II SA/Bd 481/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie projektu dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjum do nowego ustroju szkolnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Wraz ze skargą z dnia [...] kwietnia 2017 r. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie projektu dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjum do nowego ustroju szkolnego skarżący złożył wniosek o wstrzymanie zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania zaskarżonej uchwały wskazując, a okoliczność, że skarżący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, co do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że istotą udzielanej na tym etapie postępowania sądowego ochrony tymczasowej, jest zapobieżenie wyrządzeniu skarżącemu znacznej szkody lub zapobieżenie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą powstać poprzez wykonanie zaskarżonego aktu. Zwrócenia uwagi wymaga przy tym okoliczność, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w kierowanym do sądu wniosku okoliczności, które uzasadniają wystąpienia w sprawie powyżej wskazanych przesłanek. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno odnosić się więc do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponieważ pojęcia użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. są nieostre (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), zatem niezbędna jest ich konkretyzacja w postaci przedstawienia przez stronę skarżącą należytej argumentacji, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. np. postanowienie NSA z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex nr 1137672). Tymczasem treść wniosku skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej uchwały nie spełnia powyższych warunków, bowiem skarżący nie powołał żadnych okoliczności, które wskazywałyby na możliwość wyrządzenia jemu znacznej szkody lub możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby sąd z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wyklucza dokonywanie jego merytorycznej pozytywnej oceny (por. postanowienia NSA z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, Lex nr 1145458, z dnia 04.07.2013 r.; sygn. akt II GZ 323/13, Lex nr 1346945 ). Stąd też Sąd, mając na uwadze powyższe, wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej uchwały oddalił.