II SA/Bd 446/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. S. P. E. "P. d. ż." w R. o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania stronie skarżącej w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz skarżącej K. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uwzględnił skargę K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]. W sentencji tego wyroku nie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania, pomimo zamieszczenia przez skarżącą stosownego wniosku w skardze dotyczącego tej kwestii. Pismem z dnia 5 października 2010 r. uczestnik postępowania - O. S. P. E. "P. d. ż" w R. - wniosło o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, o czym stanowi przepis art. 205 § 1 p.p.s.a. Ponieważ w niniejszej sprawie K. P. poniosła jedynie wydatek związany z koniecznością uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, należało w drodze postanowienia uzupełnić wyrok co do kwestii zwrotu kosztów postępowania przez zasądzenie od skarżonego organu na rzecz skarżącej kwoty 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 157 § 3 p.p.s.a.