II SA/Bd 600/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru [...] i [...] w [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków postanawia oddalić wniosek. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru [...] i [...] w [...] z dnia [...] marca 2013 r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r., znak [...] orzekającą o odmowie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków użytku gruntowego dla działki nr [...] położonej w [...] [...], gmina [...] [...]. Jednocześnie, w treści samej skargi, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji z uwagi na nieodwracalne skutki wykonywanych decyzji na czas prawomocnego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy w postępowaniu sądowym, podnosząc przy tym, iż Wójt Gminy [...][...], Starosta [...] oraz [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru [...] i [...] zataili w postępowaniu dokumenty świadczące o prowadzeniu działalności rolniczej na nieruchomości oraz pozbawili udziału w wielu czynnościach; w tym w oględzinach, a okoliczności te mają jego zdaniem bezpośredni wpływ na wynik sprawy, o czym (jak wskazał) szerzej wyjaśni w dalszej części skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 600/13 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz na skutek zażalenia skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 października 2014 r., sygn. akt I OZ 829/14 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania, wskazując, że w niniejszej sprawie skarżący działał bez adwokata lub radcy prawnego, zatem obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było pouczenie go o skutkach prawnych czynności procesowych, które na danym etapie postępowania powinien podjąć, jak i skutkach prawnych niedokonania tych czynności (art. 6 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie wskazówki i pouczenie powinny dotyczyć konieczności sporządzenia przez skarżącego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 3 listopada 2014 r. w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru [...] i [...] w [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków, sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez szczegółowe wykazanie na podstawie stosownych dokumentów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. W odpowiedzi, pismem z dnia [...].12.2014 r. skarżący wyjaśnił, że nie stać go na pokrycie naliczonego obciążenia podatkowego za lata wstecz, licząc od [...] r. do chwili obecnej (wraz z odsetkami), które jest wynikiem podejmowanych przez Wójta Gminy [...][...] czynności, w wyniku których zdaniem skarżącego doszło do bezprawnego przekształcenia posiadanej ziemi rolnej (zwolnionej z podatku) w nieruchomość budowlaną, do czego doszło, jak podkreślił skarżący, bez jego udziału. W dalszej części pisma, skarżący opisał prowadzoną przez siebie działalność rolniczą, problemy z którymi się zmagał w związku z jej prowadzeniem, w szczególności związane z nakazami prawa miejscowego dotyczącymi hodowli zwierząt na terenie gminy. Do pisma załączył kserokopie pism Wójta Gminy [...][...] dotyczące poszczególnych kontroli jego gospodarstwa na okoliczność prowadzonej działalności rolniczej i hodowli zwierząt gospodarskich oraz zaświadczenie PUP o niefigurowaniu w rejestrze bezrobotnych, zaświadczenie gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o nieskorzystaniu z jego pomocy, a także PIT-37 za rok [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu wniosku winna wskazać argumentację, że wykonanie decyzji, spowoduje sytuacje opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przy tym nie wystarczające jest formułowanie ogólnikowych twierdzeń, ale staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację strony. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wnikliwa ocena zasadności argumentacji wnioskodawcy, zatem uzasadnienie wniosku powinno umożliwiać wszechstronne rozpatrzenie podstaw żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast powinnością Sądu wyręczanie strony, niejako urzędu, w poszukiwaniu usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, Lex nr 1145458). Ponadto zauważyć należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący uczynił decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r., znak [...] orzekającą o odmowie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków użytku gruntowego dla działki nr [...] położonej w [...] [...], gmina [...][...], z uwagi na nieodwracalne skutki wykonywanych decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy w postępowaniu sądowym. Jednak zarówno w skardze jak i w późniejszym piśmie z dnia [...].12.2014 r. skarżący wyjaśnił, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w jego przekonaniu, to fakt, iż nie stać go na pokrycie naliczonego obciążenia podatkowego za lata wstecz, licząc od [...] r. do chwili obecnej (wraz z odsetkami), które jest wynikiem podejmowanych przez Wójta Gminy [...][...] czynności, w wyniku których zdaniem skarżącego doszło do bezprawnego przekształcenia posiadanej ziemi rolnej (zwolnionej z podatku) w nieruchomość budowlaną, do czego doszło, jak podkreślił skarżący, bez jego udziału. Potwierdzeniem wypełnienia dyspozycji normy prawnej wynikającej z art. art. 61 § 3 p.p.s.a., w ocenie skarżącego jest również opisana przez niego prowadzona działalność rolnicza, w szczególności problemy z którymi się zmagał w związku z jej prowadzeniem, związane z nakazami prawa miejscowego dotyczącymi hodowli zwierząt na terenie gminy. W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżącego, Sąd uznał, przez pryzmat przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., że wniosek nie został należycie uzasadniony, dlatego brak jest podstaw do jego pozytywnego załatwienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący nie wskazał, z jaką konkretnie szkodą lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, będzie się dla niego wiązać wykonanie zaskarżonej decyzji. Aby uzyskać ochronę tymczasową z art. 61 § 3 p.p.s.a., jak wyżej wskazano, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest właściwe. Tymczasem uzasadnienie wniosku sprowadza się do wykazania istnienia określonych nieprawidłowości w postępowaniu prowadzonym w sprawie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków użytku gruntowego, które w ocenie skarżącego uniemożliwiają uzyskanie pożądanej przez siebie decyzji w tym przedmiocie. Ponadto zwrócić należy uwagę, że zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków wskazanych przez skarżącego, bowiem takie skutki mogą być następstwem czynności modernizacji ewidencji gruntów i budynków z [...] r., a fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącego (zaskarżonego) rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji. Ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie będzie więc skutkować wstrzymaniem działań organów na podstawie obowiązujących zapisów w ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.