II SA/Bd 587/21

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2021-08-31

Skład orzekający: Katarzyna Korycka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o wymierzeniu osadzonemu kary dyscyplinarnej za naruszenie porządku wewnętrznego zakładu karnego (uchylanie się od obowiązku noszenia maseczki) podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na decyzję o wymierzeniu osadzonemu kary dyscyplinarnej podlega odrzuceniu, ponieważ sprawy dotyczące praw i obowiązków osadzonych, w tym kary dyscyplinarne, nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z Kodeksem karnym wykonawczym, takie decyzje zaskarża się do sędziego penitencjarnego lub sądu penitencjarnego.
Stan faktyczny
Skarżący O. P., osadzony w zakładzie karnym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję o wymierzeniu mu kary dyscyplinarnej za uchylanie się od obowiązku noszenia maseczki ochronnej. Organ administracji wskazał, że decyzja została wydana na podstawie Kodeksu karnego wykonawczego i skarżący został poinformowany o prawie do jej zaskarżenia do sędziego penitencjarnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. P. na decyzję Inne w przedmiocie wymierzenia osadzonemu kary dyscyplinarnej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2021 r. skarżący O. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Inne z dnia [...] marca 2021 r. w przedmiocie wymierzenia mu kary dyscyplinarnej za uchylanie się od obowiązku noszenia maseczki ochronnej. W odpowiedzi na skargę [...] wskazał w szczególności, że przedmiotowa decyzja wymierzająca skarżącemu karę dyscyplinarną wydana została w oparciu o przepisy ustawy z dnia [...] czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 53 ze zm., dalej jako "kkw"), a skarżący został poinformowany o prawie do zaskarżenia tej decyzji w trybie art. 7 kkw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wskazać należy bowiem, w pierwszej kolejności, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w ww. art. 3 ppsa, a także kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ppsa, jak wymienione w art. 4 ppsa spory o właściwość lub kompetencyjne, a także sprawy przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania spraw, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi, O. P. pismem z dnia [...] marca 2021 r. zaskarżył do tut. Sądu decyzję [...] w przedmiocie wymierzenia mu kary dyscyplinarnej za uchylanie się od obowiązku noszenia maseczki ochronnej, czym naruszył on porządek wewnętrzny zakładu karnego, w którym przebywał. Skarżący nie wskazał zatem decyzji, postanowienia lub innego aktu czy czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Wyjaśnić należy bowiem, że prawa i obowiązki osadzonych zostały uregulowane w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy, a konkretnie w Oddziale 4 "Prawa i obowiązki skazanego". Nie mogą one być jednak przedmiotem oceny przez sąd administracyjny, bowiem nadzór nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności wykonują określone w powołanej wyżej ustawie organy. Są wśród nich nie tylko organy Służby Więziennej, ale też sąd powszechny, w szczególności sąd penitencjarny lub sędzia penitencjarny, należący do organów postępowania wykonawczego w myśl art. 2 kkw. Wobec tego decyzję o wymierzeniu kary dyscyplinarnej - zgodnie z art. 7 i art. 34 kkw w zw. z art. 144 § 5 kkw - skazany może zaskarżyć do sędziego penitencjarnego oraz do sądu penitencjarnego. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło