II SA/Bd 661/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński ( spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lutego 2009r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 i § 2, art. 146 § 2 pkt 1, 145 § 1 pkt 4 oraz art. 104, 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), po przeprowadzeniu postępowania wszczętego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] w trybie art. 149 § 2 K.p.a., stwierdził, że decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] r. znak: [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza wod. - kan. na działce nr ewid. 779/2 w miejscowości [...] przy ul. [...] dla I. i D. S. wydana została z naruszeniem prawa oraz odmówił uchylenia tej decyzji z powodu braku podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. z powodu okoliczności, o których mowa w art. 146 § 2 k.p.a., ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] r. znak: [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza wod. - kan. na działce nr ewid. 779/2 w miejscowości [...] przy ul. [...] dla I. i D. S. wydana została z naruszeniem prawa, ponieważ projekt zagospodarowania działki jest niezgodny z projektem architektoniczno - budowlanym tj. z zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki wynika, że projektant wrysował tylko obrys budynku mieszkalnego bez garażu, natomiast z zatwierdzonego projektu budowlanego typowego "Zacisze" Pracowni Architektonicznej w [...] wynika, że garaż jest integralną częścią projektu; jest to więc budynek mieszkalny z garażem w bryle budynku. Ponadto organ stwierdził, że na planie zagospodarowania nie wrysowano pojemników na odpady stałe, dojazdów, dojść, a na projekcie zagospodarowania terenu działki jest pieczątka zatwierdzająca oraz imienna, lecz brakuje podpisu. Pomimo powyższych ustaleń organ orzekł jednak o nie uchyleniu tej decyzji, ponieważ w wyniku wznowienia mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wskazano bowiem, iż z inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej wynika, że przedmiotowy obiekt został zrealizowany w odległości 5,0 m od granicy z działką nr ewid. 778 należącą do I. S., a taka lokalizacja spełniała wszelkie wymagania wynikające z obowiązującego na dzień wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r., Nr 15, poz. 140 ze zm.). Organ zwrócił ponadto uwagę, że w trakcie prowadzonego postępowania wznowieniowego ustalono, iż nie ma podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ I. S., która domagała się wznowienia postępowania z mocy art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a, w istocie nie miała podmiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, bowiem nie wykazała istnienia interesu prawnego. Wskazano również, że na podstawie przedmiotowego pozwolenia na budowę I. i D. S. wybudowali budynek mieszkalny z garażem w bryle budynku i uzyskali pozwolenie na użytkowanie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...], który decyzją z dnia [...]r. nr [...] stwierdził, jako organ właściwy w sprawie, że obiekt został zrealizowany zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę, że zmianami nie odstępującymi w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła I. S. zarzucając, iż decyzja wydana została z naruszeniem prawa i własności skarżącej, wnosząc jednocześnie o jej uchylenie. Odwołująca zarzuciła przeprowadzonemu postępowaniu wyjaśniającemu szereg braków, dotyczących m.in. ustaleń co do prawidłowości rozgraniczenia nieruchomości jak również istnienia jej interesu prawnego, wskazującego na posiadany przymiot strony tego postępowania. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy, uznając zasadność rozstrzygnięcia organu I instancji podniósł, iż należy przyznać rację I. S. twierdzącej, że przybudowany do budynku mieszkalnego (zgodnie z projektem budowlanym) garaż, nie został określony w części rysunkowej projektu zagospodarowania działki, co stanowi naruszenie § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 120, poz. 1133), jednak znajdująca się w aktach sprawy inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza wyraźnie wskazuje, że budynek mieszkalny łącznie z garażem został zrealizowany w odległości 5 m od granicy z działką nr 778 będącą własnością I. S., a zatem budynek został usytuowany zgodnie z § 12 obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a tym samym nie może wywoływać ujemnych skutków w zabudowie działki będącej własnością skarżącej. Wskazano, że zarówno brak przedstawienia na projekcie zagospodarowania działki dojść i dojazdów do budynku, stanowiący naruszenie § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, jak również fakt, iż projekt zagospodarowania działki nie przewiduje miejsc na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, co stanowi naruszenie § 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie rodzi ujemnych skutków dla osób trzecich w tym dla odwołującej. Organ odwoławczy podkreślił, że istotne znaczenie w sprawie ma stanowisko organów nadzoru budowlanego, które stwierdziły, że obiekt został zrealizowany zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę, ze zmianami nie odstępującymi w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego. Ponadto organ zwrócił uwagę, że skarżąca nie wykazała interesu prawnego w żądaniu wznowienia postępowania, a co za tym idzie, nie posiada przymiotu strony postępowania w związku z czym rozstrzygnięcie Starosty [...] jest prawidłowe. Natomiast podnoszone przez skarżącą zarzuty naruszenia własności, spowodowane brakiem rozgraniczenia nieruchomości, nie mogą być, zdaniem organu, przedmiotem tego postępowania, ponieważ jest to odrębny przedmiot postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy I. S. wyraziła swoje niezadowolenie z treści zapadłych w jej sprawie rozstrzygnięć podnosząc argumentację analogiczną jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącej, przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające zawiera szereg braków, uniemożliwiających w jej ocenie wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...] wniosło o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ze względu na to, że skarżąca w skardze porusza szereg różnych wątków, w pierwszej kolejności należy podnieść, że przedmiotem oceny legalności w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] r. znak: [...] w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego dla I. i D. S. Sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi, jakkolwiek nie jest nią związany. Związany jest natomiast granicami przedmiotowymi sprawy administracyjnej. Ocena zaskarżonej decyzji nie wskazuje, aby przy jej wydaniu naruszono przepisy prawa. Wojewoda [...] prawidłowo ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i wyciągnął trafne wnioski. Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji wskazał na nieprawidłowości ujawnione w trakcie prowadzonego postępowania. Należy jednak rozróżnić nieprawidłowości związane z decyzją w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i nieprawidłowości ujawnione po wybudowaniu budynku. Te ostatnie nie wchodzą w skład rozważań o niniejszej sprawie. Trafnie zwrócono uwagę w zaskarżonej decyzji, że w tej ostatniej sprawie istotne znaczenie ma stanowisko organów nadzoru budowlanego. Wznowienie postępowania nastąpiło z tego powodu, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji z dnia [...] r. We wznowionym postępowaniu ta wada została naprawiona. Uczestniczenie jakiejś osoby w postępowaniu administracyjnym nie oznacza, że posiada ona przymiot strony. O tym bowiem czy jest się stroną danego postępowania administracyjnego nie decyduje sama wola, czy subiektywne przekonanie danej osoby, ale okoliczność, czy istnieje przepis prawa materialnego, pozwalający zakwalifikować interes danej osoby jako "interes prawny" (por. wyrok NSA z 29 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 594/99, LEX nr 54166). W ślad za uzasadnieniem zaskarżonej decyzji należy wskazać, że samo stwierdzenie, iż działka skarżącej bezpośrednio sąsiaduje z działką inwestora, nie jest jeszcze określeniem jej interesu prawnego. Musi to być interes oparty na prawie lub chroniony przez prawo. Skarżąca nie wykazała, jakie konkretnie przepisy zostały naruszone, w szczególności wynikające z rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sprawa przyłącza kablowego była przedmiotem rozważań tut. Sądu w sprawie II SA/Bd 247/07. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2007 r. oddalono skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] r. w sprawie pozwolenia na budowę przyłącza kablowego do budynku mieszkalnego na działce o nr ewidencyjnym 779/2. Pozostałe, liczne sprawy podnoszone w skardze nie mają związku z rozpatrywaną skargą. Decyzja Burmistrza Miasta [...] z [...] r. nr [...] wydana została po rozpatrzeniu wniosku z [...] r. Oznacza to, że wniosek ten nie mógł być obecnie sporządzony, jak to sugeruje skarżąca. Okoliczność ta nie ma istotnego znaczenia, ponieważ wydanie pozwolenia na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie. W decyzji zatwierdzono projekt budowlany. Z przedłożonego projektu budowlanego wynika, że jest to typowy projekt domu jednorodzinnego typu Zacisze. Projekt ten obejmuje także garaż. Nie są trafne zatem stwierdzenia skarżącej, że garaż został pobudowany bez zezwolenia. Z projektu zagospodarowania wynika, że bryła budynku jest usytuowana w odległości 10 m od granicy działki skarżącej. Wybudowanie budynku w innej odległości jest inna sprawą administracyjną, nie wchodzi w zakres rozpatrywanej sprawy. Uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalenie skargi. M. Włodarska W. Czerwiński G. Malinowska-Wasik