II SA/Bd 411/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. O. D. i S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na 2008 r. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. odmówić zawieszenia postępowania. W dniu [...] kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga S. K. O. D. i S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...]w przedmiocie przyjęcia Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na 2008 r. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi, gdyż w niniejszej sprawie nie została zachowana procedura zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego określona w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). W wykonaniu zarządzenia Sędziego z [...] czerwca 2008 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia oświadczenia dotyczącego wystąpienia z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez Radę Gminy [...], pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. strona skarżąca oświadczyła, że Rada Gminy w [...] nie była wzywana do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do uchwały nr [...]. Jednocześnie wniesiono o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia śledztwa toczącego się w Prokuraturze Rejonowej w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jedn. tekst: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o załatwianiu spraw w postępowaniu administracyjnym (ust.3 powołanego przepisu). Oznacza to, że skarga w trybie art. 101 cyt. ustawy może zostać skutecznie wniesiona, gdy organ gminy odmówił usunięcia naruszenia interesu lub uprawnienia skarżącego albo nie wypowiedział się w tej kwestii w terminie określonym w art. 35 i 36 kpa. Bezsporną w sprawie okolicznością jest brak wezwania Rady Gminy w [...] do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do uchwały nr [...], co wynika jednoznacznie z treści pisma strony skarżącej z dnia [...] czerwca 2008 r. w związku z czym należy uznać, że wymóg skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia określony przepisem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - nie został spełniony. Niedopełnienie określonego powyżej wymogu, stanowiącego warunek sine qua non prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego w trybie określonym art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, prowadzi do uznania niedopuszczalności takiej skargi ze względu na jej przedwczesny charakter. Tym samym wniosek o zawieszenie postępowania sądowego, które nie może się aktualnie toczyć nie znajduje uzasadnienia. Wniosek o zawieszenie postępowania nie może poprzedzać czynności mających na celu usunięcie przeszkód do prowadzenia sprawy przed sądem (art. 125 § 1 P.p.s.a.). Mając powyższe okoliczności na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.