II SA/Bd 469/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w I. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] nakładającej na J. M. – dalej skarżącego, obowiązek doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z przepisami poprzez: 1. usunięcie wszystkich rur wodociągowych i kanalizacyjnych z przewodów kominowych nr [...] i nr [...], 2. odtworzenie zdemontowanego pionu wodociągowego i kanalizacyjnego doprowadzającego media do mieszkania nr [...] poprzez odbudowanie tych instalacji zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i obowiązującymi przepisami, pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności instalacje sanitarne, 3. przełączenie instalacji grawitacyjnej w pomieszczeniu technicznym z przewodu kominowego nr [...] do przewodu kominowego nr [...] – przewodu wolnego. Pismem z dnia [...] marca 2018 r. J. M. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na opisaną wyżej decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. Jednocześnie skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności świadczących o możliwości wystąpienia przynajmniej jednej z ww. przesłanek. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna zatem wykazać te okoliczności poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń, które to czyniłyby wniosek o wstrzymanie zasadnym. Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać ograniczenie się we wniosku do powtórzenia treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W niniejszej sprawie, w związku z charakterem decyzji, a więc nakazem wykonania odpowiednich robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, obowiązkiem Sądu było nie tylko rozważenie wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do strony skarżącej, ale również w stosunku do innych osób, których w sposób pośredni ta decyzja dotyczy, ponieważ nałożone obowiązki dotyczą: 1. usunięcia wszystkich rur wodociągowych i kanalizacyjnych z przewodów kominowych nr [...] i nr [...], 2. odtworzenia zdemontowanego pionu wodociągowego i kanalizacyjnego doprowadzającego media do mieszkania nr [...] poprzez odbudowanie tych instalacji zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i obowiązującymi przepisami, pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności instalacje sanitarne, 3. przełączenia instalacji grawitacyjnej w pomieszczeniu technicznym z przewodu kominowego nr [...] do przewodu kominowego nr [...] – przewodu wolnego. Tak, więc niezbędne jest wyważenie interesu strony skarżącej jak i innych osób we wstrzymaniu wykonania decyzji. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania w/w orzeczenia. Strona skarżąca nie wykazała, iż w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powstanie dla niej znaczna szkoda, która następnie nie będzie mogła być wynagrodzona lub trudne do odwrócenia negatywne skutki, tym bardziej, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się ze skutkami finansowymi. Natomiast strona skarżąca nie określiła wysokości kosztów, nawet choćby w przybliżeniu, które poniesie w związku z wykonaniem nałożonego obowiązku. Sąd nie może domniemywać jakie to mogą być koszty i czy ich wysokość w kontekście sytuacji finansowej strony skarżącej jest znaczna. Nie przesądzając wyniku merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd wskazuje, że w przypadku wykonania przez stronę skarżącą nałożonego obowiązku, a następnie podzielenia przez Sąd argumentu strony skarżącej, skarżącemu będzie przysługiwało roszczenie o zwrot poniesionych kosztów. Na koniec należy podkreślić, że niezgodność rozstrzygnięcia wydanego przez organ z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 ppsa. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny badać zasadności bądź też nie, wniesionej skargi. Stanowiłoby to swoisty "przedsąd" i wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 432/10). Stąd też zarzuty dotyczące postępowania organu, jak również wydanego rozstrzygnięcia nie mogą przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.