II SA/Bd 656/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi postanawia zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego kwotę 5263 (pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skargę wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi wniósł Zakład [...] w [...]. Wyrokiem z dnia 18 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], w pkt 2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz w pkt 3 wyroku Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego kwotę 1783 (tysiąc siedemset osiemdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Na powyższe koszty składały się koszty wpisu sądowego w kwocie 1526 zł, koszty udzielonego pełnomocnictwa - opłaty skarbowej w kwocie 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego, które Sąd zasądził w kwocie 240 zł w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002, Nr 163, poz. 1349). Pismem z dnia 5 listopada 2013 r. Zakład [...] w [...] reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w pkt 3 wyroku z dnia 18 września 2013 r. wskazując, że Sąd mylnie zastosował przepisy rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu bowiem Sąd zasądzając na rzecz skarżącego koszty zastępstwa w kwocie 240 zł przyjął stawkę nie jak dla sprawy, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, lecz dla "innej sprawy", o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1c ww. rozporządzenia. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przedmiotem niniejszej sprawy była należność pieniężna i z tego względu w sprawie został uiszczony wpis stosunkowy w kwocie 1526 zł, obliczony jak 1% kwoty 76 272 zł stanowiącej wartość przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dalej Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r., stawka minimalna w postępowaniu w pierwszej instancji przed sądami administracyjnymi, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 6 tego rozporządzenia. Zgodnie zaś z § 6 pkt 6, stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50000 do 200000 zł wynosi 3600 zł. Dalej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd I instancji orzekając o kosztach postępowania przywołał jedynie w uzasadnieniu wyroku art. 200 P.p.s.a., pomijając argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Sąd I instancji nie tylko naruszył art. 141 § 4 P.p.s.a, ale i uniemożliwił dokonanie kontroli trafności rozstrzygnięcia dotyczącego kosztów postępowania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, co następuje: Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienie skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zatem wobec uchylenia zaskarżonej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] winno zwrócić stronie skarżącej poniesione przez nią koszty sądowe (wpis od skargi) oraz koszty zastępstwa procesowego. W niniejszej sprawie skarżący Zakład [...] w [...] zmierzał do podważenia i wyeliminowania z obrotu prawnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] określającą wysokość podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi. Pismem z dnia 2 lipca 2013 r. skarżący wskazał, iż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 76 272 zł, a to oznacza, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w rozumieniu przepisów art. 216 i 231 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14.10.2010 r. w sprawie I OZ 777/10 - opubl. na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W myśl art. 231 P.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi – od należności ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł. Mając na uwadze treść powołanego przepisu, uznać należy, że wpis od skargi w niniejszej sprawie, przy wartości przedmiotu zaskarżenia 76 272 zł, winien wynosić 1526 zł i taki wpis został pobrany od skarżącego. W sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy zasądzaniu kosztów zastępstwa procesowego za czynności radcy prawnego zastosowanie mają przepisy § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002, Nr 163, poz. 1349). Zgodnie z pkt 7 ww. przepisu stawka minimalna przy wartości przedmiotu sporu powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi 3600 zł. Sąd zasądził od organu również koszty opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Dodatkowo Sąd przy zasądzaniu kosztów postępowania sądowego uwzględnił także koszty związane z koniecznością sporządzenia złożonego w niniejszej sprawie zażalenia, które w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d 7 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu wynoszą 120 zł. W tym stanie rzeczy na sumę zasądzonych kosztów składał się: wpis stosunkowy ustalony od wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 1526 zł, koszty opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3600 zł oraz koszty związane z koniecznością sporządzenia złożonego w niniejszej sprawie zażalenia w wysokości 120 zł, co dało łączną kwotę 5263 zł. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.