II SA/Bd 320/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na oryginale właściwe podpisy II SA/Bd 320/05 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez J. W. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2002 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji tymczasowej pętli autobusowej do obsługi projektowanej i istniejącej zabudowy mieszkaniowej w rejonie ulic L. i P. w B., z drogą dojazdową od ulicy L. Z uzasadnienia postanowienia wynika, iż decyzję organu I instancji J. W. odebrała za zwrotnym poświadczeniem odbioru w dniu 3 lipca 2002 r., a odwołanie złożyła 2 grudnia 2002 r., podczas gdy zgodnie z art. 129 § 2 kpa winna to uczynić w terminie 14 dni. Nadto, jakkolwiek termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 lipca 2002 r., wyżej wymieniona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia środka zaskarżenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy J. W. podniosła zarzut, że nie otrzymała decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2002 r., w związku z czym nie mogła uchybić terminowi do jej zaskarżenia. Zdarza się bowiem, że kwituje odbiór poczty adresowanej do sąsiadów i krewnych, ale nie jest to równoznaczne z otrzymaniem takiej przesyłki, gdyż nie sprawdza zawartości korespondencji adresowanej do innych osób. Jednocześnie skarżąca podała, iż o fakcie wydania decyzji nr [...] usłyszała przypadkowo w grudniu 2002 r. w autobusie jadąc do miasta po świąteczne zakupy i potwierdzenie tej informacji uzyskała w tym samym dniu w urzędzie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Decyzja od dnia doręczenia lub ogłoszenia wiąże wydający ją organ i strony. Od tego czasu wzruszenie decyzji wymaga zachowania przewidzianej w kpa procedury. Instytucją służącą do wzruszenia decyzji organu I instancji w trybie zwykłym jest odwołanie, które strona – zgodnie z art. 129 § 2 kpa – winna wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, w powyższym terminie, to jest w ciągu 14 dni od doręczenia decyzji stronie uczestniczącej w postępowaniu, może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 kpa, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł. Osobie takiej służy również uprawnienie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Decyzja nr [...] Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2002 r. dotyczyła ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a stronami postępowania administracyjnego w powyższym przedmiocie, poza wnioskodawcą winni być właściciele i użytkownicy wieczyści sąsiednich nieruchomości, zaś w przypadku objęcia niekorzystnym oddziaływaniem planowanej inwestycji – także właściciele i wieczyści użytkownicy nieruchomości nie przylegających bezpośrednio do niej. Jak wynika z rozdzielnika wskazanej decyzji, za strony zakończonego tą decyzją postępowania uznano, obok innych podmiotów, A. W. i K. W. zam. przy ul. P. w B.. Przesyłkę zawierającą decyzję nr [...] adresowaną do A. W. odebrała w dniu 3 lipca 2002 r. (zwrotne poświadczenie odbioru) J. W. A. W., jak wynika z akt administracyjnych, zmarła w dniu [...] 1989 r., a więc błędnie uznano ją za stronę przedmiotowego postępowania. Natomiast, stosownie do postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia [...] 1994 r. nieruchomość po niej (gospodarstwo rolne) odziedziczyły po ½ części K. W. i J. W.. Zatem atrybut strony w tymże postępowaniu służył obok K. W., J. W., która jednak bez własnej winy w nim nie uczestniczyła. Przesyłka zawierająca decyzję nr [...] adresowaną do A. W. nie może być uznana za skuteczne jej doręczoną w trybie art. 43 kpa, skoro osoba ta od 1989 r. nie żyje. Z art. 43 kpa wyraźnie wynika, iż doręczenie zgodnie z tym przepisem następuje w przypadku nieobecności adresata i o ile domownik podejmie się oddania pisma adresatowi. Decyzja nie może być też uznana za doręczoną w oparciu o wskazany przepis J. W., gdyż nie była do niej adresowana, a nadto neguje ona fakt zapoznania się z jej treścią. Mając na uwadze, iż okoliczność, że organ nie doręczył decyzji osobie, której służył przymiot strony nie powoduje sama przez się przedłużenia terminu do wniesienia odwołania oraz, iż w takim przypadku termin 14-dniowy do wniesienia przez tę osobę odwołania zaczyna biec od daty doręczenia (skutecznego) decyzji stronom uczestniczącym w postępowaniu, a zatem odwołanie takie może być uznane za spóźnione jedynie wówczas, gdy wniesiono je po dniu, w którym decyzja wobec wszystkich stron uczestniczących w postępowaniu uzyskała przymiot ostateczności, niezbędne jest dokonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaleń w przedmiocie doręczenia decyzji Prezydenta Miasta B. wszystkim wymienionym w jej rozdzielniku stronom postępowania, a następnie, po uzupełnieniu postępowania we wskazanym kierunku, ponowne dokonanie oceny terminowości wniesienia przez skarżącą odwołania od kwestionowanej przez nią decyzji organu I instancji. Uznając, iż nie poczynienie powyższych ustaleń, równoznaczne z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa, mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia organu odwoławczego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji. W związku z podnoszonym w skardze zarzutem, Sąd jednocześnie stwierdza, iż jeśli skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, zweryfikowanie jej w trybie odwoławczym oznaczałoby rażące naruszenie prawa. W takim przypadku przysługiwał skarżącej jedynie wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.