II SA/Bd 592/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru [...]i [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności geodezyjne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru [...] i [...] w [...] z dnia [...]kwietnia 2015 r., nr [...]w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności geodezyjne. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] listopada 2014r. [...]ustalającą opłatę za całość informacji i materiałów udostępnionych jednostce wykonawstwa geodezyjnego "[...]" Biuro Nieruchomości i Geodezji D. D. z siedzibą w [...], niezbędnych do wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych polegających na wykonaniu modernizacji ewidencji gruntów w zakresie aktualizacji użytków gruntowych oraz uzupełnienia danych ewidencyjnych dotyczących budynków i lokali wraz ze zmianą nośnika mapy ewidencyjnej z analogowego na numeryczny i utworzeniem obiektów budynkowych na mapie numerycznej w wysokości dla gminy [...][...]zł, dla gminy [...][...]zł, dla gminy [...][...]zł, dla gminy [...][...]zł, łącznie [...]zł. Skarżący, pismem z dnia [...] maja 2015r., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że wykonanie decyzji w znaczny sposób utrudniłoby mu prowadzenie działalności gospodarczej i istotnie pogorszy sytuację finansową przedsiębiorstwa D. D. "[...]" Biuro Nieruchomości i Geodezji z siedzibą w [...]. Podkreślił, że opóźnienie z płatnością wynika z niezapłacenia przez Starostwo Powiatowe we [...] wynagrodzenia za wykonanie zleconych prac. Skarżący był zmuszony odprowadzić mimo nieotrzymania wynagrodzenia należne podatki, co spowodowało wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec niego. Na zarządzenie z 22 czerwca 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez szczegółowe wykazanie na podstawie stosownych dokumentów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.), szczególnie dokumentów dotyczących sytuacji finansowej firmy; np. odpisu sprawozdań finansowych, ostatniej deklaracji VAT-7, dokumentów księgowych obrazujących wysokość przychodu, dochodu lub straty, oświadczenia czy z majątku spółki prowadzona jest aktualnie egzekucja sądowa bądź administracyjna, wszelkie dokumenty obrazujące ten stan i dokonane czynności egzekucyjne, oświadczenia czy firma posiada wymagalne zobowiązania wobec ZUS, Urzędu Skarbowego, banków, kontrahentów, dostawców mediów oraz innych podmiotów, których się nie spłaca, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z [...] lipca 2015 r. wskazał, że niezapłacenie przez Starostwo Powiatowe we [...] wynagrodzenia z zawartych umów spowodowało pozbawienie płynności finansowej i zadłużenie wobec organów państwa. Prowadzenie trzyletniej egzekucji przez US w [...] spowodowało dojście do poziomu zadłużenia umożliwiającego udzielenie przez [...] US pomocy de minimis. Wykonanie zaskarżonej decyzji ponownie obniży zdolność finansową firmy i doprowadzi do cofnięcia decyzji pomocowej. Do pisma załączono decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] maja 2015 r., nr [...]dotyczącej opłaty prolongacyjnej, przez odroczenie terminu płatności i rozłożenia na raty zaległości w liniowym podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2012 i 2013 oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] maja 2015 r., nr [...], dotyczącej opłaty prolongacyjnej, przez odroczenie terminu płatności i rozłożenia na raty zaległości w liniowym podatku od towarów i usług za m-ce V-XII 2012 r., IV-XII 2013 r., II 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w okolicznościach danej sprawy. Ogólnie przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61). Z treści wyżej przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na ogólną przesłankę nieodwracalnych skutków materialnych. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku B. D. należy stwierdzić, że skarżący będący przedsiębiorcą nie sprecyzował, i nie udokumentował na czym miałyby polegać "nieodwracalne skutki natury finansowej czy materialnej". Podkreślić należy, że skarżący nie wykazał, że zachodzi druga z możliwych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, czyli niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wyjaśnić należy też, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jego wykonania. Skarżący jedynie postawił tezy bez stosownego uprawdopodobnienia a na wezwanie Sądu nie przedstawił żądanych dokumentów a jedynie decyzje prolongacyjne zaległości podatkowe. Należy stwierdzić, że przedstawione dokumenty potwierdzają fakt, iż prowadzona egzekucja US przynosi efekty jednak nie uzasadnia żądania skarżącego dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący pomimo jasno sformułowanego wezwania, z zawartą egzemplifikacją dokumentów i dowodów, nie przedstawił żadnych deklaracji podatkowych, oświadczeń, ksiąg rachunkowych, sprawozdań finansowych ani żadnych innych dokumentów prezentujących sytuację finansową firmy i nie wykazał w jaki sposób wykonanie decyzji doprowadzi do nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków. Samo stawianie tezy w kontekście decyzji opiewającej na znaczną sumę pieniędzy nie świadczy o trudnych do odwrócenia skutkach wykonania takiej decyzji. Tym bardziej jeżeli firma posiadała znaczny majątek ruchomy, na co wskazuje protokół zajęcia zabezpieczającego US w [...] z [...] kwietnia 2011 r. (k. 16 i 17 akt sadowych) gdzie zajęto aż [...] samochodów należących do firmy oraz[...]uprzedzenia specjalistyczny. Powyższe może oznaczać, że firma dysponuje stosownymi środkami na wykonanie decyzji. W ocenie Sadu skarżący nie wykazał przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wykazał, że takie podstawy zachodzą oraz nie wykonał zarządzenia dokładnie wskazującego jakie dokumenty są wymagane do weryfikacji twierdzeń we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wobec czego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 i 5 P.p.s.a.