II SA/Bd 409/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA: Marzenna Linska - Wawrzon (spr.) Asesor WSA: Anna Klotz Protokolant: Magdalena Flinik po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Andrzeja Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę 78 (siedemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2004 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Andrzeja Ł. od decyzji Starosty W. z dnia [...] 2004 r. znak [...] w sprawie uznania z dniem [...] 2004 r. za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż na podstawie dokumentów w sprawie ustalono, że Andrzej Ł. do rejestracji zgłosił się w PUP we W. w dniu [...] 2002 r. i nabył status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku od dnia [...] 2002 r. W dniu [...] 2002 r. z uwagi na podjęcie zatrudnienia orzeczono o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku. Pracował w okresie od [...] 2002 r. do [...] 2002 r., w okresie od [...] 2002 r. do [...] 2002 r. pobierał zasiłek chorobowy. Do kolejnej rejestracji zgłosił się w dniu [...] 2002 r. i nabył status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku od dnia [...] 2002 r. Z dniem [...] 2002 r. został wyrejestrowany z powodu podjęcia zatrudnienia. Zatrudnienie trwało w okresie od [...] 2002 r. do [...] 2002 r. Do kolejnej rejestracji Andrzej Ł. zgłosił się w dniu [...] 2003 r. i nabył prawo do zasiłku od dnia [...] 2003 r. Z dniem [...] 2003 r. z powodu podjęcia kolejnego zatrudnienia został wyrejestrowany. Zatrudnienie trwało od [...] 2003 r. do [...] 2003 r., następnie od dnia [...] 2003 r. do [...] 2003 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Do rejestracji w PUP zgłosił się w dniu [...] 2003 r. i odmówiono mu przyznania prawa do zasiłku na dalszy okres z uwagi na niespełnienie przesłanek wynikających z art. 25 ust. 11 i 12 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Z dniem [...] 2003 r. nastąpiła utrata statusu osoby bezrobotnej z powodu podjęcia zatrudnienia. Zatrudnienie trwało od [...] 2003 r. do [...] 2003 r. Do kolejnej rejestracji Andrzej Ł. zgłosił się w dniu [...] 2004 r. Organ I instancji decyzją z dnia [...] 2004 r. orzekł o uznaniu zainteresowanego z tym dniem za osobę bezrobotną, jednocześnie odmawiając prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od tej decyzji Andrzej Ł. wniósł odwołanie do Wojewody [...]. Organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...] 2004 r. organ I instancji za zgodą strony zmienił decyzję z dnia [...] 2003 r. uznającą zainteresowanego z dniem [...] 2003 r. za osobę bezrobotną oraz odmawiającą przyznania prawa do zasiłku w ten sposób, że orzeczono o uznaniu Andrzeja Ł. z dniem [...] 2003 r. za osobę bezrobotną oraz nabyciu prawa do zasiłki na okres od dnia [...] 2003 r. do [...] 2003 r. Decyzją Starosty W. orzeczono o utracie przez zainteresowanego od dnia [...] 2003 r. prawa do zasiłku z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, a następnie decyzją z dnia [...] 2004 r. uznano Andrzeja Ł. z dniem [...] 2004 r. za osobę bezrobotną odmawiając jednocześnie przyznania prawa do zasiłku. Od tej decyzji strona również wniosła odwołanie. Organ odwoławczy zważył, co następuje: Rejestracja osoby bezrobotnej następuje przez dokonanie czynności o charakterze materialno-technicznym, która nie podlega przepisom Kpa. Rejestracja w PUP jest czynnością dobrowolną i następuje w dniu przedłożenia kompletu dokumentów wymaganych do rejestracji. Organ przytaczając treść art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stwierdził, że skarżący nie spełniał żadnego z wymogów tego przepisu, ponieważ nie posiadał w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji tj. dzień [...] 2004 r. 365 dni żadnych z wymaganych warunków. Z badanego okresu tj. od [...] 2002 r. do [...] 2004 r. (18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji) udokumentowanych okresów zaliczanych na poczet zasiłku dla bezrobotnych strona posiada 362 dni. Należy nadmienić, iż przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie określają żadnego terminu, w którym ma się zgłosić do rejestracji osoba bezrobotna. O tym w jakim czasie i w jakiej sytuacji należy stawić się do rejestracji w urzędzie pracy postanawia wyłącznie osoba, która chce uzyskać status osoby bezrobotnej. Wynikająca z przepisu art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przesłanka okresu 365 dni zatrudnienia (lub innych wymienionych w tym przepisie zdarzeń) w okresie 18 miesięcy przed datą zarejestrowania bezrobotnego nie pozostawia rozstrzygającym sprawę organom administracji sfery uznaniowości. Zatem żadne szczególne okoliczności o charakterze społecznym, związane z sytuacją osobistą i materialną bezrobotnego nie pozwalają na odstąpienie od stosowania wynikającego z powyższego przepisu wymogu i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych osobie nie mogącej wykazać spełnienia omawianych przesłanek. Wobec powyższego należało stwierdzić, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] 2004 r. o odmowie przyznania prawa do zasiłku jest zasadna. Na powyższą decyzję Andrzej Ł. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając, iż organy obu instancji nie uwzględniły należycie tego, że skarżący nie mógł zarejestrować się w dniu [...] 2004 r. albowiem w tej dacie pracodawca nie wydał mu świadectwa pracy, gdyż nie było ono podpisane przez dyrektora, przebywającego wówczas na urlopie. W dniach [...] 2004 r. i [...] 2004 r. tj. w sobotę i niedzielę urząd był nieczynny, a więc dopiero dnia [...] 2004 r. skarżący mógł zgłosić się w urzędzie z potrzebnymi dokumentami. Wojewoda [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącego. Dokonując na mocy art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem należało uznać, że wydana ona została z naruszeniem przepisów proceduralnych, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, że w myśl przepisu art. 134 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej p.p.s.a) - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego organy obu instancji słusznie przyjęły, że badanie w niniejszej sprawie warunków, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) - odnieść należało do 18-miesięcznego okresu liczonego od dnia [...] 2002 r. do dnia poprzedzającego dzień zarejestrowania tj. dzień [...] 2004 r. W świetle wymienionego przepisu decydującym dla ewentualnego nabycia prawa do zasiłku jest dzień, w którym bezrobotny faktycznie dokonał zarejestrowania. Organ nie może w zależności od okoliczności sprawy przyjąć innego dnia dla oznaczania końca okresu 18-miesięcznego. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy opóźnienie w zarejestrowaniu się w charakterze bezrobotnego spowodowane zostało dniami wolnymi od pracy. W orzecznictwie przyjmuje się, że wówczas dni wolnych od pracy nie należy brać pod uwagę przy ocenie spełnienia warunku zatrudnienia przez okres co najmniej 365 dni w ciągu 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 27.03.2002 r. III RN 168/01 OSNP 2002/20/478, wyrok NSA z 02.02.2000 r. SA/Sz 529/99 Pr. Pracy 2001/9/40). W rozpatrywanej sprawie dniami wolnymi od pracy były 3 i 4 stycznia, natomiast dzień 2 stycznia był dniem, w którym skarżący powinien dokonać rejestracji, niezależnie od tego czy posiadał wszystkie wymagane dokumenty. Późniejsze złożenie świadectwa pracy mogło bowiem stanowić przesłankę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa (por. uzasadnienie uchwały NSA z 11.03.2002 r. OPS 14/01 ONSA 2002/4/133). Zaznaczyć należy, że przepis art. 23 cyt. ustawy stanowi kompletną regulację przesłanek nabycia zasiłku dla bezrobotnych i nie daje organowi administracji ani sądowi administracyjnemu jakichkolwiek uprawnień do uznaniowego przyznawania zasiłku dla bezrobotnych. Przyznanie tego zasiłku zależy bowiem nie od uznania organu, ale od spełnienia przez bezrobotnego ustawowych przesłanek (por. wyrok NSA z 11.05.1998 r. II SA 345/98 Lex nr 41946, wyrok NSA z 10.11.1998 r. II SA 1327/98 Lex nr 41950). Ze względów powyżej przedstawionych należało w omawianym zakresie uznać za trafne stanowisko organów obu instancji. Rzeczą jednak organu drugiej instancji nie była tylko kontrola decyzji pod kątem zgłoszonego w odwołaniu zarzutu. Obowiązkiem organu odwoławczego było rozpoznanie sprawy merytorycznie w jej całokształcie. Tymczasem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy zawarł ogólnikowe stwierdzenia, będące powtórzeniem ustaleń organu pierwszej instancji. W szczególności organ uznając, że z badanego okresu tj. od [...] 2002 r. do [...] 2004 r. udokumentowanych okresów zaliczonych na poczet zasiłku dla bezrobotnych strona posiada 362 dni, nie wyjaśnił jednocześnie jak liczba 362 dni została wyliczona. Organ powinien przedstawić konkretnie, jaka ilość dni z tytułu poszczególnych okresów pobierania zasiłku dla bezrobotnych, zatrudnienia oraz pobierania zasiłku chorobowego została uwzględniona. Z motywów rozstrzygnięcia nie wynika zwłaszcza, jak został przez organy potraktowany okres pobieranego przez skarżącego zasiłku chorobowego w dniach od [...] 2003 r. do [...] 2003 r. Wymienione braki uzasadnienia uniemożliwiają w istocie kontrolę przyjętej przez organ oceny stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Organ odwoławczy powinien wyczerpująco wyjaśnić istotne okoliczności faktyczne i prawne sprawy, a następnie przedstawić argumentację tego dotyczącą w uzasadnieniu swojej decyzji. Zaniechanie tego stanowi o wadliwości decyzji w świetle art. 107 § 3 Kpa oraz art. 7, 77 i 80 Kpa. W konsekwencji należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku znajduje oparcie w art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w myśl art. 200 p.p.s.a.