II SA/Bd 582/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 21 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę R.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi, przy czym wezwanie do dokonania tej czynności nie zostało przez skarżącego odebrane, w związku z czym pozostawiono je w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Pismem z dnia 23 października 2011r. skarżący złożył do sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, umotywowany wyjazdem zagranicznym, który miał miejsce w dniach od [...] sierpnia do [...] października 2011r. Skarżący podniósł, że w trakcie wyjazdu odwiedzał członków rodziny, nie miał zatem stałego adresu pobytu, który mógłby wskazać do ewentualnej korespondencji. Skarżący powołał się na nieznajomość prawa i procedury sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 oraz § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zwrócić uwagę należy, iż postanowienie o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu skarżący odebrał w dniu [...] października 2011r., wnosząc zatem pismo o przywrócenie terminu w dniu [...] października 2011r. uznać należy, iż skarżący dochował terminu do złożenia stosownego wniosku wobec czego zasadne jest merytoryczne rozpoznanie wniosku. Podkreślenia wymaga, iż co prawda skarżący nie zachował przesłanki jednoczesnego dokonania czynności, której nie dokonał w terminie, zatem uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, zauważyć jednak należy, iż brak ten jest brakiem usuwalnym, a Sąd z uwagi na podniesioną we wniosku argumentację, odstąpił od wzywania skarżącego do uzupełnienia tego braku. Rozpoznając zatem przedmiotowy wniosek merytorycznie, w świetle przedstawionej argumentacji ocenić należy brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Brak winy, o którym mowa, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też – przeciwnie – wykazała się niedostateczną dbałością. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2010r., sygn. akt II FZ 577/10, LEX nr 742636 – przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak wynika ze złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku skarżącego, jako okoliczność świadczącą o braku winy w uchybieniu terminu wskazał on wyjazd zagraniczny trwający od [...] sierpnia do [...] października 2011r., przy czym, jak wskazał skarżący był to wyjazd zaplanowany. Analizując powyższą okoliczność uznać należy, iż nie sposób przyjąć, iż uchybienie terminu powstało bez winy skarżącego. Wskazać trzeba, iż zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym wiąże się z dokonywaniem czynności przed tym sądem, czego osoba składająca skargę winna być świadoma. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego a następnie opuszczenie miejsca zamieszkania bez wskazania adresu pobytu (przy czym podkreślenia wymaga, iż dla osób przebywających za granicą konieczne jest ustanowienie pełnomocnika do doręczeń w kraju), wiązać należy z niedbałością i niefrasobliwym stosunkiem do wszczętego z inicjatywy skarżącego postępowania sądowoadministracyjnego. Tylko konieczny i niezbędny wyjazd niezaplanowany mógłby uzasadniać przywrócenie terminu, nie zaś planowana podróż, na którą skarżący od lat gromadził oszczędności. Zwrócić uwagę należy w tym miejscu, iż gromadzone oszczędności, które wystarczyły na prawie miesięczny pobyt za granicą, nie zostały ujawnione przez skarżącego we wniosku, w którym domagał się on od Sądu zwolnienia od kosztów sądowych. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa, na którą również powołuje się skarżący. Wszelkie istotne pouczenia zawarte zostały w wezwaniu przesłanym do skarżącego w dniu 6 czerwca 2011r., odebranym przez skarżącego w dniu [...] czerwca 2011r., obowiązkiem skarżącego zatem było zapoznanie się z treścią pouczenia, postąpienie natomiast wbrew treści pouczenia wiązać musi się z określonymi konsekwencjami, czego strona postępowania winna być świadoma. W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.