II SA/Bd 535/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w S. na bezczynność B. Ł. w przedmiocie uznania obowiązku świadczenia usług dostawy ciepła oddala skargę II SA/Bd 535/05 UZASADNIENIE Spółdzielnia Mieszkaniowa w S. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Ł., który nie wykonuje nakazanych prawem zadania własnego gminy w postaci zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty gminy w zakresie zaopatrzenia w energię cieplną, stosownie do treści art. 7 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz..U z 2001r, Nr 142, poz.1591 ze zm.) przez odmowę kontynuowania dostawy ciepła z kotłowni należącej do Gminy Ł. dla mieszkańców Ł., zamieszkujących w budynkach należących do Spółdzielni Mieszkaniowej w S.. Strona skarżąca domagała się ustalenia obowiązku Gminy Ł. zaopatrzenia w energię cieplną mieszkańców budynków należących do spółdzielni, jako zadania własnego gminy wynikającego z art. 7 ust.1 pkt3 w/w ustawy oraz nakazania Burmistrzowi Gminy Ł. zapewnienia dostaw energii cieplnej do budynków zarządzanych przez Spółdzielnię przez zawarcie umów ze stroną skarżącą o dostawę ciepła- w terminie do 31 marca 2005r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że decyzją z dnia [...] 2004r. Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Ł. wypowiedział stronie skarżącej umowę sprzedaży ciepła z trzech kotłowni zaopatrujących dziewięć wielorodzinnych budynków administrowanych przez Spółdzielnię Mieszkaniową. Wypowiadając umowę o dostawę ciepła Gmina nie wskazała skarżącej, w jaki sposób zamierza zrealizować wynikający z treści art. 7 ust.1 pkt3 ustawy o samorządzie gminnym obowiązek zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie dostarczenia energii cieplnej. Taka postawa, w ocenie skarżącej, stanowi przejaw przeciwstawiania pojęcia "zbiorowych potrzeb wspólnoty" potrzebom konkretnych mieszkańców jako części tej wspólnoty. Strona skarżąca wskazała, że domaga się stwierdzenia obowiązku Burmistrza Ł. wynikającego z powołanego przepisu prawa w ramach sądowej kontroli na podstawie art.3§1 i 2 pkt8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na rozprawie w dniu 2 czerwca 2005r. pełnomocnik skarżącej podał przedmiot skargi precyzując, że strona domaga się ustalenia obowiązku Burmistrza Ł. zaopatrzenia w energię cieplną mieszkańców Ł., zamieszkujących w budynkach należących do Spółdzielni Mieszkaniowej w S.. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Ł. wniósł o jej oddalenie wskazując, że świadczenie usług dostawy ciepła niektórym podmiotom wykracza poza realizację zadań stanowiących przedmiot powszechnego odbioru. W ocenie organu, to na Spółdzielni Mieszkaniowej spoczywa obowiązek zaspokajania potrzeb mieszkaniowych jej członków i ich rodzin, w tym także obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i dlatego podlegała oddaleniu. Przepis art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jedn. tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi w ustępie pierwszym, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, a w punkcie trzecim wymienia wśród tych zadań sprawy miedzy innymi zaopatrzenie w energię cieplną. W art.7 ust.2 omawianej ustawy wskazano, że ustawy określają, które zadania własne gminy maja charakter obowiązkowy. Zatem z wyraźnego przepisu prawa wynikać musi obowiązek gminy dokonywania określonych czynności w ramach zadań własnych. Obowiązkiem takim nie jest objęta dostawa energii cieplnej. Sposób realizacji tych zadań został pozostawiony suwerennej decyzji gminy. Z faktu, że w świetle art.7 ust.1 pkt3 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności m.in. w zakresie dostarczania energii cieplnej, nie wynika obowiązek gminy zapewnienia tej energii każdemu mieszkańcowi gminy. Nie ma więc podstaw do podzielenia stanowiska strony skarżącej, że ze względu na treść art. 7 ust.1 pkt 3 omawianej ustawy przysługuje jej prawo żądania od gminy dokonania określonej czynności jako działania z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3§2 pkt4 ppsa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270)orzekł jak w sentencji.