II SA/Bd 684/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ż. na orzeczenie Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie uznania winnym popełnienia zarzucanego czynu i odstąpienia od ukarania postanawia odrzucić skargę. Przedmiot skargi W. Ż. z 15 stycznia 2014r. stanowi orzeczenie Komendanta [...] Policji w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2013r. o uchyleniu orzeczenia dyscyplinarnego Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...] w przedmiocie uznania skarżącego winnym popełnienia zarzucanego czynu i odstąpienia od ukarania z jednoczesnym przekazaniem sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z 5 marca 2014 r. (sygn. akt II SA/Bd 129/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: P.p.s.a.). Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną wniósł W. Ż., reprezentowany przez radcę prawnego J. K. wskazując, na błędne przyjęcie, że "wydane przez dyscyplinarny organ Policji II instancji orzeczenie ostateczne nie ma charakteru orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne, od którego służy skarga do sądu administracyjnego. Zarzucił także błędną wykładnię art. 138 ustawy o Policji w zw. z art. 16 § kpa i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP polegające na przyjęciu, iż skarżącemu nie przysługuje prawo skierowania do sądu administracyjnego skargi na ostateczne orzeczenie dyscyplinarne tylko z tego powodu, iż nie rozstrzyga ono jego sprawy merytorycznie, co skutkuje przewlekłością postępowania dyscyplinarnego i występowaniem skutków wiążących się ze statusem obwinionego dyscyplinarnie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 25 kwietnia 2014r. organ wniósł o jej oddalenie podkreślając, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, bowiem orzeczenie Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. uchylające orzeczenie Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. i przekazujące sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania nie kończy postępowania dyscyplinarnego, gdyż nie załatwia ostatecznie sprawy. Nadto organ podkreślił, że skarga została wniesiona długo po terminie, a skarżący nie wykazał aby zachował termin z art. 87 § 1 P.p.s.a. Do organu nie wpłynął także wniosek skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 129/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 marca 2014 r. wskazując, że przepis art. 138 ustawy o Policji należy interpretować w ten sposób, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje policjantowi od każdego orzeczenia wydanego w drugiej instancji, bez względu na to czy kończyło ono postępowanie dyscyplinarne. To czy dane rozstrzygnięcie kończyło postępowanie dyscyplinarne jest więc istotne jedynie w odniesieniu do postanowienia. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy powinien zbadać, czy skarga została wniesiona w terminie. W dniu 16 czerwca 2014 r. W. Ż. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Komendanta Policji w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. podkreślając, że zaskarżone orzeczenie nie zawierało pouczenia ani o terminie, ani o sposobie zaskarżenia orzeczenia, a skargę złożył osobiście działając bez profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 5 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazując, że skarżący nie wykazał, iż podjął wszelkie możliwe starania, aby dochować terminu do wniesienia skargi. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od doręczenia stronie skarżącej skarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżone orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lutego 2013r. Orzeczenie to, co zasadnie podnosi skarżący, zawierało pouczenie, że nie przysługuje od niego odwołanie, nie zawierało także pouczenia o możliwości i terminie zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wskazać przyjdzie, iż prawo do zaskarżenia konkretnego rozstrzygnięcia kreują właściwe przepisy prawa, a nie zwarte w tym orzeczeniu pouczenie. Strona może domagać się uzupełnienia orzeczenia w zakresie pouczenia. Jednocześnie brak pouczenia nie uniemożliwia zaskarżenia orzeczenia do sądu administracyjnego, aczkolwiek może mieć wpływ przy ocenie skutków prawnych uchybienia wskazanemu wyżej ustawowemu terminowi do wniesienia skargi w okolicznościach danej sprawy. Oznacza to, że ustawowy trzydziestodniowy termin do zaskarżenia powyższego orzeczenia do sądu administracyjnego upłynął dla skarżącego z dniem 11 marca 2013 r. (art. 83 § 2 P.p.s.a.) W. Ż. wniósł tymczasem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na przedmiotowe orzeczenie Komendanta [...] Policji w dniu [...] stycznia 2014r. czyli ze znacznym uchybieniem ustawowego terminu (ponad 10 miesięcy). Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obliguje do jej odrzucenia.