II SA/Bd 651/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Ewa Majchrzak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 września 2014r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr WTIiE.451.3.2014.2904 Prodziekan ds. Dydaktycznych i Studenckich Uniwersytetu [...] w B. na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 i art. 207 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r. poz. 572) zwanej dalej jako "P.s.w.", art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) zwanej dalej jako "K.p.a.", §24 ust. 4 pkt 2 ppt b Uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia [...] maja 2012 r. Regulamin Studiów Uniwersytetu [...] w B. oraz zarządzenia nr [...] Rektora [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie organizacji roku akademickiego 2013/2014 dla studentów studiów stacjonarnych i niestacjonarnych skreślił M. D. (skarżący) z dniem [...] marca 2014 r. z listy studentów drugiego semestru, systemy telekomunikacyjne, elektronika i telekomunikacja, studia drugiego stopnia, niestacjonarne, Wydział [...] z powodu nieuzyskania przez studenta zaliczenia drugiego semestru. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie z ww. zarządzeniem, skarżący miał obowiązek zaliczenia semestru w terminie do dnia [...] lutego 2014 r. , jednak nie uzyskał zaliczenia II semestru studiów we wskazanym terminie. W odwołaniu skarżący podniósł, iż z egzaminu z dnia [...] lutego 2013 r. winien otrzymać ocenę dostateczną. Zakwestionował zasadność nie zaliczenia przedmiotu. W jego ocenie, decyzja organu I instancji objęta jest wada nieważności ze względu na naruszenie art. 7 i 77 § 1 K.p.a. Wskazał, że jego celem nie jest uzyskanie dodatkowego terminu egzaminu, czy powtarzanie przedmiotu, a zależy mu na zmianie oceny przez prowadzącego przedmiot. Po rozpatrzeniu odwołania Prorektor ds. Dydaktycznych i Studenckich Uniwersytetu [...] w B. decyzją z dnia[...] kwietnia 2014 r. nr [...] na podstawie art. 207 ust. 1 i 2 P.s.w. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że brak jest regulaminowych podstaw do zmiany decyzji. Wskazał, że skarżący nie zaliczył przedmiotu pomimo dwukrotnej rejestracji warunkowej oraz dwukrotnego powtarzania semestru z powodu niezaliczenia semestru przedmiotu Technika cyfrowa, w tym czterokrotnie przeprowadzone zaliczenie komisyjne. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do anulowania oceny niedostatecznej z przedmiotu Technika cyfrowa, wyjaśniając że oceny wystawiane przez nauczycieli akademickich są ich autonomiczną decyzją i nie podlegają zaskarżeniu przez studenta. Jedyną podstawą do ewentualnego ponownego przystąpienia do egzaminu byłoby naruszenie Regulaminu studiów, co jednak nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. Wyjaśnił ponadto, że przesłanki nieważności decyzji określone zostały w art. 156 § 1 K.p.a. i w przedmiotowej sprawie żadna z nim nie wystąpiła. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy M. D. zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie: - art. 156 § 1pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 78 § 1, 107 § 3 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego o sprawdzenie zadań z dnia [...] lutego 2013 r. oraz [...] lutego 2013 r. i porównanie zadań z dokumentacją, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych na których powinno być oparte rozstrzygnięcie oraz nie podanie, jakie są konkretne podstawy prawne uniemożliwiające anulowanie oceny niedostatecznej z dnia [...] lutego 2013 r. Wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podważył twierdzenie organu odwoławczego w zakresie dwukrotnego powtarzania semestru, bowiem dwukrotnie powtarzał przedmiot. Uważa, że w dniu [...] lutego 2013 r. powinien otrzymać ocenę dostateczną, a nie niedostateczną i nie powinno być już dalszych zaliczeń komisyjnych. W jego ocenie, w trakcie postępowania naruszono przepisy postępowania poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego o sprawdzenie zadań. Bez sprawdzenia zadań i porównania z oceną w dokumentacji nie można stwierdzić nie zaliczenia przedmiotu. Uważa, że niepodanie podstawy prawnej w zakresie braku możliwości anulowania oceny niedostatecznej stanowi naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że oceny wystawiane przez nauczycieli akademickich są w pełni autonomiczne i nie mogą być weryfikowane przez władze uczelni . Tym bardziej nie mogą być też przedmiotem oceny sądu. Zdaniem organu nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.). Rozpoznawanie skarg na decyzje organów administracji nie ma charakteru merytorycznego orzekania w sprawie. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn.zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", decyzja administracyjna podlega uchyleniu wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zgodnie z przepisem art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, a zgodnie z przepisem art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wydana w imieniu Rektora Uniwersytetu [...] w B. decyzja z dnia [...] kwietnia 2014 r. utrzymująca w mocy wydaną w imieniu Dziekana tegoż Uniwersytetu decyzję z dnia [...] marca 2014 r. o skreśleniu M. D. z listy studentów. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. W przepisie art. 190 ust. 1 ww. ustawy wymieniono sytuacje, w których skreśla się studenta z listy studentów. Kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów w przypadku niepodjęcia studiów, rezygnacji ze studiów, niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego, ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. W ust. 2 wskazanego artykułu przewidziano natomiast, że kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku stwierdzenia braku postępów w nauce, nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Przepisy art. 190 P.s.w. określają w sposób enumeratywny przyczyny skreślenia studenta z listy studentów, przy czym o ile te wymienione w ust. 1 mają charakter obligatoryjny, to skreślenie z listy studentów na podstawie przesłanek wymienionych w ust. 2 następuje w ramach uznania administracyjnego. Jednoznacznie wskazuje na to użyte przez ustawodawcę sformułowanie "może skreślić". Tożsama regulacja zawarta została również w Regulaminie Studiów [...] stanowiącego załącznik do uchwały Senatu [...] nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. Z § 24 ust. 4 pkt 2 lit. b wskazanego regulaminu wynika, że dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadku nie uzyskania zaliczenia semestru/roku w określonym terminie, przy czym dodano warunek równoczesnego braku podania o ponowną rekrutację warunkową lub powtarzanie. Ponadto wyjaśnienia wymaga, że stosownie do treści art. 207 ust .1 P.s.w. do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy K.p.a. oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Zauważyć jednak należy, że z uwagi na autonomię, jaką posiadają szkoły wyższe, odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a. oznacza konieczność zachowania przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. SK 19/99, OTK Nr 7, poz. 258). Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] września 2010 r. skarżący został przyjęty na I rok niestacjonarnych studiów drugiego stopnia na Wydziale [...], kierunek elektronika i komunikacja. W roku akademickim 2010/2011 nie uzyskał on zaliczenia z przedmiotu Technika cyfrowa. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżący uzyskał zgodę na wpis warunkowy z ww. przedmiotu, a następnie decyzją z [...] marca 2012 r. uzyskał zgodę na ponowny wpis warunkowy w tego przedmiotu. Decyzją z [...] października 2012 r. skarżący został skierowany na ponowne powtarzanie przedmiotu Technika cyfrowa. Ponadto skarżący czterokrotnie podchodził do zaliczenia komisyjnego z ww. przedmiotu (w dniach [...].02.2012 r., [...].09,2012r., [...].03.2013 r. i [...].04.2013 r.). Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. po uprzednim skreśleniu skarżącego z listy studentów, Rektor [...] wyraził zgodę na wznowienie przez skarżącego studiów w roku akademickim 2013/2014. Ponadto pismem z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący został poinformowany o terminie zaliczenia przedmiotu Technika cyfrowa – [...] lutego 2013 r. Bezspornym w sprawie pozostaje, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uzyskał zaliczenia z przedmiotu Technika cyfrowa, co uprawniało Dziekana do wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów. Ponadto z akt sprawy nie wynika, ażeby skarżący zwracał się z podaniem o ponowną rekrutację warunkową lub powtarzanie semestru, co zgodnie z § 24 ust. 4 pkt 2 lit. b Regulaminu Studiów [...] stanowi warunek wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów. Sam skarżący w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a następnie w skardze wyjaśnia, że jego celem nie jest ponowne powtarzanie roku, czy uzyskanie dodatkowych terminów egzaminu. Jego argumentacja w odwołaniu, jak również w skardze do Sądu sprowadza się do próby podważenia zasadności otrzymanej w dniu [...] lutego 2013 r. oraz [...] lutego 2013 r. oceny niedostatecznej. Zarzuty te nie mogą jednak odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena egzaminatora, będąca jego wyłącznym atrybutem nie podlega reżimowi K.p.a., a co z tym idzie nie może być przedmiotem weryfikacji w niniejszym postępowaniu. Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 24 kwietnia 2007r. sygn. akt I OSK 478/07 (dostępne na http://cbois.nsa.gov.pl/), zgodnie z którym sprawy ocen i trybu zaliczeń przedmiotów, semestrów dotyczą stosunków wewnętrznych zakładu i są rezultatem wykonywania władztwa zakładowego w stosunku do studentów – użytkowników zakładu. Rozstrzygnięcia te podlegają weryfikacji tylko w trybie i na zasadach określonych w statucie uczelni i regulaminie studiów. Nie można ich zatem uznać za akty o charakterze zewnętrznym. W konsekwencji decyzje podjęte w takich sprawach nie podlegają jurysdykcji sądowej. Słusznie podnosi więc organ w zaskarżonej decyzji, że oceny wystawione przez nauczycieli akademickich są ich autonomiczną decyzją i nie podlegają zaskarżeniu przez studenta. Nie mogą więc być przedmiotem weryfikacji ani przez organ orzekający w sprawie skreślenia studenta z listy studentów, ani też przez sąd w wyniku zaskarżenia takiej decyzji. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że jedyną możliwością podważenia wystawionej oceny byłoby naruszenie określonych w regulaminie studiów warunków "technicznych" przeprowadzenia egzaminu, co zdaniem Sądu nie miało jednak miejsca w rozpoznawanej sprawie. Tym samym za niezasadny Sąd uznał zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1, 78 § 1, 107 § 3 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego o sprawdzenie zadań z dnia [...] lutego 2013 r. oraz [...] lutego 2013 r. W konsekwencji brak również w ocenie Sądu uzasadnionych podstaw do uznania zasadności stanowiska skarżącego, iż nieuwzględnienie powyższego wniosku dowodowego powodowało, że zaskarżona decyzja dotknięta wadą nieważności. Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wymienione w art. 156 § 1 pkt 1-7 K.p.a. i nie zaliczono do nich nieprawidłowego – jak wskazuje skarżący – ustalenia stanu faktycznego. Niezasadny jest również zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewskazanie podstawy prawnej umożliwiającej anulowanie oceny niedostatecznej. Z przepisu tego wynika, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Nie sposób jednak wywieźć z powyższego, ażeby obowiązkiem organu miało być wskazywanie podstawy prawnej, w oparciu o którą skarżący mógłby dochodzić anulowania oceny niedostatecznej. Pomijając jednak powyższe, wskazać należy, że organ odwoławczy wskazał skarżącemu na brak takiej możliwości. Wyjaśnił, że oceny nauczycieli akademickich pozostają ich autonomiczną decyzją i nie podlegają zaskarżeniu przez studenta, a jedyną możliwością ewentualnego rozważenia ponownego przystąpienia do zaliczenia jest naruszenie zapisów regulaminu. Tym samym oceniając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Dziekana z dnia [...] marca 2014 r. nie naruszają prawa w sposób określony w art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.