II SA/Bd 451/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi K. Ch. na decyzję Wojewody K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku oddala skargę. IISA/Bd 451/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. B. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalny na działce nr ewid. [...] w miejscowości L. Pismem z dnia [...] r. K. Ch., powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego powyższą decyzją wyjaśniając, iż nie brał udziału w postępowaniu, zakończonym jej wydaniem. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku, Starosta [...], działając na podstawie art. 149 § 3 kpa, decyzją z dnia [...] r. nr [...], odmówił wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie z uwagi na uchybienie terminu określonego w art. 148 § 2 kpa. W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że ze zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności z treści pisma złożonego przez K. Ch. w dniu 23 maja 2007r. wynika, iż strona w tym dniu już wiedziała o wydaniu spornej decyzji. W piśmie tym skierowanym do Starosty [...] K. Ch. pisał o spornej decyzji, co świadczy o tym, że wiedział o niej przed dniem 23 maja 2007r. , a tym samym wniosek o wznowienie postępowania złożony w dniu 2 lipca 2007r. był spóźniony. Jednocześnie organ I instancji wskazał, że wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania zasadne było również ze względów podmiotowych, gdyż K. Ch. nie jest stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego. W odwołaniu z dnia [...] r. K. Ch. podniósł, że Starosta [...] dokonał błędnego ustalenia daty powzięcia przez odwołującego wiadomości o wydaniu decyzji z dnia [...]. Odwołujący wskazał, że wbrew ustaleniom dokonanym przez organ I instancji, dopiero z postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania uzyskał informację o wydaniu pozwolenia na zmianę użytkowania budynku, co winno skutkować uznaniem złożenia wniosku o wznowienie postępowania w terminie. Ponadto K. Ch. zakwestionował również pogląd organu o braku po jego stronie legitymacji do występowania w charakterze strony w postępowaniu o pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego wywodząc, że jego działka leży w obszarze oddziaływania spornej inwestycji. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] r. utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji uznając, że wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148§ 1 kpa. Zdaniem Wojewody, dla ustalenia daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania istotne jest jedynie to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Dokonując oceny materiału dowodowego w tym kontekście organ II instancji uznał za prawidłowe ustalenie, że już z pisma odwołującego z dnia 23 maja 2007r. skierowanego do Starosty [...] wynika, iż K. Ch. w tej dacie posiadał już wiedzę o wydaniu decyzji. Okoliczność ta znajduje również potwierdzenie w treści pisma odwołującego z dnia 16 czerwca 2009r., w którym wskazał on, że o decyzji dowiedział się od sąsiadów i dlatego w dniu 22 maja 2007r. udał się do siedziby Starostwa Powiatowego we [...] w celu potwierdzenia tego faktu. O posiadaniu przez odwołującego wiedzy o rozstrzygnięciu zawartym w decyzji z [...] r. świadczy też w ocenie organu treść jego pisma z [...] r. stanowiącego zażalenie na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] r. o przekazaniu według właściwości pisma skarżącego z dnia 23 maja 2007r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...]. W piśmie tym odwołujący formułuje szczegółowe zarzuty co do przyjętych w decyzji z [...] r. rozwiązań budowlanych, co prowadzi do wniosku, że nie tylko wiedział o rozstrzygnięciu, ale też znane mu były zatwierdzone nim rozwiązania projektowe i wiedzę tę posiadał najpóźniej w dniu 30 maja 2007r. tj. w dniu doręczenia mu postanowienia Starosty Powiatowego z dnia 28 maja 2007r. Organ odwoławczy stwierdził jednocześnie, iż nie można przyjąć za wiarygodne oświadczenia K. Ch. z dnia [...] r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie do złożenia oświadczenia co do terminu powzięcia wiadomości o wydaniu przez Starostę [...] decyzji z [...] r. r. W piśmie tym odwołujący wskazał, że o wydaniu tej decyzji dowiedział się dopiero z treści postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Przeciwko tej okoliczności przemawia bowiem wcześniejsze oświadczenie zawarte w piśmie z 16 czerwca 2008r., że o decyzji dowiedział się od sąsiadów. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy K. Ch. wniósł o uchylenie wyżej opisanej decyzji Wojewody [...] zarzucając jej naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wadliwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego. Skarżący podtrzymał twierdzenie, że o decyzji tej dowiedział się dopiero z treści postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko i wniósł o jej oddalenie. . Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o podstawę opartą na zarzucie niezapewnienia stronie udziału w tym postępowaniu, może nastąpić wyłącznie na wniosek tej strony, która w postępowaniu nie uczestniczyła, złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (vide: art. 148 § 2 kpa). Zbadanie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego jest przy tym bezwzględnym obowiązkiem organu, albowiem wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia przez stronę terminu do złożenia wniosku, stanowiłoby rażące naruszenie prawa jako godzące w zasadę ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Przystępując do oceny prawidłowości tj. zgodności z prawem decyzji zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim zauważyć, że ani art. 148 k.p.a. określający termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania oraz sposób jego obliczania, ani art. 149 § 3 k.p.a. określający formę odmowy wznowienia postępowania – nie zawierają szczególnych unormowań odnośnie tego, w jaki sposób ma zostać wykazane zachowanie terminu do wniesienia podania o wznowienia postępowania. Okoliczność ta powinna być zatem udowodniona z zachowaniem ogólnych reguł prowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu administracyjnym, w tym wskazanych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Dokonując oceny zgromadzonych dowodów, organ czyni to w sposób swobodny. Swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę - musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny tj.: opierać się na materiale dowodowym zebranym przez organ, powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego przeprowadzonej zgodnie z prawidłami logiki. W przedmiotowej sprawie powyższe wymogi postępowania zostały zachowane. Ustalenie w zaskarżonej decyzji, iż skarżąca dowiedziała się o nowych, istotnych dla sprawy dowodach w dniu 23 maja 2007r.organy orzekające w sprawie oparły na oświadczeniu strony z 16 czerwca 2008r.(k.26 akt administracyjnych) i treści pisma z 23 maja 2007r. (k.6 akt administracyjnych). W ocenie Sądu, analizując treść tych pism z zachowaniem wyżej wymienionych reguł oceny dowodów organy prawidłowo ustaliły termin, w którym strona skarżąca dowiedziała się ona o przyczynie wznowienia. Już bowiem w piśmie z 23 maja 2007r. żądając wstrzymania przebudowy i wydania decyzji skarżący wskazał na pominięcie go jako strony w tym postępowaniu oraz podniósł zarzut pozbawienia go możliwości złożenia odwołania . Słusznie zatem organ II instancji wskazuje w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, że już w dacie sporządzania tego pisma skarżący musiał dysponować wiedzą o samym fakcie wydania decyzji (stąd zarzut pozbawienia go prawa wniesienia odwołania), jak i jej treści, na co wskazuje powołanie nazwiska autora projektu budowlanego stanowiącego integralną część decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku. Za taką oceną przemawia również treść pisma skarżącego z 16 czerwca 2008r. w którym stwierdził on, że o wydaniu decyzji dowiedział się od sąsiadów i dlatego w dniu 22 maja 2007r. udał się do siedziby Starostwa Powiatowego we [...] w celu potwierdzenia tej informacji. Należy zgodzić się z poglądem zaprezentowanym przez organy orzekające w sprawie, iż w kontekście powyższych pism niewiarygodnym jest późniejsze stwierdzenie skarżącego, że o wydaniu decyzji dowiedział się dopiero z postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r., gdyż dopiero w tym akcie została ona powołana. Należy wyjaśnić, że godnie z treścią art.148§2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przez pojęcie "dowiedzenia się o decyzji" nie należy rozumieć szczegółowego poinformowania strony o dacie wydania i treści decyzji, której wznowienia domaga się strona. Przepis wymaga jedynie, aby zainteresowany dowiedział się o istnieniu okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w wyrokach: z dnia 10.03.2006r. sygn. II OSK 622/05 ( Wokanda 2006/7-8/72), z dnia 6.10.2000r. sygn. I SA 855/99 (Lex nr 54136) i z dnia 3.02.1998 sygn. I SA 769/97 (Lex nr 45129). W świetle wyżej wymienionych okoliczności sprawy nie ulega wątpliwości, że już w dniu 23 maja 2007r. skarżący posiadał wiedzę zarówno o wydaniu przez Starostę [...] decyzji z dnia [...] r., jak i jej przedmiocie oraz treści. Powzięcie przez skarżącego wiadomości o treści decyzji miało zatem taki skutek, że od tej daty rozpoczął bieg miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z tej przyczyny, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wobec powyższego należy stwierdzić, że złożenie przez stronę wniosku z dnia [...] r. o wznowienie postępowania nastąpiło z naruszeniem terminu, o którym mowa jest w art. 148 § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania, pomimo uchybienia terminu do złożenia wniosku, stanowiłoby rażące naruszenie prawa, godząc w zasadę trwałości decyzji administracyjnych wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a. Zasadna w niniejszej sprawie była odmowa wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną stosownie do art. 149 § 3 k.p.a. W związku z odmową wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie terminu, organy orzekające w sprawie nie były uprawnione do badania przyczyn wznowienia. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest uchybień, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.