II SA/Bd 677/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi L. P. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z [...] kwietnia 2018 r. Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm. - w skrócie: "k.p.a."), uchylił w całości decyzję Naczelnika [...] Urzędu [...] w T. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W decyzji zawarto pouczenie, iż przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, którą należy wnieść w terminie 30 dni. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę L. P. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2018 r. W dniu [...] sierpnia 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, a za zaistniałą sytuację odpowiada organ, który błędnie pouczył o możliwości wniesienia w terminie 30 dni skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i § 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Należy również wskazać, że zgodnie z art. 87 § 3 ppsa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym siedmiodniowym terminie. Należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] sierpnia 2018 r., kiedy doręczono skarżącemu odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu [...] sierpnia 2018 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa. Drugą kwestią, która wymagała rozważenia przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku skarżącego, stanowi dochowanie trybu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który zgodnie z art. 87 § 3 ppsa co do zasady powinien być wniesiony za pośrednictwem organu. W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył taki wniosek z pominięciem organu, gdyż nadał go bezpośrednio do Sądu. Zaznaczyć w tym miejscu jednak należy, że jak wskazuje się w orzecznictwie, w sytuacji, w której skarga złożona została z uchybieniem terminu, a strona - nieświadoma tego uchybienia - nie wystąpiła, wraz ze złożeniem skargi, z wnioskiem o przywrócenie terminu, o zaistniałym uchybieniu dowiaduje się ona dopiero na późniejszym etapie postępowania, w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi. Przyjąć zatem należy, że w takim przypadku - gdy skarga znajduje się już w sądzie, wraz z aktami sprawy przekazanymi przez organ - niecelowym byłoby składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i w pełni dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący dowiedzieł się dopiero z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Zaistniała sytuacja daje, zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc, zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, zob. też B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Należy wskazać, że skarżący – kierując się pouczeniem organu o możliwości zaskarżenia decyzji skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni – nadał skargę w zakreślonym przez organ terminie. Zdaniem Sądu mógł, zatem pozostawać w przeświadczeniu, że dopełnił wszelkiej staranności, by skutecznie zaskarżyć decyzję. Stwierdzić, zatem należy, że skarżący uprawdopodobnił w złożonym wniosku, iż niezłożenie skargi w ustawowym terminie nastąpiło bez jego winy, bowiem został błędnie pouczony przez organ o możliwości wniesienia skargi od decyzji do sądu administracyjnego w terminie 30 dni. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia