II SA/Bd 572/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska - Ziołek asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi I. T. oraz M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] 2017 r. I. T. wystąpiła do Burmistrza T. o przyznanie wsparcia finansowego na remont budynku mieszkalnego (dachu w budynku mieszkalnym) oraz budynku gospodarczo-garażowego. W następstwie rozpatrzenia ww. wniosku w zakresie dotyczącym budynku gospodarczego Burmistrz T., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] 2017 r., nr [...], na podstawie m.in. art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U z 2017 r., poz. 1769 ze zm., dalej powoływanej jako "ups"), odmówił przyznania I. T. zasiłku celowego przyznawanego w sytuacji klęsk i zdarzeń losowych na remont budynku gospodarczego (garaż, kotłownia) w związku z poniesionymi stratami powstałymi w wyniku nawałnicy z dnia [...] 2017 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że I. T. nie przysługuje wnioskowana pomoc na remont budynku gospodarczego, gdyż zgodnie z pismem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 sierpnia 2017 r. znak DOLiZK-IV-775-10/2017 "Zasady udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęsk żywiołowych", z uwzględnieniem zmian określonych w piśmie z dnia 29 sierpnia 2017 r. znak DOLiZK-IV-775-20/2017 (dalej powoływanego jako "Zasady udzielania pomocy finansowej"), wnioskowana pomoc przysługuje w przypadku strat w budynku w wysokości co najmniej 5%, tymczasem inspektorzy nadzoru budowlanego w dokumencie "Ocena uszkodzeń budynku spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych – sierpień [...]" z dnia [...] 2017 r. oszacowali, że procentowym udział uszkodzenia budynku gospodarczego wynosi 3 %, a zatem straty w budynku gospodarczym oszacowali w wymiarze nieprzekraczającym wartości 5 %. Od powyższej decyzji I. T. oraz jej mąż M. T. wnieśli odwołanie. Domagając się przyznania wnioskowanej pomocy, odwołujący zarzucili naruszenie: - art. 7, art. 7a, art. 8 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej powoływanej jako "kpa") poprzez prowadzenie postępowania niezgodnie z przepisami prawa, w sposób niebudzący zaufania obywateli do władzy publicznej, w tym nieprzeprowadzenia wszystkich czynności niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego, zróżnicowanie orzecznictwa w stosunku do identycznych stanów faktycznych; - art. 107 § 3 kpa poprzez niewłaściwe i niewyczerpujące uzasadnienie decyzji, niepozwalające na dokonanie jej pełnej merytorycznej kontroli; - ustawy o pomocy społecznej, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 sierpnia 2017 r. w sprawie gmin poszkodowanych w wyniku działania żywiołu w sierpniu 2017 r., w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych oraz Zasad udzielania pomocy finansowej, poprzez błędne przyjęcie, że wnioskodawczyni nie prowadziła gospodarstwa domowego w budynku mieszkalnym i, że zasiłek celowy nie jest konieczny dla zaspokojenia elementarnych potrzeb bytowych oraz poprzez oparcie rozstrzygnięcia na protokołach oceny uszkodzeń budynków sporządzonych niezgodnie ze stanem faktycznym i wbrew przedłożonym dowodom. Odwołujący podkreślił, że stan faktyczny sprawy powinien zostać ustalony w oparciu o protokół wywiadu środowiskowego oraz o protokoły oceny uszkodzeń budynków. W kwestii protokołów oceny uszkodzeń budynków wskazali, że zostały one sporządzone niedbale, pobieżnie i bez należytego zapoznania się ze stanem technicznym budynków. Zarzucili, że organ I instancji w ogóle nie odniósł się do ustaleń wypływających z przedłożonego przez wnioskodawczynię materiału dowodowego, zaznaczając że z przedłożonej przez nią prywatnej opinii na temat oceny stanu technicznego budynków po nawałnicy wynika, że wysokość szkód oszacowanych w protokołach oceny uszkodzeń budynków została znacznie zaniżona. Zdaniem odwołujących organ dostrzegając wyraźne różnice pomiędzy ustaleniami protokołów i opinii, powinien był sam z urzędu przeprowadzić postępowanie dowodowe. Protokoły sporządzone w specyficznych warunkach, w ocenie odwołujących, nie mają w żadnym stopniu wyższej mocy dowodowej niż przedłożone przez wnioskodawczynię. Odwołujący zarzucili również, że organ I instancji nieprawidłowo ustalił, że w budynku mieszkalnym nie było prowadzone gospodarstwo domowe, wskazując że nabyli oni budynek mieszkalny celem stworzenia w nim swego centrum życiowego, że budynek był zdatny do zamieszkania, jednakże zdecydowali się oni na przeprowadzenie remontu przed zamieszkaniem w nim, celem poprawy jego stanu technicznego i estetycznego oraz, że pomimo tego budynek ten jest ich głównym miejscem zamieszkania. Zaspokojenie potrzeb bytowych w innym budynku w trakcie remontu nie może, jak stwierdzili odwołujący, stanowić podstawy rozstrzygnięcia. Decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (SKO) orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji SKO opisało okoliczności faktyczne przytoczonej sprawy oraz przytoczyło przepisy prawa mające zastosowanie do przyznania wnioskowanego zasiłku celowego, powołując się przy tym na zasady i cele pomocy społecznej. Wskazało również, że decyzją z dnia [...] 2018 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza T. z dnia [...] 2017 r. Nr [...], którą to Burmistrz odmówił przyznania wnioskodawczyni zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego przy ul. [...], z uwagi na nie prowadzenie gospodarstwa domowego w uszkodzonym budynku mieszkalnym. Zdaniem SKO skoro strona nie prowadziła gospodarstwa domowego w budynku mieszkalnym przy ul. [...], to tym samym rekompensata za straty poniesione w budynku gospodarczym, niesłużącym do zaspokajania podstawowych potrzeb bytowych strony, nie przysługuje. Na powyższą decyzję I. T. i M. T. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji odwołujący wnieśli o uwzględnienie skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, podkreślając że organ nieprawidłowo ustalił, że w budynku mieszkalnym nie było prowadzone gospodarstwo domowe, że nie odniósł się do wszystkich przesłanek przyznawania pomocy oraz nie dokonał analizy zakresu uszkodzeń budynku i przedłożonych na tę okoliczność dokumentów. Ponadto skarżący wskazali, że w sytuacji zbliżonej do ich sytuacji znalazło się wiele osób, które otrzymały zasiłki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej powoływanej jako "ppsa") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia zapadłego w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, nie mając uprawnienia do rozpoznania sprawy w oparciu o kryteriami słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w omawianym zakresie, Sąd stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą podjętych w sprawie rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U z 2017 r., poz. 1769 ze zm.). Zgodnie z treścią przepisów art. 40 ust. 2 i 3 tej ustawy zasiłek celowy może być przyznany osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej (ust. 2), niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi (ust. 3). Z przytoczonych regulacji wprost wynika, że przesłanką warunkującą przyznanie pomocy w ramach tego zasiłku jest poniesienie straty w wyniku m.in. klęski żywiołowej. Pomimo tego zasiłek celowy nie pełni funkcji odszkodowawczej za powstałe szkody w wyniku klęski żywiołowej i jego celem nie jest zapewnienie pełnej rekompensaty z tytułu powstałych strat i szkód. Zasiłek ten jest bowiem świadczeniem oferowanym w ramach pomocy społecznej, zatem musi być przyznawany zgodnie z zasadami i celami pomocy społecznej, co wymaga uwzględnienia w ramach udzielanej pomocy zasady subsydiarności, pomocniczości i wspomagającego charakteru pomocy społecznej oraz możliwości pomocy społecznej (art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1, 2 i 4 usp). Pomoc społeczną przede wszystkim cechuje subsydiarny charakter środków pomocowych, co oznacza, że powinny być one uruchomiane tylko wówczas, gdy osoby i rodziny nie są w stanie przezwyciężyć trudnej sytuacji życiowej wykorzystując "własne uprawnienia, zasoby i możliwości". Celem jej jest wspieranie osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienie im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Należy mieć także na uwadze, że użyte w art. 40 ups sformułowanie "może być przyznany" wskazuje, że decyzja w sprawie przyznania omawianego świadczenia ma charakter uznaniowy. Oznacza to, iż wsparcie udzielane na podstawie art. 40 ups nie jest skierowane bezwzględnie do wszystkich osób, które doznały uszczerbku w wyniku klęski żywiołowej oraz w takim rozmiarze jak tego oczekują, jako że organ ma możliwość wyboru jednego spośród kilku wariantów rozstrzygnięcia, w sytuacji wykazania, że podjęte rozstrzygnięcie jest usprawiedliwione okolicznościami sprawy oraz istotą, celem i zasadami pomocy społecznej. W związku z tym, iż środki finansowe na usuwanie skutków klęsk żywiołowych pochodzą z rezerwy celowej budżetu państwa, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w piśmie z dnia 17 sierpnia 2017 r. znak DOLiZK-IV-775-10/2017 "Zasady udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej", zmienionym pismem z dnia 29 sierpnia 2017 r. znak DOLiZK-IV-775-20/2017, określił zasady udzielania pomocy finansowej z przeznaczeniem na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku zdarzenia klęskowego. Wprawdzie wskazane pismo organu rządowego nie należy do źródeł prawa powszechnie obowiązującego i dlatego nie może stanowić ono samodzielnej podstawy przyznania, bądź odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego, jako że podstawy takiej należy zawsze upatrywać w przepisach ustawy o pomocy społecznej, a zatem w art. 40 ups, niemniej jednak obrazuje ono określone ujednolicone standardy i zasady postępowania organu pomocowego względem osób pokrzywdzonych zdarzeniem klęskowym, celem zapewniania równego dostępu do pomocy finansowej ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, a także odzwierciedla ono założenia na jakie przeznaczone zostało finansowanie z budżetu państwa celem realizacji zadania zleconego z zakresu administracji rządowej, co wiąże się jednocześnie z możliwościami finansowymi organu pomocy społecznej, realizującego zadanie zlecone finansowane z budżetu państwa. Wymaga podkreślenia, że zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 4 ups, do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez gminę należy przyznawanie i wypłacanie zasiłków celowych na pokrycie wydatków związanych z klęską żywiołową lub ekologiczną. Z kolei, jak stanowi art. 22 pkt 1 ups, do zadań wojewody należy ustalanie sposobu wykonywania zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego. Gmina natomiast, realizując zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, kieruje się ustaleniami przekazanymi przez wojewodę, o czym stanowi art. 110 ust. 2 ups. Wykonując zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej i dokonując wypłaty środków finansowych przekazanych na zasiłki celowe na usuwanie skutków klęski żywiołowej organ pomocowy powinien zatem uwzględniać przeznaczenie środków publicznych określone w wytycznych organu rządowego, który przekazuje środki finansowe na realizację tego zadania zleconego, co określa jednocześnie możliwości finansowe organu pomocowego. Dlatego też organ pomocowy powinien dokonać oceny badanej sprawy (określonych okoliczności) w świetle norm prawa materialnego powszechnie obowiązującego zawartych w ustawie o pomocy społecznej, z uwzględnieniem Zasad udzielania pomocy finansowej. Zgodnie z pkt I ppkt 2 Zasad udzielania pomocy finansowej, pomoc przyznawana jest na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku zdarzenia klęskowego. Stosownie zaś do pkt I ppkt 3 Zasad udzielania pomocy finansowej przez budynek mieszkalny rozumie się także budynek gospodarczy służący zaspokajaniu niezbędnych potrzeb bytowych rodziny lub osoby samotnie gospodarującej, w szczególności budynek inwentarski. W przypadku zniszczenia lub uszkodzenia budynku lub budynków gospodarczych, wchodzących w skład jednego gospodarstwa domowego, pomoc przyznawana jest odpowiednio na remont/odbudowę budynku lub budynków gospodarczych w łącznej kwocie do 100.000 zł, niezależnie od pomocy udzielanej w związku z uszkodzeniem lub zniszczeniem budynku/lokalu mieszkalnego. W ocenie Sądu w świetle powołanej na wstępie regulacji zawartej w art. 40 ust. 2 ups, a także mając na względzie wspomagający i subsydiarnego charakter pomocy społecznej oraz wytyczne wynikające z przytoczonych Zasad udzielania pomocy społecznej, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i nie przekracza granic uznania administracyjnego. W niniejszej sprawie nie było sporne, że wnioskodawczyni wraz z mężem należą do osób poszkodowanych zdarzeniem klęskowym w postaci nawałnicy oraz, że w wyniku tego zdarzenia powstała strata w budynku gospodarczym. Z akt administracyjnych sprawy, wspólnych dla przedmiotowej sprawy oraz sprawy o sygn. akt II SA/Bd 571/18, wynika że w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] 2018 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza T. z dnia [...] 2017 r. Nr [...], którą to Burmistrz odmówił przyznania wnioskodawczyni zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego przy ul. [...], stwierdzając że wnioskodawczyni jest właścicielem dwóch budynków mieszkalnych - przy ul. [...] i przy ul. [...] w T. oraz, że w dniu zdarzenia klęskowego nie zamieszkiwała i nie prowadziła ona gospodarstwa domowego w budynku mieszkalnym przy ul. [...], lecz w budynku mieszkalnym przy ul. [...]. Okoliczność, że wnioskodawczyni i jej mąż są właścicielami dwóch budynków mieszkalnych nie była kwestionowana przez skarżących. Tutejszy Sąd wyraża stanowisko, że środki przeznaczone na pomoc osobom poszkodowanym w wyniku klęski żywiołowej i rozdysponowane w oparciu o art. 40 ust. 2 ups powinny być kierowane do osób, które zostały pozbawione domu lub lokalu, w którym koncentrowało się ich życie i nie posiadają innego domu lub lokalu, w którym mogą zamieszkać. Tym samym pomoc społeczna nie przysługuje, gdy osoby takie mają możliwość i są w stanie zapewnić sobie warunki i potrzeby mieszkaniowe we własnym zakresie, gdyż oznacza to, że w takiej sytuacji dana osoba czy rodzina wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości jest w stanie przezwyciężyć trudną sytuację życiową związaną ze stratą w budynku mieszkalnym, bez potrzeby i konieczności angażowania środków z pomocy społecznej, a w konsekwencji, że cel pomocy społecznej określony w art. 2 ust. 1 ups nie zachodzi. Również w przypadku straty w budynku gospodarczym, może być przyznana pomoc społeczna tylko w sytuacji zgodności wsparcia z celami i zasadami pomocy społecznej, a więc gdy w budynku gospodarczym zaspokajane są niezbędne, podstawowe potrzeby bytowe, jako że zgodnie z art. 3 ust. 1 pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zamierzających do zaspokajania niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Jak podkreślona w ostatecznej decyzji z dnia [...] 2018 r. Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza T. z dnia [...] 2017 r. Nr [...] stwierdzone zostało, że wnioskodawczyni i jej mąż nie zamieszkują i nie prowadzą gospodarstwa domowego przy ul. [...], jako że są właścicielami budynku mieszkalnego przy ul. [...], gdzie mieszkają i prowadzą gospodarstwo domowe. Okoliczność nie zamieszkiwania i nie prowadzenia gospodarstwa domowego w budynku mieszkalnym przy ul. [...], znajduje potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w aktach administracyjnych sprawy, tj. w wywiadzie środowiskowym z dnia [...] 2017 r., "Ocenie uszkodzeń budynku spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych – [...]" z dnia [...] 2017 r., notatce służbowej z dnia [...] 2017 r. nr [...], notatce służbowej z dnia [...] 2017 r. nr [...], piśmie Komendanta Powiatowego Policji w T. z dnia [...] 2017 r. I tak w wywiadzie środowiskowym, podpisanym przez skarżącą I. T. w dniu [...] 2017 r., stwierdzone zostało, że I. T. i M. T. są właścicielami dwóch budynków, że obecnie zamieszkują oni w budynku pod nr [...], ale mają zamiar użytkowania drugiego domu (nr [...]), który okresowo użytkuje syn. W dokumencie "Ocena uszkodzeń budynku spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych – [...] z dnia [...] 2017 r. pracownicy nadzoru budowlanego wskazali, że budynek mieszkalny jednorodzinny nr [...], według oświadczenia osoby przebywającej na działce jest niezamieszkiwany od [...] 2017 r. i aktualnie w trakcie remontu. Z notatki służbowej z dnia [...] 2017 r. nr [...] pracownika socjalnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. - A. B. wynika, że w dniu [...] 2017 r. pracownik socjalna wraz z dwoma innymi osobami udała się do skarżącej I. T., która przekazała, że uszkodzony został budynek nr [...], że był on wcześniej zamieszkiwany przez J. S., która zmarła [...] 2017 r., a dom został przez I. i M. T. odkupiony, że z mężem w tym domu nie zamieszkiwała i, że syn od czasu do czasu pomieszkiwał tam, spotykał się z kolegami, lecz w dniu nawałnicy nie było go w tym budynku. Ponadto w notatce służbowej z dnia [...] 