II SA/Bd 652/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie Pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. B.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011r., Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż w sprawie decyzji stanowiącej przedmiot skargi z urzędu wszczęte zostało postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności, natomiast pismem z dnia 24.08.2011 r. poinformował, że decyzją z dnia [...].07.2011 r., nr [...] stwierdzono nieważność zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć przykładowo wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 u.p.p.s.a.), wygaśnięcie decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi albo wygaśnięcie decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s. 235; T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, publ. LEX nr 188791). Analogiczna sytuacja zachodzi również w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji w nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym, która uprzednio zaskarżona została do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie przez właściwy organ o nieważności zaskarżonej decyzji następuje ze skutkiem ex tunc, a więc z mocą wsteczną, powodując w ten sposób ziszczenie się przesłanki bezprzedmiotowości wszczętego już postępowania sądowoadministracyjnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że rozstrzyganie o legalności zaskarżonej decyzji stało się zbędne, gdyż pismem z dnia 24.08.2011 r. SKO w [...] poinformowało, że decyzją z dnia [...].07.2011 r., nr [...] stwierdzono nieważność zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Oznacza to, że zaskarżona przez skarżącą decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego. Z tych też powodów Sąd stanął na stanowisku, że podjęcie decyzji przez organ odwoławczy na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. o stwierdzeniu nieważności decyzji, zaskarżonej już do sądu administracyjnego, jednak przed datą rozpoznania wniesionej na nią skargi, czyni bezprzedmiotowym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na tą decyzję. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.