II SA/Bd 681/06
WyrokWSA w Bydgoszczy2006-10-10
Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Grażyna Malinowska - Wasik, Grzegorz Saniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która nie jest w pełni zgodna z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, może zostać uznana za nieważną?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę Wojewody, uznając, że plan miejscowy nie pozostaje w sprzeczności ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Sąd podkreślił, że studium sporządzone według przepisów nieobowiązującej już ustawy miało charakter ogólny i kierunkowy, a występujące na danym terenie ograniczenia i zagrożenia środowiskowe uzasadniały odstępstwa od preferowanej funkcji mieszkaniowej na rzecz innych funkcji, zgodnych z istniejącym zagospodarowaniem.Stan faktyczny
Wojewoda Kujawsko-Pomorski zaskarżył uchwałę Rady Miasta Włocławek w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając jej naruszenie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niezgodność ustaleń planu ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda wskazał, że studium przewidywało dla danego terenu zabudowę mieszkaniową, podczas gdy plan dopuszczał inne funkcje. Prezydent Miasta Włocławek wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że ustalenia planu uwzględniają istniejące zagospodarowanie oraz zagrożenia środowiskowe, a studium miało charakter ogólny.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Wojewody Kujawsko-Pomorskiego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 10 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 10 października 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody Kujawsko - Pomorskiego na uchwałę Rady Miasta Włocławka z dnia 27 lutego 2006 r., nr 12/XLV/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę.
IISA/Bd 681/06
UZASADNIENIE
Rada Miasta Włocławka podjęła w dniu 27 lutego 2006r. na podstawie przepisów zawartych wart. 15 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2003r. Nr 80, poz. 717 z późno zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późno zm.), uchwałę Nr 12/XLV/2006 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka w zakresie obszaru położonego we Włocławku w rejonie ulicy Celulozowej, działki nr 15'/38, 15/47 i 15/58 oraz części działki nr 15/37 KM 87.
Wojewoda Kujawsko - Pomorski powyższą uchwałę zaskarżył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W/w uchwale zarzucił naruszenie przepisu art. 15 ust. 1 wskazanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uzasadniając swoje stanowisko podkreślił, iż w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym, które wprowadziły obowiązek zgodności sporządzanych planów miejscowych z obowiązującymi studiami uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, również ze studiami sporządzonymi według przepisów nieobowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 1999r. Nr 15, poz. 139 z późno zm.). Wojewoda stwierdził, iż jak wynika z § 1ust. 1 przedmiotowej uchwały została ona podjęta przez Radę Miasta Włocławka stwierdzeniu zgodności z ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka" przyjętego uchwałą Nr 10/XIXl2000 Rady Miasta Włocławka z dnia 20 marca 2000r. Przepis § 13 ust. 1 pkt 1 Rozdziału III uchwały, przewidywał jako przeznaczenie dla terenu oznaczonego symbolem ,,1-P/S/UR/U" zabudowę o funkcji produkcji nieuciążliwej , składowej nieuciążliwej, rzemiosła nieuciążliwego usług nieuciążliwych i administracyjnej. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka teren ten określony został jako obszar przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową 1 MM - Tereny pocelulozowe ( w realizacji ).
Zdaniem Wojewody oznacza to, że zapisy uchwały dotyczące wskazanej zabudowy stanowią naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który zobowiązuje ( burmistrza, prezydenta miasta) do sporządzenia projektu planu miejscowego zgodnie z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, przyjętym przedmiotem i sposobem ujęcia ustaleń studium, jak również art. 20 ust. 1 wskazanej ustawy, w myśl którego rada gminy uchwala plan miejscowy, po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium.
W ocenie skarżącego naruszenie zasad sporządzenia planu stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy. Nadto podkreślił, iż zasady sporządzenia aktu planistycznego dotyczą problematyki merytorycznej związanej z jego sporządzeniem, a zgodnie z brzmieniem art. 28 wskazanej ustawy, każde naruszenie tychże zasad powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Włocławka reprezentujący Radę Miasta Włocławka wniósł o jej oddalenie.
