II SA/Bd 487/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak, , , po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stanisława P. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] 2005 Nr [...] w przedmiocie zaliczenia dróg o znaczeniu lokalnym do kategorii dróg granicznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 4 sierpnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga Stanisława P. na uchwałę Rady Gminy S. z [...] 2005 r. w przedmiocie zaliczenia dróg o znaczeniu lokalnym do kategorii dróg gminnych. Skarżący opierając się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. m 142 z 2001 r., poz. 1591) zarzucił przedmiotowej uchwale niezgodność z prawem, a ściślej naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 20 ust. 1, art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 61 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym z 8 marca 1990 r. oraz - ogólnie - Kodeksu postępowania administracyjnego. Odpowiadając na skargę organ administracji - Rada Gminy S., wnosi o jej oddalenie argumentując, iż przytoczone przez skarżącego zarzuty oraz powołana podstawa prawna nie mają jakiegokolwiek związku z zaskarżoną uchwałą i jej treścią. Dodatkowo wskazuje się na brak legitymacji skarżącego do wystąpienia ze skargą na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym ze względu na brak spełnienia przesłanki wykazania naruszonego uprawnienia lub interesu prawnego. Kwestia nie wyczerpania przez skarżącego właściwego trybu postępowania w sprawie, została potraktowana przez organ jako mająca znaczenie drugorzędne. W dniu 24 czerwca 2005 r. wpłynęło, w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 21 czerwca 2005 r., oświadczenie skarżącego, w którym przyznaje, iż nie występował do organu z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa a jedynie wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem datowanym na [...] 2005 r. o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie ogólną regułą zawartą wart. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie przepis szczególny art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi ,że możliwość wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej, uzależniona jest od spełnienia warunku formalnego - wystąpienia do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero bezskuteczny upływ terminu na zajęcie stanowiska przez organ, upoważnia do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego. Skarżący wystąpił co prawda z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały do Wojewody [...] lecz zarówno petitum wniosku jak i jego adresat nie wypełniają dyspozycji normy wynikającej z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie bowiem z tym przepisem, wniosek zawierać winien wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, natomiast jego adresatem jest właściwy organ gminy - w tym przypadku Rada Gminy S. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.s.a.) skargę, jako nie dopuszczalną odrzucił. Zgodnie z art. 222 p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega odrzuceniu, tym samym bezprzedmiotowy jest wniosek o zwolnienie od kosztów ,których strona nie ponosi w związku z wniesionym pismem. Z tego względu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 63 §3p.s.a. postanowiono jak w pkt.2 sentencji