II SA/Bd 62/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na uchwałę Rady Miejskiej w Świeciu z dnia 24 lutego 2011 r., nr 54/11 w przedmiocie przyznawania stypendiów sportowych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 października 2014 r. J. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na uchwałę Rady Miejskiej w Świeciu z dnia 24 lutego 2011 r., nr 54/11 w sprawie szczegółowych zasad i trybu przyznawania, pozbywania oraz wysokości stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień w Gminie Świecie dla zawodników, trenerów i innych osób osiągających wysokie wyniki we współzawodnictwie sportowym. Sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 19 stycznia 2015 r. w związku ze skargą na uchwałę Rady Miejskiej w Świeciu z dnia 24 lutego 2011 r., nr 54/11 w przedmiocie przyznawania stypendiów sportowych, wezwał do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy skarżący wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi, pismem z dnia 4 lutego 2015 r. skarżący oświadczył, iż "nie wzywał samorządów do usunięcia naruszenia prawa", opisując motywację swojego działania w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zawarte w art. 52 § 2 p.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Środki zaskarżenia mogą wynikać z przepisów odrębnych. W przypadku skargi na uchwałę rady gminy, środkiem zaskarżenia jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie bowiem do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., (sygn. akt II OPS 2/07, publik. ONSAiWSA z 2007 r., Nr 3, poz. 60), stwierdzono, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W myśl przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni, od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z powołanych przepisów wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a termin do wniesienia skargi liczy się od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. Brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa uniemożliwia wniesienie skargi i w konsekwencji skutkuje odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny skargi jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (zob. m.in. Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 481). Instytucja wezwania ma na celu załatwienie sprawy przez organ, zanim będzie konieczna interwencja sądu administracyjnego. Dopiero w przypadku, gdy organ nie zastosuje się do wezwania, zachodzi przesłanka do wniesienia skargi do sądu. W niniejszej sprawie skarżący nie tylko nie wykazał, że wyczerpał obligatoryjny tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Świeciu z dnia 24 lutego 2011 r., nr 54/11 w sprawie szczegółowych zasad i trybu przyznawania, pozbywania oraz wysokości stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień w Gminie Świecie dla zawodników, trenerów i innych osób osiągających wysokie wyniki we współzawodnictwie sportowym, lecz oświadczył wprost, iż takiego wezwania nie składał. Z uwagi na powyższe, skarga na uchwałę Rady Miejskiej w Świeciu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.