II SA/Bd 501/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sz. na uchwałę Rady Gminy Sadki z dnia 25 kwietnia 2001 r., nr XXIV/6/2001 w przedmiocie ustalenia opłat za podłączenie do komunalnych urządzeń zaopatrzenia wsi w wodę i kanalizacji postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi Rada Gminy Sadki w dniu 25 kwietnia 2001 r. podjęła uchwałę Nr XXIV/6/2001 w sprawie zasad ustalania opłat za podłączenie przyłącza do komunalnych urządzeń zaopatrzenia wsi w wodę i kanalizacji. W dniu 7 grudnia 2012 r. (data nadania) skarżący skierował pod adresem organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Rada Gminy Sadki uchwałą Nr XXVII/5/2013 z dnia 24 stycznia 2013 r., doręczoną pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 stycznia 2013r., udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. E. Sz. pismem z dnia 9 kwietnia 2013 r., na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zm.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na uchwałę Rady Gminy Sadki Nr XXIV/6/2001 z dnia 25 kwietnia 2001r. w sprawie określenia zasad ustalania opłat za podłączenie do komunalnych urządzeń zaopatrzenia wsi w wodę i kanalizacji. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia 11 maja 2013 r., Rada Gminy Sadki wniosła o odrzucenie skargi w całości z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność oraz to, czy skarga została wniesiona w terminie z zachowaniem jej wymogów formalnych. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) -dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4). Zgodnie natomiast z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). Zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w uchwale Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Skarżący pismem z 7 grudnia 2012 r. wezwał Radę Gminy Sadki do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało doręczone do organu w dniu 18 grudnia 2012 r. (k. – 9 akt administracyjnych). Rada Gminy Sadki pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. (31 stycznia 2013 r. data doręczenia pełnomocnikowi) udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie więc z art. 53 § 2 P.p.s.a. skarżący powinien wnieść skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia, tj. do dnia 4 marca 2013 r. Natomiast skarżący wystąpił ze skargą dopiero w dniu 10 kwietnia 2013 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.