W odniesieniu do zarzutów skargi wskazał, iż uwzględniając wniosek złożony przez Firmę "[...]" dokonał analizy zasadności sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarze położonym we Włocławku w rejonie ulicy Celulozowej działki nr 15/38, 15/47 i 15/58 oraz części działki 15/37 KM 87 badając jednocześnie stopień zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, zgodnie z przepisem art. 14 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Wyjaśnił, że jak wynika zapisów "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka" zatwierdzonym Uchwałą Nr 10 / XIX / 2000 Rady Miasta Włocławka z dnia 20 marca 2000r. dla wskazanego terenu został nałożony obowiązek sporządzenia planu miejscowego z preferowaną funkcją mieszkaniową, co zostało spełnione poprzez uchwalenie obecnie obowiązującego miejscowego planu na obszarze obejmującym również wnioskowany teren. W opisie legendy "Mapy Podstawowej" "Studium..." teren oznaczony symbolem 1 MM został wymieniony wśród obszarów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową (załącznik nr 2 do skarżonej uchwały). Natomiast tekst ustaleń "Studium..." będący integralną jego częścią przedmiotowy obszar 1
MM stanowiący "tereny poprzemysłowe" traktuje jako "obszar preferowany pod zabudowę mieszkaniową o skoncentrowanej działalności inwestycyjnej" stanowiąc jedynie kierunek realizacji polityki przestrzennej rozwoju miasta niewykluczający innych funkcji wynikających z istniejącego zagospodarowania Nadto, wskazane w nim zagrożenia środowiskowe takie jak zagrożenia przemysłowe - "korytarz infrastruktury technicznej z zakresu linii elektroenergetycznych 110 kV", ograniczają możliwości lokalizacji zabudowy mieszkaniowej. Stąd też obowiązujące ustalenia planu adekwatnie do istniejącego zagospodarowania (obiekty poprzemysłowe, wiaty) oraz istniejących zagrożeń (linie elektroenergetyczne) wskazywały funkcje planowanego zagospodarowania terenu.
Zdaniem Prezydenta Miasta Włocławka ustalenia zaskarżonej uchwały uwzględniają fakt nakładania się zarówno funkcji preferowanej dla obszaru oznaczonego symbolem 1 MM, jak i występujących w jego części zagrożeń środowiskowo-przemysłowych. Należy zatem przyjąć, iż jej uregulowania będące zmianą ustaleń obowiązującego miejscowego planu, nie stanowią naruszenia przepisów art. 15 ust. 1 i art. 20 wymienionej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie zgodności ustaleń planu z zapisami "Studium...".
Prezydent Miasta Włocławka podkreślił również, że badając ustalenia "Studium..." pod katem przeznaczenia obszaru pod zabudowę mieszkaniową dodatkowo należy zwróć uwagę na charakterystyki pojęć "jednostki mieszkaniowej" czy "osiedla mieszkaniowego" składających się na tereny zabudowy mieszkaniowej. Wskazał również że "przestrzenne ograniczenia" w postaci "granic terenów o innym sposobie użytkowania", tj. istniejące zagospodarowanie terenów poprzemysłowych w postaci pozostałości po byłych obiektach poprzemysłowych jak ruiny budynków, wiaty, pustostany czy urządzenia elektroenergetyczne przystosowane w części i zaadaptowane pod obecnie funkcjonujące istniejące nowe zakłady produkcyjno usługowe zostały wyodrębnione w ustaleniach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka zatwierdzonego uchwałą Nr 41 / XXX II/2001 Rady Miasta Włocławka z dnia 25 czerwca 2001r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka w zakresie obszaru zawartego pomiędzy ulicami Łęgską, Płocką, Barską, Stodolną i Okrężną (Dz. Urz. Woj. Kujawsko - Pomorskiego Nr 62 z 14 września 2001 r., poz. 1212).
