II SA/Bd 523/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ludowego Klubu Sportowego [...]" w Sz. na pismo SKO w B. z dnia [....]marca 2011 r. nr [....] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 kwietnia 2011r. Ludowy Klub Sportowy [...] w Sz. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo SKO w B. z dnia [...]marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę, organ wskazał na jej bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi wniesionej przez Ludowy Klub Sportowy [...] w Sz.jest pismo z dnia 15 marca 2011 r., którym SKO w B. pozostawiło bez rozpoznania zażalenie strony skarżącej na postanowienia Starosty N. z dnia [...] listopada 2010r. nr [...], odmawiające wydania zaświadczenia w sprawie stwierdzenia, że Ludowy Klub Sportowy [....] w S. figuruje w ewidencji uczniowskich klubów sportowych i klubów sportowych działających w formie stowarzyszeń nie prowadzących działalności gospodarczej. Jako podstawę rozstrzygnięcia SKO wskazało art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zwrócić uwagę należy na okoliczność, iż przepisy k.p.a. nie określają formy pozostawienia podania bez rozpoznania. W związku z powyższym organ może uczynić to zarówno w formie aktu procesowego, jakim jest postanowienie, jak również w formie czynności materialno – technicznej nie wymagającej szczególnej formy, zatem w tym przypadku strona jest jedynie pisemnie zawiadamiana o sposobie załatwienia sprawy. W orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sadu Administracyjnego dominuje pogląd, iż pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. . 64 § 2 k.p.a. stanowi czynność materialno – techniczną, w związku z czym wymaga jedynie zakomunikowania stronie faktu dokonania danej czynności i nie podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 770/09. LEX nr 559914, czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Gl 51/08, LEX nr 553322). Zwrócić uwagę należy, iż brak możliwości wniesienia skargi na czynność materialno – techniczną, nie pozbawia adresata tej czynności obrony swoich praw, Strona może bowiem w omawianej sytuacji złożyć skargę na bezczynność organu, z uwagi na niepodejmowanie przez organ administracji publicznej działań zmierzających do wszczęcia, czy też kontynuowania wszczętego już postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, iż w niniejszej sprawie skarga nie została wniesiona na bezczynność organu, w związku z czym nie można było rozpoznać jej w przedmiocie bezczynności. Wskazać należy, iż bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje błędne pouczenie zawarte w zaskarżonym piśmie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Nie może bowiem powstać sytuacja kreowania przez organ administracji rozwiązań nie mających oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Z tych względów uznając, iż skarga jest niedopuszczalna, Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.