2017 r. nr [...] pracownik socjalna Ośrodka Pomocy Społecznej w T. - P. J. oświadczyła, że z informacji pracownika socjalnego oraz obserwacji środowiskowej wynika, że po śmierci J. S. w dniu [...] 2017 r., w jej miejscu zamieszkania w przy ul. [...] nikt nie zamieszkiwał. W piśmie Komendanta Powiatowego Policji w T. z dnia [...] 2017 r. wskazane zostało natomiast, że z posiadanych i uzyskanych informacji w wyniku wywiadu środowiskowego, wynika że I. i M. T. w okresie [...] 2017 r., jak i w chwili obecnej, mieszkają pod adresem zameldowania T. ul. [...], a nie pod adresem T. ul. [...]. W świetle wskazanych dowodów, i braku dowodów przeciwnych, okoliczność nie zamieszkiwania i nie prowadzenia gospodarstwa domowego w budynku mieszkalnym przy ul. [...] przez wnioskodawczynię i jej męża, nie budzi wątpliwości Sądu. W przedłożonym przez wnioskodawczynię w toku postępowania administracyjnego dokumencie "Ocena techniczna budynku gospodarczego" z dnia [...] 2017 r., sporządzonym przez mgr inż. Z. K. na zlecenie wnioskodawczyni, wskazane zostało, że przedmiotowy budynek gospodarczy zlokalizowany jest na posesji przy ul. [...], a więc pod tym samym adresem co budynek mieszkalny, w stosunku do którego odmówiono wnioskodawczyni na mocy ostatecznej decyzji przyznania zasiłku celowego w związku z poniesionymi stratami w wyniku nawałnicy, a co potwierdza zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy. Z dokumentacji fotograficznej zawartej w ww. dokumencie "Ocena techniczna budynku gospodarczego" z dnia [...] 2017 r., jak też z sporządzonego na zlecenie wnioskodawczyni dokumentu "Ocena techniczna budynku mieszkalnego jednorodzinnego" z dnia [...] 2017 r." wynika, że budynek gospodarczy przylega bezpośrednio do budynku mieszkalnego przy ul. [...]. Przedmiotowy budynek gospodarczy wchodzi więc w skład gospodarstwa przy ul. [...], i jego funkcja związana z przeznaczeniem na kotłownię tego obiektu dotyczy budynku przy ul. [...], w którym skarżący nie zamieszkiwali i nie zaspokajali niezbędnych potrzeb bytowych, jak wynika to z akt sprawy, i co zostało stwierdzone w ostatecznej decyzji z dnia [...] 2018 r. Nr [...]. Zdaniem Sądu także funkcja garażowa budynku gospodarczego nie uprawnia do otrzymania wnioskowanej pomocy, gdyż nie stanowi ona niezbędnej potrzeby bytowej. Dokumentacja fotograficzna zawarta w ww. ocenach technicznych przedłożonych przez wnioskodawczynię, obrazująca położenie, stan i funkcję budynku gospodarczego, a także opis budynku zawarty w sporządzonym przez inspektorów nadzoru budowlanego dokumencie "Ocena uszkodzeń budynku spowodowanych działaniem zjawisk atmosferycznych – [...]" nie pozwala na uznanie, że budynek ten służby zaspokajaniu niezbędnych potrzeb bytowych wnioskodawczyni i jej rodziny. W związku zatem z tym, iż celem pomocy społecznej jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są oni w stanie pokonać wykorzystując własne możliwości (art. 2 ust. 1 ups) oraz wspieranie osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokajania niezbędnych potrzeb (art. 3 ust. 1 ups), że wnioskowany zasiłek celowy nie pełni funkcji odszkodowawczej za powstałe szkody, że możliwość jego przyznania uwarunkowana jest wymogiem zgodności wsparcia ze wskazanymi celami i zasadami pomocy społecznej, Sąd uznał, że rozstrzygnięcie odmawiające przyznania wnioskowanej pomocy na remont budynku gospodarczego odpowiada prawu i mieści się w granicach uznania administracyjnego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że centrum życiowe skarżących nie mieści się w budynku mieszkalnym przy ul. [...], co potwierdza ostateczna decyzja SKO z dnia [...] 2018 r. Nr [...], że budynek gospodarczy przylega do budynku mieszkalnego przy ul. [...] oraz, że budynek ten nie służy do zaspokajania niezbędnej potrzeb bytowych, co jest konsekwencją określonego położenia budynku gospodarczego, jego stanu i przeznaczenia. Mając na uwadze powyższe, uznając że zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa materialnego, nie stwierdzając przy tym naruszeń przepisów postępowania, w tym zwłaszcza wskazanych w skardze, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na postawie art. 151 ppsa orzekł o oddaleniu wniesionej w sprawie skargi.