II SA/Bd 316/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w . oraz I[...] Sp. z o.o. w G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę publiczną postanawia zasądzić od Wojewody [...] solidarnie na rzecz skarżących kwotę [...] ([...] tysięcy, [...] [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skargę wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę publiczną wniosło Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. w G. oraz [...] Sp. z o.o. w G. reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...], w pkt 2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz w pkt 3 wyroku Sąd zasądził od Wojewody [...] solidarnie na rzecz skarżących kwotę [...] ([...] tysięcy, [...][...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Na powyższe koszty składały się koszty wpisu sądowego w kwocie [...] zł, koszty udzielonego pełnomocnictwa - opłaty skarbowej w kwocie 34 zł oraz koszty zastępstwa procesowego, które Sąd zasądził w kwocie [...] zł w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002, Nr 163, poz. 1349) Pismem z dnia 23 lipca 2013 r. Wojewoda [...] wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w pkt 3 wyroku z dnia 12 czerwca 2013 r. wskazując, na brak w uzasadnieniu wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia dotyczącego kosztów sądowych oraz błędne przyjęcie, że od skargi winien być pobrany wpis stosunkowy. Pełnomocnik skarżących wniósł o oddalenie zażalenia wskazując, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] jest aktem rozstrzygającym w sprawie, w której kreowana jest określona należność pieniężna, a zasadą w takich sprawach w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest pobieranie wpisu stosunkowego. Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt 3 zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Szczególne miejsce w uzasadnieniu wyroku uwzględniającego skargę zajmuje wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w tym wyjaśnienie podstawy rozstrzygnięcia w zakresie zwrotu kosztów postępowania. Powinno ono mieć charakter zwięzły, ale pozwalający na skontrolowanie przez strony postępowania i ewentualnie przez sąd wyższej instancji, czy sąd orzekający nie popełnił w swoim rozumowaniu błędów. Samo przytoczenie przepisów prawnych lub powołanie się na ich literalne brzmienie nie jest wystarczające. W uzasadnieniu powinno się znaleźć ustalenie, jaka norma obowiązuje i jakie jest jej znaczenie. Uzasadnienie powinno również uwidocznić operację logiczną, którą przeprowadził sąd stosując określone normy prawne w rozstrzyganej sprawie. Dalej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd I instancji orzekając o kosztach postępowania przywołał jedynie w uzasadnieniu wyroku art. 200 P.p.s.a., pomijając argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Przepis ten nie rozstrzyga bowiem samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości kosztów, ani nie stanowi podstawy do decyzji sądu związanej z wysokością tych kosztów. Nie precyzując w wystarczającym stopniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia dotyczącego kosztów postępowania, Sąd I instancji nie tylko naruszył art. 141 § 4 P.p.s.a, ale i uniemożliwił dokonanie kontroli trafności rozstrzygnięcia dotyczącego kosztów postępowania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł co następuje: Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienie skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zatem wobec uchylenia zaskarżonej decyzji, Wojewoda [...] winien zwrócić stronie skarżącej poniesione przez nią koszty sądowe (wpis od skargi) oraz koszty zastępstwa procesowego. W niniejszej sprawie skarżące Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w G. oraz [...] Sp. z o.o. w G. zmierzały do podważenia i wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] uchylającą decyzję Starosty G. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], w której ustalono odszkodowanie na rzecz każdego ze skarżących w kwotę [...] zł, a to oznacza, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w rozumieniu przepisów art. 216 i 231 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14.10.2010 r. w sprawie I OZ 777/10 - opubl. na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W myśl art. 231 P.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi – od należności ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Mając na uwadze treść powołanego przepisu, uznać należy, że wpis od skargi w niniejszej sprawie, przy wartości przedmiotu zaskarżenia [...] zł, winien wynosić [...] zł i taki wpis został pobrany od skarżących. W sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy zasądzaniu kosztów zastępstwa procesowego za czynności radcy prawnego zastosowanie mają przepisy § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002, Nr 163, poz. 1349). Zgodnie z pkt 7 ww. przepisu stawka minimalna przy wartości przedmiotu sporu powyżej 200.000 zł wynosi 7.200 zł. Dodatkowo Sąd zasądził od organu koszty opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 34 zł. W tym stanie rzeczy na sumę zasądzonych kosztów składał się: wpis stosunkowy ustalony od wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie [...] zł, koszty opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 34 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...] zł, co dało łączną kwotę [...] zł. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.