że trafne było zarówno stwierdzenie przez organ l instancji szeregu przypadków przechowywania odpadów w nieszczelnych, zużytych opakowaniach. Stan związany z rozszczelnianiem się pojemników będzie postępował, zwiększając zagrożenie dla środowiska i niekontrolowany wypływ związków chemicznych do środowiska. Ponadto pary substancji chemicznych gromadziły się w budynkach garażowo- gospodarczych oraz przy pryzmach ze zgromadzonymi odpadami. W czasie wysokich temperatur, intensywność parowania, odgazowania zwiększała się. Gromadzenie się par substancji chemicznych było wyczuwalne organoleptycznie nawet przy niskiej temperaturze powietrza, po wejściu do pomieszczeń budynków garażowo-gospodarczych i przy zewnętrznych hałdach. Objawiało się to drażniącym zapachem, działającym na układ oddechowy człowieka. Na posesji nie było instalacji lub innych urządzeń zabezpieczających przed powstaniem pożaru lub innego zagrożenia np. rozszczelnienia się opakowań z substancjami chemicznymi. Brak było pojemników z sorbentami. Nie było podręcznego sprzętu przeciwpożarowego ani innej instalacji przeciwpożarowej. Po rozszczelnieniu się opakowań może dojść w każdej chwili do wymieszania się substancji chemicznych (reakcji), doprowadzającej do samoistnego zaistnienia procesu spalania-samozapłonu. Powyższe okoliczności zostały w sposób należyty udokumentowane w aktach sprawy. Przeprowadzona analiza akt sprawy wskazuje zarazem, że nie wystąpiły określone art. 26a ust. 12 przesłanki wykluczające możliwość zastosowania trybu będącego materialnoprawną podstawą kontrolowanej decyzji. Zważywszy na poczynione rozważania, w okolicznościach niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia przepisów ustawy o odpadach, w szczególności jej art. 26a ust. 12 pkt 1 lit. a. W ocenie Sądu, w postępowaniu administracyjnym organ nie dopuścił się także naruszenia zarzuconych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie wszelkie istotne okoliczności z punktu widzenia przedmiotu sprawy i jej charakteru zostały przez orzekające w sprawie organy ustalone a zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do zastosowania obowiązków wynikających z art. 26a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Zgodnie z art. 75 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego organ prowadzący postępowanie administracyjne dopuszcza jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Kwestionowana opinia wydana w postępowaniu karnym stanowi uzupełnienie i potwierdzenie prawidłowo ustalonego w niniejszym postępowaniu stanu faktycznego. Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja została wydana w sposób prawidłowy, po przeprowadzeniu przez organ postępowania administracyjnego z poszanowaniem obowiązujących przepisów, w szczególności po dokonaniu analizy całości zgromadzonego materiału dowodowego, a ustalony stan faktyczny jest zgodny z normami prawnymi obowiązującymi w tym zakresie, co w konsekwencji doprowadziło do prawidłowego zastosowania prawa materialnego. Tym samym podniesione w skardze zarzuty były nieuzasadnione. Sąd nie dopatrzył się też innych naruszeń przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani naruszeń prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, czy naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe, skarga podlegała oddaleniu, o czym orzeczono w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.