Prezydent Miasta Włocławka nie podzielając zarzutów skargi stwierdził, że unaocznienie powyższych uwarunkowań powoduje, iż ustalenia skarżonej uchwały będące zmianą ustaleń obowiązującego miejscowego planu - adekwatne do możliwości przeznaczenia konkretnego niewielkiego terenu będącego tylko częścią większego obszaru - spełniają przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie zgodności ustaleń planu z zapisami "Studium...".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
W rozpoznawanej sprawie powstały kontrowersje na tle wykładni zapisu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka" przyjętego uchwałą Nr 10/XIX/2000 Rady Miasta Włocławka z dnia 20 marca 2000r. wyrażające się w odmiennej interpretacji treści postanowień studium odnoszących się do terenu oznaczonego w zaskarżonej uchwale symbolem" 1P/S/UR/U". Nie ulega wątpliwości, że zapisy studium odnoszące się do przedmiotowego terenu wprowadzają bardzo ogólne założenia kierunkowe określające politykę przestrzenną gminy. Dokonując zatem interpretacji treści studium należy mieć na względzie, że został on sporządzony pod rządami nieobowiązującej już ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.z 1999r., Nr 15, poz.139 ze z.) W doktrynie podkreśla się, że wprowadzenie nowej ustawy spowodowało zmianę zależności pomiędzy studium i miejscowym planem. Stare studium sporządzane było jako akt, z którym miejscowe plany nie muszą być zgodne, a jedynie spójne. Z tego względu studia zazwyczaj w sposób bardzo ogólny określały kierunki rozwoju przestrzennego dla poszczególnych terenów nim objętych.(por. Z. Niewiadomski :Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck, W-wa 2004, str. ). Analiza treści przedmiotowego studium prowadzi do wniosku, że powyższe uwagi w pełni mają do niego zastosowanie. Założenia tego studium są postanowieniami bardzo ogólnymi, kierunkowymi i przewidują owe funkcje mieszkaniowe o skoncentrowanej działalności inwestycyjnej ze wskazaniem jednocześnie na charakter tych terenów (poprzemysłowe) i występujące w związku z tym zagrożenia i ograniczenia dla tej funkcji. Biorąc powyższe ograniczenia pod uwagę studium określa przedmiotowe tereny jako "preferowane pod zabudowę mieszkaniową o skoncentrowanej działalności inwestycyjnej", co nie wyklucza innej funkcji wynikającej z istniejącego zagospodarowania oraz ograniczeń w realizacji funkcji preferowanej z uwagi na występujące w tym terenie zagrożenia. Właśnie te ograniczenia i zagrożenia determinowały przeznaczenie przedmiotowego terenu w ustaleniach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka zatwierdzonego uchwałą Nr 41/XXX II/2001 Rady Miasta Włocławka z dnia 25 czerwca 2001 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Włocławka na tereny "urządzeń elektroenergetycznych", a zatem również nie realizując postanowień studium w zakresie funkcji preferowanej tj. budownictwa mieszkaniowego. Występowanie w ramach dużego obszaru preferowanego pod funkcję mieszkaniową, oznaczonego w studium symbolem 1 MM niewielkiego terenu (ok.0,35ha), na którym ze względu na wskazane w tym studium dotychczasowe zagospodarowanie i występujące w nim zagrożenia środowiskowo- przemysłowe, nie może być realizowana funkcja preferowana powoduje, iż nie ma podstaw do przyjęcia, że plan pozostaje w sprzeczności ze studium.
Dokonując interpretacji zapisów studium w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości należy również zauważyć, że w tej części studium, która dotyczy określenia polityki przestrzennej jednostka nr1 wymieniona jest dwukrotnie, przy czym studium przewiduje przeznaczenie tego terenu niejako dwukierunkowo. W punkcie 4.2.1. (str.82 studium) zawartym w rozdziale określającym kierunki polityki
przestrzennej województwa jednostka nr1 wskazana została jako przeznaczona pod zabudowę budynkami mieszkalnymi, usługami ponadlokalnymi, oświaty itp. W rozdziale dotyczącym kierunków realizacji polityki przestrzennej rozwoju miasta obszar ten wskazano jako preferowany pod zabudowę mieszkaniową (str.177 studium). Teren ten jako jednostka nr 8 uwzględniony jest również w punkcie 4.2.3. w zakresie usług centralnych wielofunkcyjnych przeznaczonych pod działalność publiczną i komercyjną" Mając na uwadze dwukierunkowe zestawienie przeznaczenia terenu w studium i biorąc pod uwagę sposób ujęcia ustaleń studium w odniesieniu do tego terenu należy stwierdzić, że plan jest z nim zgodny.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Oz.U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.), sąd oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło