II SA/Bd 385/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wraz ze skargą z dnia 8 marca 2014 r. G. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W skardze co prawda umieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże skarżący nie przedstawił żadnej argumentacji w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270: ze zm.) sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swojego wniosku, poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosowanymi dokumentami na okoliczność spełnienia tychże ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd zauważa natomiast, że skarżący we wniosku nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia interesów skarżącego następstw wykonania decyzji tj., że poniósłby on znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Nie można – jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny – bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dn. 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09, LEX nr 489786). W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia