II SA/Bd 694/09

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-05-27

Skład orzekający: Sarah Sobecka - Kucharczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest podstawa prawna i sposób ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej świadczenia niepieniężnego z pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej świadczenia niepieniężnego z pomocy społecznej ustala się na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a nie według stawek dla spraw dotyczących należności pieniężnych. Kwota 219,60 zł została przyznana jako zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę H. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przyznania pomocy rzeczowej. Po przyznaniu skarżącej prawa pomocy i ustanowieniu adwokata, pełnomocnik wniósł o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wnioskujący domagał się ustalenia wynagrodzenia od wartości przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy przedmiotem sprawy było świadczenie niepieniężne.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano pełnomocnikowi ze Skarbu Państwa kwotę 219,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2. Odmówiono przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy: Sarah Sobecka - Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. N. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy rzeczowej postanawia 1. przyznać pełnomocnikowi ze Skarbu Państwa ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy ) kwotę 219,60 (dwieście dziewiętnaście 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 2. odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie W dniu 05 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę wniesioną przez H. O. na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie przyznania pomocy rzeczowej. Postanowieniem z 05 lutego 2010 r. zostało przyznane skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pełnomocnik, adwokat A. N. , za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wniósł o zwrot należnych kosztów w wysokości 450 zł, podwyższonej o podatek od towarów i usług. W ocenie wnioskującego, wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie równa się cenie zakupu "telewizora płaskiego 37" i mieści się w przedziale cenowym od 1500 zł do 5.000 zł, dlatego wysokość należnego mu wynagrodzenia powinna być ustalana odpowiednio od tej kwoty. W sprawie zważono, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie stosownie do art. 250 p.p.s.a w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm. ). Zgodnie z § 18 ust.2 pkt 2 lit b powyższego rozporządzenia minimalne wynagrodzenie adwokata (ustanowionego po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie wynosi 75% stawki, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c, a więc w tzw. "innej sprawie". W konsekwencji należało zasądzić na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w kwocie 219,60 zł , tj. 180 zł powiększone o należny, na podstawie § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, 22% podatek od towarów i usług. Referendarz nie podzielił stanowiska wnioskującego, że w sprawie niniejszej stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinna być obliczona tak, jak w sprawie, w której przedmiotem jest należność pieniężna. W sprawach bowiem dotyczących przyznania świadczenia niepieniężnego przewidzianego w art.36 pkt 2 lit e ustawy o pomocy społecznej przedmiotem zaskarżenia jest ustalenie istnienia bądź nieistnienia uprawnienia do otrzymania pomocy rzeczowej, a nie zaś konkretnej kwoty. Uwzględniając powyższy argument, za podstawę wyliczenia wysokości należnego wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej należało wskazać § 18 ust.1 pkt 1 lit. c wyżej wymienianego rozporządzenia. Podkreślenia też wymaga, że przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi są akty i czynności oraz bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 1 i 3 p.p.s.a., które są poddawane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. Te akty i czynności, w tym decyzje administracyjne, mają swój określony przedmiot, którego dotyczą, o którym orzekają, rozstrzygają i ze względu na ten swój określony przedmiot są zaskarżalne do sądu administracyjnego. Kwestionowana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. orzekły o odmowie przyznania H. O. świadczenia niepieniężnego. Istota pomocy społecznej i świadczeń z tego zakresu wskazuje, że świadczenia te bez wątpienia nie są należnościami pieniężnymi w rozumieniu art.216 p.p.s.a. ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 515/09). Z tych powodów, na podstawie 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło