II SA/Bd 288/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia NSA Wiesław Czerwiński ( spr.) Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i I. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki gazociągu oddala skargę Decyzją z dnia [...] 2004 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę światłowodu przebiegającego przy gazociągu J. przez działkę nr [...] stanowiącą własność A. i I. S. W uzasadnieniu wskazano, że z zebranych w toku postępowania materiałów dowodowych wynika, że: - budowę gazociągu wraz z rurą osłonową na właściwy światłowód zrealizowano na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...]1997 r.. Projekt budowlany nie określa parametrów światłowodu; - pismem z dnia 1.12.1999 r. E. zawiadomił Starostwo Powiatowe w L. o zakończeniu robót budowlano-montażowych i instalacyjnych umożliwiających bezpieczną eksploatacje gazociągu; - w w/w piśmie inwestor zawiadomił, że system łączności zostanie uruchomiony w terminie późniejszym; - Starosta L. nie zgłosił sprzeciwu w drodze decyzji do w/w zawiadomienia, co potwierdził pismem z dnia 12.01.2000 r. Na tej podstawie, jak i opierając się na dokumentacji technicznej, ustalono, że projekt budowlany przewidywał umieszczenie właściwego kabla światłowodowego w rurze osłonowej, lecz nie określał parametrów światłowodu. Parametry kabla światłowodowego nie wchodziły w zakres projektu budowlanego i nie podlegały zatwierdzeniu, jak również nie były one objęte pozwoleniem na budowę. Dlatego zdaniem organu umieszczenie kabla światłowodowego w istniejącej rurze ochronnej o określonych parametrach należy traktować jako prace instalacyjne, a nie roboty budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 1994 r. Prawo budowlane. Instalowanie w istniejącej rurze osłonowej światłowodu nie jest czynnością budowlaną, a zatem czynność ta nie wymaga pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia. Podniesiono również, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20.05.2004 r., sygn. akt II SA/Gd/863/02, na który powołują się skarżący, dotyczył sprawy zezwolenia na zajęcie nieruchomości, a nie pozwolenia na budowę światłowodu. Są to dwie zupełnie odmienne sprawy. Ponadto wbrew twierdzeniom skarżących pozwolenie na budowę gazociągu wraz ze światłowodem nie wygasło w 1999r., gdyż jest ono nadal w obrocie prawnym. Ewentualne wydanie decyzji o rozbiórce części światłowodu przebiegającego przez działkę [...] doprowadziłoby do zakłócenia pracy całego gazociągu, a ponadto taka decyzja byłaby niewykonalna w dniu jej wydania, a zatem obarczona wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podnieśli, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa, na co dowody znajdują się w aktach sprawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu I instancji, podnosząc, że inwestor E., wybudował gazociąg na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i na podstawie zatwierdzonego projektu technicznego, stąd nie można inwestora traktować jako strony dopuszczającej się samowoli budowlanej, a także jako strony, która prowadziła roboty budowlane bez pozwolenia, w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego. Ponieważ każda decyzja ostateczna korzysta z domniemania prawidłowości, a nadto nie była ona przez A. i I. S. zaskarżona i stała się ostateczna a inwestor realizował inwestycje zgodnie z pozwoleniem na budowę. Organ wskazał również, że ponieważ skarżący kwestionują decyzje ostateczną, mogą jedynie wystąpić do Starosty w L. o rozważenie czy nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania. Od powyższej decyzji A. i I. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji ze względu na to, iż zostały one wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego. W uzasadnieniu wskazano, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., czym rażąco naruszył ten przepis. Następnie wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, podając, że przyczyną zwłoki jest zebranie dodatkowych dowodów, opinii oraz przeprowadzenie wizji lokalnej w terenie, których to czynności jednak nie wykonał. Pismem z dnia 26.10.2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uznał zażalenie skarżących za bezzasadne, czym naruszył art. 37§2 i 38 k.p.a. Dnia [...]2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. zamiast decyzji wystosował do strony skarżącej pismo uznającej ich wniosek za bezzasadny, czym naruszył art. 104 K.p.a. Skarżący zarzucają [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, że nie czytał w ogóle ich odwołania, gdyż wnosili oni o usunięcie światłowodu, a nie o rozbiórkę odcinka gazociągu przechodzącego przez ich działkę. Zdaniem skarżących całe postępowanie prowadzone przez organy obu instancji narusza prawo, a w szczególności art. 7 Konstytucji RP, art. 7,8,12,77 K.p.a. oraz art. 81,84 Prawa budowlanego. Pismem z dnia 1.121999 r. inwestor zawiadomił Starostę Powiatowego w L. o zakończeniu budowy gazociągu, co zdaniem skarżących oznacza zamknięcie ciągu czynności mających na celu eksploatację gazociągu. Od chwili zakończenia inwestycji właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości obciąża obowiązek udostępnienia nieruchomości jedynie w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii. W związku z tym skarżący twierdzą, że skoro inwestor nie zwrócił się o wydanie pozwolenia na użytkowanie z uwagi na zamiar przystąpienia do użytkowania gazociągu przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, to zasadnym było domniemanie, że wykonane zostały wszystkie roboty budowlane, na które uzyskał pozwolenie na budowę. W zawiadomieniu nie wskazano, że nie został wykonany światłowód, a jedynie, że określony system łączności zostanie uruchomiony w terminie późniejszym. Inwestor zdaniem skarżących, niezgodnie z art. 55 ust. 2 pkt 2 Prawa Budowlanego, po zakończeniu określonego etapu inwestycji objętego decyzją o pozwoleniu na budowę, zawiadomił o zakończeniu robot budowlanych, przystępując do użytkowania nieukończonego obiektu - bez pozwolenia na użytkowania, a następnie faktycznie wznowił proces inwestycyjny - zmierzając do ukończenia inwestycji w oparciu o dotychczas posiadane pozwolenie na budowę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Skarżący domagają się usunięcia z ich działki wkopanego w ziemię kabla światłowodowego, który biegnie równolegle i łącznie z gazociągiem J. Skarżący nie wskazali na czym ma polegać naruszenie ich interesu prawnego. Naruszenie interesu prawnego nie ma charakteru abstrakcyjnego, a konkretny wymiar. Uzasadnione naruszenie interesu prawnego musi mieć swoje odzwierciedlenie w naruszonych przepisach prawnych, z reguły o charakterze technicznym. Organ II instancji w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalił, że inwestycja została wybudowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i na podstawie zatwierdzonego projektu technicznego. Projekt przewidywał ułożenie w ziemi kabla światłowodowego w osłonie z rury z tworzywa sztucznego. Biorąc pod uwagę, że inwestor zrealizował inwestycję na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, której częścią był zatwierdzony projekt budowlany, to nie narusza prawa twierdzenie organu II instancji, że inwestora nie można traktować jako strony dopuszczającej się samowoli budowlanej. Tym samym brak jest przesłanek do zastosowania przepisu art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Samo ułożenie kabla w istniejącej osłonie nie jest zaliczane w prawie budowlanym do robót budowlanych i nie wymagają pozwolenia ani zgłoszenia ( podobnie jak i nałożenie kabli elektrycznych w domku jednorodzinnym nie wymaga zgłoszenia). Sąd podziela pogląd, że są to prace instalacyjne jako takie nie objęte nadzorem budowlanym. Odmowa zastosowania art. 48 prawa budowlanego ( nakaz rozbiórki) prawa nie narusza. Organ I instancji nietrafnie powołał w swojej decyzji przepisy art. 49 i 51 prawa budowlanego, jednakże uchybienie to nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Argumenty skargi oparte są w głównej mierze na treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 maja 2004r. sygn. II SA/Gd 863/02. Poglądy zawarte w tym wyroku nie mają charakteru wiążącej oceny prawnej w rozpatrywanej sprawie albowiem dotyczą innego podmiotu i przedmiotu. Uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalenie skargi.