II SA/Bd 502/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić J. K. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) 200 (dwieście) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z 22 marca 2017 r. radca prawny P. B. powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo wniósł w imieniu J. K. (dalej skarżący) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 kwietnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie 1 odpisu skargi oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 maja 2017 r. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik przy piśmie z dnia 10 maja 2017 r. (nadanym w dniu 11 maja 2017 r.) nadesłał odpis skargi. Natomiast pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej zostało nadane w dniu 12 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocenę merytorycznej zasadności skargi musi zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że podlega ona odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 P.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Przy czym, zgodnie z art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Natomiast, jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (zob. wyrok NSA z 23.04.2010 r., I OSK 7/10, LEX nr 578341). W badanej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 1 odpisu skargi oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 maja 2017 r. Wobec tego wymagany termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 11 maja 2017 r. (czwartek). W tak oznaczonym terminie pełnomocnik nadesłał jedynie odpis skargi. Natomiast pełnomocnictwo zostało nadane w dniu 12 maja 2017 r., a więc z uchybieniem zakreślonego terminu. Należy wskazać, iż uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie stanowi czynność bezskuteczną. Wobec powyższego Sąd był zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma odrzuconego.