II SA/Bd 459/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2015 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę. Starosta G. decyzją z dnia [...] r., znak: [...], odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia W. P. - zwanemu dalej "skarżącym" pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wolnostojącego, podpiwniczonego wraz z infrastrukturą techniczną, usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości M. R., gmina G. W wyniku złożonego odwołania Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 2 Kpa decyzją z dnia [...] r., znak: [...] uchylił decyzję Starosty G. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Starosta Powiatu G. postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...] zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne wszczęte w dniu 30 października 2014 r. dotyczące zatwierdzenia ww. projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ stwierdził, że postępowanie zależne jest od wyniku rozpatrzenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł skarżący, zarzucając mu naruszenie art. 97 § 1 pkt 4, art. 6, art. 7, art. 8, art. 12, art. 35, art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności nieadekwatność zaskarżonego postanowienia do stanu faktycznego, a nadto prawnego przedmiotowej sprawy. Twierdził, że rozpatrzenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na decyzję Wojewody [...] z całą pewnością nie stanowi zagadnienia wstępnego od rozstrzygnięcia, którego zależy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o umorzeniu postępowania w zakresie zawieszenia postępowania jako całkowicie bezprzedmiotowego. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...] utrzymał ww. postanowienie w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda podał, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W jego ocenie zaskarżona decyzja Wojewody [...] stanowi zgodnie z art. 138 § 2 Kpa dla Starosty G. podstawę ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oraz zawiera wskazania, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zdaniem Wojewody zawieszenie postępowania było uzasadnione, ponieważ rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy skargi na decyzję Wojewody [...] jest zagadnieniem wstępnym, od którego zależy ponowne rozpatrzenie przez Starostę G. sprawy i wydanie decyzji na wniosek skarżącego. Skarżący złożył do tutejszego Sądu skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, a w szczególności art. 97 § 1 pkt 4 Kpa poprzez nieadekwatne jego zastosowanie do sytuacji faktycznej i prawnej. W jego ocenie decyzja Wojewody z dnia [...] r. określiła stan prawny sprawy, w którym organ I instancji winien jest bezwzględnie rozpatrzyć przedmiotowy wniosek o pozwolenie na budowę zaś rozpatrzenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stanowi zagadnienia wstępnego, od którego zależy rozstrzygnięcie organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać rozstrzygnięcie zapadłe w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi w dacie jego wydania przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz z przepisami prawa procesowego, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Nie może natomiast rozpoznać sprawy kierując się kryteriami słuszności czy sprawiedliwości społecznej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności. W takiej sytuacji sąd administracyjny wydaje orzeczenie o charakterze kasacyjnym, nie posiadając kompetencji do rozstrzygnięcia bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania, innymi słowy sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w ramach tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził, że odpowiada ono prawu. Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty Powiatu G. z dnia [...] r. w sprawie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego wszczętego w dniu 30 października 2014 r. dotyczącego zatwierdzenia ww. projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pojęcie zagadnienia wstępnego zostało sformułowane w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem ,,zagadnienia wstępnego", zwanego też zagadnieniem prejudycjalnym, rozumie się sytuację, w której wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Na tle art. 97 § 1 pkt 4 Kpa w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, iż postępowanie administracyjne może zostać zawieszone na podstawie tego przepisu tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1570/11, LEX nr 1367328). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się ponadto, iż organ zawieszając postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa nie może kierować się przewidywaniami co do wyniku postępowania, lecz tym, czy w świetle posiadanych materiałów dowodowych i obowiązującego prawa w ogóle możliwe jest rozpoznanie sprawy. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno, bowiem zależeć rozpoznanie sprawy w ogóle, a nie wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji. Organ musi tym samym ustalić bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2108/11, LEX nr 1336372). O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej, przy czym zależność ta musi być bezpośrednia. Samo twierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy rozpoznawanej sprawy, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli możliwe jest rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że istnieje zależność pomiędzy rozparzeniem skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, a dalszym postępowaniem przed organem I instancji. Podkreślenia również wymaga, że wyrokiem z dnia 28 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt II SA/Bd 1438/14 uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] r. w związku, z czym argumenty zawarte w tej decyzji, w oparciu, o które miał prowadzić postępowanie organ I instancji straciły swoje znaczenie, zaś ostała się decyzja organu I instancji z dnia [...] r., co nie jest bez znaczenia dla postępowania wszczętego 30 października 2014 r. w przedmiocie zatwierdzenia ww. projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Dlatego też w ww. powodów nie można podzielić argumentacji zawartej w skardze. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.