II SA/Bd 520/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na uchwałę nr XVI/185/2001 Rady Gminy Zławieś Wielka z dnia 4 października 2001 r. w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 4 października 2001 r. Rady Gminy Zławieś Wielka podjęła uchwałę nr XV/185/2001 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Zławieś Wielka na obszarze wsi Czarnowo – tereny osiedleńcze (opubl. Dz. Urz. Woj. Kujawsko – Pomorskiego z 2002 r. Nr 13 poz. 244). Nie godząc się z postanowieniami wskazanej uchwały, pismem z dnia 28 lipca 2009 r. W. R. wezwał Radę Gminy Zławieś Wielka do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu (pismo z dnia 17 sierpnia 2009 r.) na powyższe wezwanie w/w otrzymał w dniu 21 sierpnia 2009 r. W dniu 20 listopada 2009 r. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na przedmiotową uchwałę. Postanowieniem z dnia 11 marca 2010 r. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę w/w z uwagi na uchybienie trzydziesto-dniowego terminu do jej wniesienia. Pismem z dnia 29 marca 2010 r. W. R. ponownie wezwał Radę Gminy Zławieś Wielka do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie lub wstrzymanie wykonania przedmiotowej uchwały. Na wezwanie to organ udzielił w/w odpowiedzi pismem z dnia 22 kwietnia 2010 r. W dniu 4 maja 2010 r. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na przedmiotową uchwałę . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W przypadku tego rodzaju skargi znajduje zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w w/w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest warunkiem skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały lub zarządzenia organu gminy. Jest ono surogatem środków odwoławczych, co wynika z art. 52 § 3 i § 4 ppsa. Nie budzi bowiem wątpliwości, że ilekroć ustawodawca mówi o środkach odwoławczych ma na myśli prawo strony do jednokrotnego wniesienia danego środka (np. odwołania, zażalenia) od określonego aktu administracyjnego (np. decyzji, postanowienia). Niedopuszczalne jest zatem traktowanie instytucji wezwania jak czynności, która nie wywołuje żadnych skutków prawnych i wobec tego może być powtarzana wielokrotnie, bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby tę czynność znaczenia prawnego. Nie jest zatem możliwe kilkukrotne korzystanie przez ten sam podmiot w stosunku do tego samego aktu z uprawnienia przewidzianego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (patrz postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 963/09). Reasumując należy podkreślić, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, natomiast następne pisma pochodzące od tego samego podmiotu, w tej samej sprawie, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu i nie rodzą skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02). W przedmiotowej sprawie skarżący swoje prawo do wezwania Radę Gminy Zławieś Wielka do usunięcia naruszenia prawa wyczerpał już w wezwaniu z dnia 28 lipca 2009 r. (na które otrzymał odpowiedź w dniu 21 sierpnia 2009 r.,) dlatego też powtórne wezwanie z dnia 29 marca 2010 r. nie mogło wywołać skutku prawnego. W tym stanie rzeczy trzydziesto-dniowy termin do skutecznego wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, stosownie do treści art. 53 § 2 ppsa, upływał z dniem 21 września 2009 r. Tymczasem skarżący wniósł niniejszą skargę w dniu 4 maja 2010 r., a więc z uchybieniem terminu do jej skutecznego złożenia. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, wniesioną w następstwie powtórnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa skargę W. R., jako spóźnioną, Sąd odrzucił.