II SA/Bd 712/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A w [...] na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w [...] odmówił uchylenia decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] nakazującej umieszczenie funkcjonariusza [...] H. S. w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych. Powyższa decyzja została doręczona Spółki A. w [...] w dniu [...] marca 2013 r. W dniu 16 kwietnia 2013 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) od powyższej decyzji spółka A. w [...] wniosła odwołanie do Okręgowego Inspektora Pracy w B. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w B., na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że z zestawienia daty doręczenia decyzji organu I instancji i daty złożenia odwołania wynika, że odwołanie zostało złożone po upływie terminu, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżoną decyzję organu I instancji skarżący otrzymał w dniu 28 marca 2013 r., natomiast odwołanie złożyła dopiero w dniu 16 kwietnia 2013 r. W dniu 12 czerwca 2013 r. Spółka A. w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której powołując się na nieskuteczne doręczenie decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] marca 2003 r., wniosła o pozytywne rozpatrzenie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w B., na podstawie art. 156 § 1 pkt 1, art. 157 § 1 k.p.a., stwierdził nieważność nakazu Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] lipca 2012 roku, nr [...] w sprawie umieszczenia funkcjonariusza [...] H. S. w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych. W odpowiedzi na skargę udzielonej pismem z dnia 5 lipca 2013 r. Okręgowy Inspektor Pracy w B. wniósł o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm." -zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użyte w powołanym powyżej przepisie, w pkt 3, określenie "stało się" oznacza, iż chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w B. nakazał spółce A. w [...] umieszczenie funkcjonariusza [...] H. S. w ewidencji pracowników wykonującym prace o szczególnym charakterze. Powyższa decyzja została doręczona spółce osobiście w dniu [...] marca 2013 r. pomimo, że była ona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. W dniu 16 kwietnia 2013 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) od powyższej decyzji spółka A. w Warszawie wniosła odwołanie. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w B. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na powyższe postanowienie, w dniu 12 czerwca 2013 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., a więc po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, Okręgowy Inspektor Pracy w B. stwierdził nieważność własnej decyzji z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...]. Z zestawienia powyższych dat wynika zatem, że po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Nie ma, bowiem potrzeby rozpoznawania sprawy dotyczącej tego czy skarżąca złożyła w terminie odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej skoro decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego. W sytuacji, gdy decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] lipca 2012 r. nie ma w obrocie prawnym to bezprzedmiotowe jest rozpatrywania kwestii czy skarżąca zachowała termin do wniesienia odwołania od tej decyzji. Taka sytuacja odpowiada niewątpliwe trzeciej ze wskazanych przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1168/05, wyrok z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05). Należy bowiem podkreślić, iż Sąd rozpatrując sprawę ze skargi na konkretną decyzję (postanowienie) bada jedynie jej zgodność z prawem, natomiast nie dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć, do których wydania doszło po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Dlatego w sytuacji, gdy decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Okręgowy Inspektor Pracy w B. stwierdził nieważność nakazu z dnia [...] lipca 2013 r. od którego strona skarżąca się odwoływała, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.